η είσοδός μου στην Κασσάνδρα...

Η είσοδός μου στην Κασσάνδρα...χαρακτηριζόταν από καμένα δάση και μαυρισμένα από αιθάλη σπίτια, καθώς λίγες μέρες νωρίτερα είχε ξεσπάσει μεγάλη πυρκαγιά εδώ. Ο δρόμος ήταν περιτριγυρισμένος για χιλιόμετρα από ένα στοιχειωμένο δάσος, του οποίου η μυρωδιά της καπνιάς κρεμόταν ακόμα στις κοιλάδες. Μερικά σπίτια, που βρίσκονταν μέσα στα δάση και στους λόφους, ήταν τόσο μαύρα, που στον καυτό ήλιο έδιναν μερικά πραγματικά σουρεαλιστικά αντίθετα σημεία! SPOOOKIE! 😳

Γι' αυτό χάρηκα που άφησα πίσω αυτή την περιοχή, για να φτάσω σε μια ήσυχη τοποθεσία, όπου οι εκατοντάδες αυτοκίνητα με κατέβασαν τόσο απότομα στην πραγματικότητα, που πήγα κατευθείαν στην παραλία. Πολύ μεγάλο λάθος 🤣 Έπρεπε να "χορέψω" ανάμεσα από τους ανθρώπους που ήταν ξαπλωμένοι με 50 εκατοστά απόσταση μεταξύ τους για να φτάσω στο νερό, να ρίξω την πετσέτα μου και να μπω πολύ γρήγορα στη θάλασσα! Η ιδέα ήταν υπέροχη...το νερό όμως 50μ πιο πέρα ήταν ακόμα στο ύψος του γονάτου...για να το κόψω, μίλησα με μερικούς ναυαγοσώστες, που μου έδωσαν την υπόδειξη για την τοποθεσία εδώ...οπότε πίσω στον Frankie και πάλι 2,5 ώρες μέσα στην καυτή ζέστη, μέσα από βουνά και κοιλάδες...😅

Ο Frankie και η τοποθεσία μου απέναντι από το μικρό "Loutra Church Park", πρώτη τοποθεσία στο πρώτο δάχτυλο...

Το ηλιοβασίλεμα ήταν επίσης υπέροχο.... μετά από αυτή την περίεργη μέρα το απόλυτο "HIGHLIGHT" μου...🥰❤️🙏