Χώρος στάθμευσης Funtana, Kärnten (Αναδρομική), άνθρωποι, εικόνες, ...

Και φυσικά συμβαίνει που έχω ξεχάσει κάτι.
Πώς ήταν στην Sankt Veit; Ήταν υπέροχα!
Γνώρισα φανταστικούς ανθρώπους! Είχα θαυμάσιες συναντήσεις!
Είδα καταπληκτικά μέρη και ανάμεσά τους είναι το ουρητήριο στο "Schnapsis". Το ίδιο το Schnapsi είναι υπέροχο και επίσης οι άνθρωποι που κινήθηκαν γύρω από τον Wolfgang και εμένα, είναι όλοι τους πολύ ενδιαφέροντα όντα.
Είμαι ευγνώμων για τις δύο εβδομάδες που μπόρεσα να περάσω εκεί κάτω στο οικόπεδο του Wolfgang.
Τον χρόνο που είχα μαζί του σίγουρα!
Και είναι πραγματικά αστείο με τους φασιανούς, σε αυτό το οικόπεδο με κάποιο τρόπο, .... δηλαδή ο καθένας φαίνεται να έχει τη γωνιά του και αλίμονο, αν ο ένας πλησιάσει πολύ στη γωνιά του άλλου, τότε συμβαίνει ακριβώς αυτό που ακούστηκε στο παρασκήνιο τώρα ως κραυγή.
Και το βίωσα ζωντανά, όπως και εσείς τώρα ένα κομμάτι, με τη μόνη διαφορά ότι εγώ βλέπω τους δύο πετεινούς, ...είναι πραγματικά γαμάτο.
Κρίμα που το συκοφάγο τώρα δεν δείχνει κάπως πολλές δραστηριότητες.
Ακριβώς, και για τις επιμέρους εικόνες υπάρχουν φυσικά και ιστορίες, σίγουρα.
Αχ, θα μπορούσα και πάλι να αφηγηθώ τόσα πολλά, για τη διαδρομή μέσω του Loiblpass, για τη μικρή μου παύση, στην οποία έφαγα από αυτό το απίστευτα νόστιμο τυρί και το λουκάνικο και το ψωμί από τη Doris, τη Martina, τον Wolfgang, τον Kurt και πράγματι γνώρισα μια νεαρή σλοβενική οικογένεια που ταξίδευε με το τροχόσπιτό της.
Και επίσης η διέλευση πάνω από το περάσμα εδώ πάνω μεταξύ Σλοβενίας και Κροατίας, που στην πραγματικότητα δεν θα έπρεπε να είχα διασχίσει, με τους αμπελώνες που είναι τόσο απίστευτα όμορφοι, με τις κτηματικές εγκαταστάσεις πάνω σε αυτούς, με τα ήσυχα χωριά, που κατά μεγάλο μέρος είναι μισογκρεμισμένα.
Με δρόμους, όπου φυσικά χωράει μόνο ένα αυτοκίνητο!
Με στροφές πέταλο και καμπύλες, κατηφόρες που σίγουρα ξεπέρασαν το 14 τοις εκατό. Όλα αυτά είναι κάτι περισσότερο από διηγήματα.
Γι' αυτό υπάρχει τώρα, πιστεύω, και το δεύτερο φωνητικό μήνυμα.
Και το αστείο είναι ότι, ενώ κάθομαι εδώ και το ηχογραφώ αυτό, (σημείωση για τον φασιανό: ναι, εσύ επίσης σίγουρα,) βλέπω τα μάτια της Lu να στριφογυρίζουν. 🤓
Ευχαριστώ πολύ γι' αυτό! 🤣🙏
Και νομίζω, εδώ απέναντι κάθεται τώρα το συκοφάγο στο κλαδί. Γεια σου, θα μπορούσες να γυρίσεις προς το μέρος μου; Ναι, λίγο ακόμα, παρακαλώ. Οι συνθήκες φωτισμού και τα ανακλώντα φύλλα δεν επιτρέπουν απαραίτητα να το αναγνωρίσω.
Μπορείς να πεις κάτι; (σφυρίζω) Αυτός ήμουν τώρα φυσικά πρώτα εγώ, για να τον εμψυχώσω, αλλά ο αστείος πετεινός, εδώ αριστερά μου, ήρθε στη μέση.
Ο άλλος απομακρύνθηκε τώρα πάλι λίγο περισσότερο πάνω στο οικόπεδο.
Ακριβώς. Όλες οι ευχές από το πρώτο φωνητικό μήνυμα. Συν ένα.
Τώρα έρχονται οι εικόνες.