Λοιπόν, τι να πω... να γράψω... άλλη μια εβδομάδα πέρασε και ναι…

Λοιπόν, τι να πω....να γράψω...μια ακόμα εβδομάδα πέρασε και ναι, δεν είμαι πια στη Γερμανία!
Το Radebeul ήταν όμορφο και έδειξε την ήσυχη και όμορφη πλευρά του. Το καταπληκτικό φινάλε ήταν μετά στου Robert, με τον Heiko, την Kerstin, τον Olaf, την Claudia (?), τα παιδιά, τον Robert και κάποια στιγμή τον Steffen...α όχι, την Παρασκευή η Uta τα είχε καταφέρει, yeah...
Και μετά; Πήγα μέσω Dresden στην Τσεχία και μάλιστα με χιόνι και έναν καιρό, που προσπαθούσε να αποτρέψει την «γρήγορη» αναχώρησή μου...ΧΑΧΑ...με τον Frankie, φυσικά!

Τελικά έφτασα στο ορεινό τοπίο, όπου βρίσκεται αυτή η υπέροχη φυσική λίμνη-ταμιευτήρας στα 380μ υψόμετρο. Καμία θέση κοντά στο νερό, οι χώροι στάθμευσης ακόμα κλειστοί, ένας απαίσιος καιρός και ΠΑΦ ο Frankie κι εγώ βρεθήκαμε σ' ένα μικρό μπιστρό, που ήταν περισσότερο μια ιδιωτική χαρτοπαικτική ταβέρνα και γνωρίσαμε όχι μόνο τον ιδιοκτήτη, αλλά και τους πελάτες του. 2 μπύρες αργότερα καθόμουν στο νέο ξύλινο σπίτι (ξύλινη καλύβα) του Filip και γνώρισα τα παιδιά του. Αποχαιρέτησα μετά από 30 λεπτά, όχι χωρίς να υποσχεθώ ότι θα επέστρεφα σε μία ώρα για μια κοινή βραδιά. Και επέστρεψα, με σαμπάνια (Ευχαριστώ Ronsen) και καλή διάθεση, παρά τον καιρό, παρά τον αποχαιρετισμό, παρά, παρά, ...πραγματικός νέος κόσμος και συμβαίνει πάλι!!!

Τι υπέροχη οικογένεια, αυτός ούτε λέξη γερμανικά και αγγλικά, εγώ καθόλου τσεχικά…δούλεψε ;-) Και μετά άρχισαν τα παιδιά να μεταφράζουν, πόσο γελάσαμε! Η κόρη είναι 18, πάει στο γυμνάσιο και φοράει ένα μπλουζάκι που γράφει: «FUTURE MILF», ακριβώς το χιούμορ μου ;-) Αχ μάζεψα πάλι ιστορίες, στιγμές, καταστάσεις, που ελπίζω να μην ξεχάσω ποτέ.

Και ΠΑΦ όχι μόνο με καλή διάθεση, αλλά και γεμάτος ευγνωμοσύνη είμαι στο δρόμο.

Κοιμήθηκα υπέροχα και το πρωί ξεκίνησε γκρίζο, ομίχλη με ορατότητα κάτω από 50μ! Ξέσπασα στα ΓΕΛΙΑ, καθώς ο Filip ήθελε να επισκεφτεί μαζί μου, με τον λυκόσκυλό του και τα παιδιά ένα από τα πιο όμορφα σημεία σε αυτή τη λίμνη του βουνού, για να μου δείξει την απίστευτη θέα! ΝΑΙ, πήγα, πήρα έναν νόστιμο καφέ από χειροκίνητο μύλο, «κουβεντιάσαμε», κάποια στιγμή ήρθαν ο γιος και η κόρη του και ξεκινήσαμε. Μέσα από μονοπάτια, ξένα οικόπεδα, ανηφόρες, κατηφόρες, μέσα από έναν μικρό οικισμό από ντάτσες, που φαίνονταν να κρέμονται στην πλαγιά του βουνού. Ο Filip διηγόταν κάθε τόσο κάτι, που είτε ο γιος είτε η κόρη του το μετέφραζαν. Και μετά φτάσαμε στο «point of view»...ΓΕΛΩ...τυλιγμένο στην ομίχλη! Και αυτός και τα παιδιά του μου διηγήθηκαν με τον ενθουσιασμό τους, τι μπορεί κανείς να δει όλο, όταν δεν υπάρχει ομίχλη! Και έτσι είχα όλες τις ώρες της ημέρας…από την ανατολή του ηλίου μέχρι τη δύση του ηλίου μπροστά στο πνευματικό μου μάτι. Ναι, προοπτικές…

2 ώρες αργότερα, άλλα βουνά, λιακάδα και οι υπέροχες στιγμές, όταν η ομίχλη γλείφεται από τον ήλιο. Απερίγραπτα όμορφο!

Χωριά, πόλεις, λίμνες, αγροκτήματα, δάση, βουνά και ένα Ufo, ήταν όλα εκεί, βουτηγμένα στο φως ;-)
Λοιπόν και μετά το σημείο εδώ….Μάάάλιστααα…Αφήνω απλά τις εικόνες να μιλήσουν. Θα βγω έξω, έρχεται η δύση του ηλίου! Αν το κείμενο χαλάσει πάλι όταν το αντιγράψω στο Telegram, ίσως το φτιάξω αύριο!

Να έχετε ένα φανταστικό βράδυ, ειρηνικές και χαρούμενες στιγμές, ΕΓΩ

Εντυπώσεις από το ταξίδι...

Ταξίδι μέσα από το χιόνι προς την Τσεχία, η φωτογραφία με τον λυκόσκυλο σε ΕΚΕΙΝΟ το σημείο της λίμνης του φράγματος και από το προηγούμενο βράδυ οι δύο κατευθύνσεις θέας προς την ίδια λίμνη του φράγματος...

Εντάξει, το «Ufo» στο δρόμο στέκεται σε μια βάση 😂 το ξέρει όποιος έχει δει MIB 😜

Λοιπόν αν είμαι σε διάθεση για γράψιμο, ...ΓΕΛΩ..., τότε γράφω στο βιβλίο μου....ΧΑΧΑ...παρόλα αυτά ήταν απίστευτο αυτό που έζησα σήμερα ακόμα όμορφο, σχεδόν στο τέλος της ΠΡΩΤΗΣ μου ημέρας, που άφησα την «πατρίδα» μου...και ναι, ακόμα νιώθω σωστό 🤷‍♂️ οπότε σας αφήνω να μοιραστείτε τις όμορφες στιγμές μου και τις άλλες υπάρχουν αποκλειστικά ιδιωτικά, γιατί είστε εδώ για να διασκεδάσετε 🤣

Ejahl, ναι, ήμουν στο νερό μετά την προπόνηση, σε αυτή την τοοοοοοτάααααλ καθαρή ορεινή λίμνη και ναι, έχει πραγματικά το πολύ 5°C, όπως είπε ο υπεύθυνος του χώρου, ακόμα κι αν οι 11°C στον ήλιο δεν μπορούσαν να το "θεραπεύσουν" πραγματικά έξω, καθώς ο άνεμος από την ανατολή έχει ακόμα αρκετά χειμωνιάτικα δοντάκια εδώ.

Για τη Frankie ήταν αρκετό, στεκόταν με γεμάτη δύναμη στον ήλιο και ήταν ζεστά και άνετα στο "σαλόνι" μου μετά τη βουτιά στη λίμνη.

Και τώρα, αφού πέρασα 2 φορές από το "στρατόπεδό" μου (δεν έχω ιδέα πώς μπόρεσε να συμβεί αυτό 🤪🙄...🥳...α ναι, ποτό αποχαιρετισμού με τους δύο ιδιοκτήτες🤓...σακουλάκια στο δρόμο...α όχι, μετά το φαγητό επίσης 😎...μισό λίτρο λευκό κρασί με το φαγητό...), λειτουργεί επίσης μια χαρά η θέρμανση εδώ, καθώς θα κάνει κρύο απόψε 🥶 Οι τελευταίες 4 φωτογραφίες τραβήχτηκαν όταν βρήκα επιτέλους τη Frankie!

Και επειδή ξέρω ότι θα κοιμηθώ όταν ξαπλώσω στο κρεβάτι, πρέπει να μείνω ξύπνιος τόσο πολύ μέχρι η Frankie να φτάσει τους 18°...είμαστε στους 16,2°...οπότε θα είναι ακόμα αστείο....

Μέχρι την εικόνα 38, αν δεν έχω μετρήσει λάθος, ήμουν στην όχθη της ορεινής λίμνης και μπορούσα να απολαύσω την καθαρή φύση, καθώς δεν υπήρχε κανένας άνθρωπος που να διασταυρώνει το δρόμο μου. Μετά έγινε πραγματικά πολύ κρύο και ξεκίνησα για το εστιατόριο...και έπρεπε πρώτα να ξεφύγω από ένα ιδιωτικό οικόπεδο...👻... δεν μπορείς να το φανταστείς.

Πήρε λίγη ώρα μέχρι να βρω την είσοδο...ΓΕΛΑ..., καθώς η πόρτα εισόδου που ήταν δυνατή, τουλάχιστον από τη δική μου οπτική, ήταν κλειδωμένη και γύρισα γύρω από το κτίριο. Τελικά ο ιδιοκτήτης και η γυναίκα του βγήκαν από την είσοδο προμηθευτών και μου εξήγησαν στα Τσεχικά πού βρίσκεται η είσοδος...ΧΑΧΑ... Δεν πειράζει, μέσω της πίσω αυλής, περνώντας από την περιφραγμένη παιδική χαρά και Ταντάαα, υπήρχε μια σκάλα στην πλαϊνή είσοδο, που ήταν προσβάσιμη από μια προστατευμένη από τον άνεμο βεράντα. Καθώς ήμουν ο μόνος πελάτης, υπήρχε επίσης άμεσα το προσωπικό καλωσόρισμα από τους δύο διαχειριστές. Μικρός χώρος εστιατορίου σε στιλ μπιστρό, cool μουσική, αν και πολύ χαμηλά και το εστιατόριο είχε πραγματικά την τέλεια θέση με πλήρη γυάλινη όψη στη λίμνη για μένα 😍

Αστείως, ήρθαν τελικά 3 επισκέπτες, νεαροί άντρες, που, σωστά, επίσης τράβηξαν την πόρτα, την οποία νόμιζα ότι ήταν η είσοδος. Ενώ όμως ήθελαν απογοητευμένοι να φύγουν, βγήκα έξω και τους καθοδήγησα...σε μουρμουριστά αγγλικά, καθώς η σακούλα, το κρασί και η θέα φαινόταν να έχουν επηρεάσει την ευφράδειά μου...ΧΑΧΑ...Νόμιζαν λοιπόν ότι δεν καταλαβαίνω γερμανικά και συζητούσαν μεταξύ τους! Καθώς καθόντουσαν ουσιαστικά στο διπλανό τραπέζι, άκουσα όλες τις ανοησίες που έλεγαν μεταξύ τους! Όταν αποχαιρέτησα μετά στα γερμανικά, έπρεπε να δείτε τις εκφράσεις τους...! ΧΑΧΑ...ήταν ανεκτίμητο!

Την 3η φωτογραφία από το μπιστρό την έβγαλα επειδή υπήρχαν τα 3 Ufo's 😜

Τι να πω, ...

...16,1° ....FCK...ξεχάστε το 🤣

15,4° έφυγα, καληνύχτα σε ΟΛΟΥΣ ❤️

ΥΓ: Το βίντεο από την άφιξή μου εδώ θα το βάλω στο τέλος, ώστε να μπορείτε να δείτε ξανά σε τι κατάσταση ευφορίας ήμουν, προτού ριχτώ στα νερά... μετά την προπόνηση φυσικά...ΧΑΧΑ...