ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ…ΧΑΧΑ…

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ…ΧΑΧΑ…
Ναι, έχω καθυστερήσει λίγο και δεν σας έχω κρατήσει πραγματικά ενήμερους, αφού περιέγραψα εν συντομία την ουσιαστικά πρώτη μου εβδομάδα εργασίας στην ROCKEFELLER (ΧΑΧΑ…είναι ακόμα εσωτερικά ξεκαρδιστικό).
Λοιπόόόν, έχω ακόμα τη δουλειά και είναι ακόμα το ίδιο προκλητική, όπως από την έναρξη των διαπραγματεύσεων της σύμβασης τον Οκτώβριο του περασμένου χρόνου ;-)
Η ομάδα έχει πλησιάσει ακόμα περισσότερο και έχω μπορέσει να αντιληφθώ απίστευτα πολλές θετικές αλλαγές. Αλλά το απίστευτο ήταν τα καθημερινά μου ταξίδια με τραμ, προαστιακό και με τα πόδια μέσα από το Βερολίνο, καθώς έπρεπε να φτάσω μέχρι το Ahrensfelde. Θα παραλείψω την περιγραφή των λόγων για τους οποίους η αναχώρησή μου καθυστέρησε σχεδόν 3 εβδομάδες, θέλω όμως να μην σας κρύψω τους παράγοντες σε σημεία:
- εισήχθη νέο ERP
- Η φορητή τεχνολογία δεν παραδόθηκε
- Δυσκολίες προγραμματισμού για την εκκένωση του διαμερίσματος
- Προγραμματισμός ραντεβού των μεταφορέων
- Καιρός
Και αυτό θα πρέπει να αρκεί, αν και φυσικά υπήρξαν και υπάρχουν και άλλες πτυχές που έχουν επηρεάσει επανειλημμένα το ταξίδι μου, επηρεάζουν αυτή τη στιγμή και θα επηρεάσουν και στο μέλλον. Η ζωή δηλαδή 😍
Αυτό που έχω βιώσει αυτές τις τελευταίες εβδομάδες, είναι όμως μέχρι τώρα μοναδικό για μένα, καθώς ουσιαστικά καβαλάω σε ένα κύμα από αγάπη, ειρήνη, ανεκτικότητα, ειλικρίνεια, αλήθεια, σεβασμό, ….που με παρακινεί, με ευχαριστεί και με αφήνει να βαδίζω απίστευτα ευτυχισμένος στον κόσμο.
Σε αυτό ανήκει η ιστορία ενός ηλικιωμένου ζευγαριού, στο οποίο πρόσφερα το «δικό μου» κάθισμα στο προαστιακό, ακριβώς όπως και ο τοξικοεξαρτημένος από το Marzahn, του οποίου η ζωή άλλαξε στη γέφυρα Warschauer για μια συγκινητική υπέροχη στιγμή (ίσως και για το μέλλον του, του κρατάω τους αντίχειρες), μέχρι έναν πρώην λεγεωνάριο, που μου διηγήθηκε τη συναισθηματική, τρομερή ιστορία του για τις πολυετείς αποστολές στη Νότια Αμερική και την Ανατολική Αφρική. Εκτός από αυτά τα 3 παραδείγματα υπάρχουν παρόμοιες ιστορίες, που μπόρεσα να βιώσω καθημερινά και με έχουν συγκινήσει βαθιά.
Όποιον ενδιαφέρει, ας τα πούμε ;-)
Πού οδηγεί το κείμενο; (Ναι, είναι για μερικούς ήδη πάλι πολύύύύύ μακρύ…τι να πω, ή έχετε τη διάθεση για κατανοητική ανάγνωση ή όχι, δική σας υπόθεση 😜 )
Τελικά θέλω να σας κάνω μέτοχους σε αυτό που μου συμβαίνει σε απίστευτα θετικές καταστάσεις ζωής (εδώ και πάλι τις ευχαριστίες μου στην @rieke για αυτές τις υπέροχες γραμμές, που πολύ εύστοχα και περιεκτικά, κυρίως «χωρίς κρίση» δείχνουν μια προοπτική, που πολλοί άνθρωποι στο πρώην περιβάλλον μου συχνά εκτιμούσαν πολύύύύ διαφορετικά και/ή ακόμα εκτιμούν, ενώ έφυγαν, έπρεπε να φύγουν από τον «κύκλο» μου…) και με τις οποίες μπόρεσα να μάθω να χειρίζομαι. Ήταν, είναι όλα εκεί: Λύπη για την «αναχώρησή» μου και χαρά για το δρόμο μου!
Λέω ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όλους, που επικοινώνησαν μαζί μου με τους διαφορετικότερους τρόπους, που ήταν και είναι μέρος της διαδικασίας μετασχηματισμού μου που διαρκεί πάνω από ένα χρόνο ;-).
Και για να μεταφέρω ενδεικτικά αυτό για το οποίο γράφω, εδώ η «αξιολόγηση» της προϊσταμένης μου, που μου διευκρινίζει με τόσο ανθρώπινα συγκινητικό τρόπο, ότι δεν είμαι πλέον ο μαχητικός πολεμιστής, που προκλητικά (θα παραλείψω αλαζονικά, υπεροπτικά, δικαιολογητικά, …και όλους τους άλλους αρνητικούς χαρακτηρισμούς, που έχω βιώσει τα τελευταία χρόνια 😁 ) στο οποίο πήρα μια εικόνα του εαυτού μου, που δεν μπορούσα ο ίδιος να «ζωγραφίσω», τώρα όμως είμαι έτοιμος να αποδεχτώ:
«Αγαπητέ Iven, μετά από τέσσερις εβδομάδες συνεργασίας θα ήθελα να σου δώσω μια προσωπική ανατροφοδότηση – ακόμα κι αν αυτή η εκτίμηση δεν μου είναι εντελώς εύκολη. Λόγω του ατυχήματός μου και της περιόδου ασθενείας που υπάρχει, ο κοινός μας χρόνος στην καθημερινή εργασία ήταν δυστυχώς πιο σύντομος από ό,τι θα ήθελα. Έχω επομένως μπορέσει να σε βιώσω άμεσα μόνο για ένα σύντομο χρονικό διάστημα.
Ακριβώς γι' αυτό είναι σημαντικό για μένα να πω πόσο με εντυπωσίασε ο χρόνος που μπορέσαμε πραγματικά να συνεργαστούμε.
Αυτό που εισφέρεις επαγγελματικά, είναι εξαιρετικό. Το βάθος σου στην κατανόηση πολύπλοκων θεμάτων, η

σαφήνειά σου στη σκέψη και ο πολύ ακριβής τρόπος ανάλυσής σου ξεχωρίζουν καθαρά. Κατανοείς συσχετισμούς γρήγορα και εισφέρεις προοπτικές που υπερβαίνουν το αναμενόμενο. Σε αρκετούς τομείς είσαι επαγγελματικά μπροστά μου – και δεν το θεωρώ δεδομένο, αλλά μεγάλο πλούτισμα. Η ανταλλαγή μαζί σου διευρύνει τη δική μου ματιά και με προκαλεί με πολύ θετικό τρόπο.
Ο τρόπος σου να θέτεις τα πράγματα, είναι σαφής, άμεσος και στο σημείο – πάντοτε σεβαστός και άψογος. Λες αυτό που πρέπει να ειπωθεί, χωρίς παρακάμψεις και χωρίς θολούρα. Αυτή η ευθύτητα δημιουργεί σαφήνεια και εμπιστοσύνη και φροντίζει ώστε οι συζητήσεις να διατηρούν ουσία.
Και στην ομάδα η παρουσία σου επιδρά ήδη θετικά. Η ατμόσφαιρα στο χώρο είναι πιο ζωντανή από ποτέ. Οι συζητήσεις έχουν γίνει επαγγελματικά βαθύτερες, οι συζητήσεις πιο εστιασμένες και οι αποφάσεις πιο σαφώς προετοιμασμένες. Υπάρχει αισθητά περισσότερη διανοητική οξύτητα και δομή στην ανταλλαγή. Συνεισφέρεις σε αυτό με τον ήρεμο, επαγγελματικό και σαφή τρόπο σου με αξιοσημείωτο τρόπο.
Ανθρώπινα σε βρίσκω μεγάλο πλούτισμα. Η συμπεριφορά σου είναι ανοιχτή, δεσμευτική και σεβαστή. Ξέρει κανείς μαζί σου πού βρίσκεται – και ακριβώς αυτή η σαφήνεια δημιουργεί εμπιστοσύνη και σταθερότητα στη συνεργασία.
Αν επιτρέπεται να το πω εντελώς προσωπικά: Για μένα είσαι επαγγελματικά όσο και ανθρώπινα ένα 10 από 10. Είμαι ευγνώμων που είσαι μέρος της πορείας μας, και χαίρομαι πολύ για την περαιτέρω συνεργασία καθώς και για όλα όσα θα αναπτύξουμε μαζί και θα μάθουμε ο ένας από τον άλλον. Με μεγάλο σεβασμό και γνήσια εκτίμηση!»
Είμαι ευγνώμων; Σίγουρα, καθώς αυτή η προσωπική «εκτίμηση» ούτε ήταν αναμενόμενη, ούτε τέθηκε ως στόχος από μένα. Ο ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ εξελίσσεται…όχι μόνο στο «ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ», αλλά, ή ίσως ακριβώς και στο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ! Προφανώς επειδή «είναι η σειρά του», «πρέπει να είναι η σειρά του»!?
ΛΟΙΠΟΝ, αρκετό περιεχόμενο και κείμενο έχουν ολοκληρωθεί, υπάρχει υλικό για συζήτηση και ερωτήσεις και μετά από μια όμορφη μέρα με και κοντά στην Tine (Χρόνια Πολλά ακόμα) + Björnski, μαζί με τα παιδιά και την πεθερά θα είναι ώρα για μένα να ηρεμήσω, να αφήσω τη μέρα να κυλήσει, όπως και αύριο, μετά την εργάσιμη μέρα μου, θα συνεχίσω…προς το Zerbst, στην πόλη γέννησής μου.
Ευχαριστώ, εσάς που με έχετε αποχαιρετήσει μέχρι τώρα, γιατί ανυπομονώ για όλους εκείνους, με τους οποίους αυτό μου απομένει ;-)
Ναι, υπάρχουν μερικές ακόμα φωτογραφίες εδώ στη συνέχεια αυτού του κειμένου…
Σας εύχομαι σε όλους, που είστε μέρος αυτού του ταξιδιού μου, μια υπέροχη συνέχεια του βραδιού, μια ειρηνική και ήσυχη νύχτα, καθώς και αύριο ένα χαρούμενο ξύπνημα! Κάντε το «ΚΑΛΥΤΕΡΟ» από αυτό, αξίζει…ακριβώς και για τους «ΑΛΛΟΥΣ»!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ, ΕΓΩ