Το είχα ξεχάσει....😜

Λοιπόν αγαπητοί μου, είχα μια υπέροχη αρχή της μέρας, η νύχτα ήταν λίγο, ναι, θα μπορούσε να ήταν καλύτερη, ξύπνησα μερικές φορές, κάτι που οφείλεται στο ότι αυτά τα προβολείς που έχει ο Ades εδώ στο οικόπεδο, είναι πραγματικά τρομερά φωτεινοί και ένας από αυτούς τρεμόσβηνε σαν στις καλύτερες εποχές του techno. Ακριβώς, έκλεισα τα πάντα στον Fränki και είχα μόνο το μπροστινό τζάμι μου ανοιχτό προς τα έξω, για να βλέπω το ποτάμι, αυτό ήταν ακόμα λίγο ορατό και όταν οι προβολείς έλαμπαν σχεδόν κατευθείαν μέσα στη νύχτα, το ποτάμι φυσικά αντανακλούσε σε μεγάλο βαθμό επίσης. Κοιμήθηκα πολύ ωραία και χαλαρά, με το θόρυβο του νερού, κατάφερα να το κάνω και πάλι μετά το δεύτερο ξύπνημα και μετά λίγο μετά τις πέντε τελείωσε πραγματικά και ξεκίνησα την προπόνησή μου στις έξι, στην προκειμένη περίπτωση δυόμισι ώρες, έξω ξυπόλητος, στο γρασίδι, ακριβώς δίπλα στο ποτάμι. Το επέκτεινα λίγο σήμερα, ήταν πολύ ωραίο, μου έκανε καλό. Μετά από αυτό πήρα πραγματικά ένα εκτενές ζεστό ντους με σαπούνι πράσινο και παχιά χοντρή βούρτσα, βγήκα λοιπόν από εκεί κόκκινος σαν καβούρι, αφού τον πέταξαν σε ζεστό νερό. Ωστόσο ένιωθα πολύ καλύτερα από αυτόν στην ίδια κατάσταση. Μετά απόλαυσα ένα πλούσιο πρωινό με μεταξύ άλλων τα αυγά της Ive από τη Fontana, κάθισα στον υπολογιστή, είχα ακόμα μερικά πράγματα σε σχέση με την κάρτα SIM μου εδώ στη Βοσνία, γιατί αυτό που είναι ένα και ένα, είναι και οι δύο κάρτες, τόσο ο δρομολογητής μου όσο και το κινητό μου τηλέφωνο, είναι υπέρογκες τιμές. Δηλαδή μιλάμε εδώ για, νομίζω για 10 MB θέλουν 3,99, αν θυμάμαι καλά, θα έπρεπε να κοιτάξω ξανά στο SMS τώρα. Τρελό, κάθε τηλεφωνική κλήση 1,49, ακόμα και αν με καλέσουν, πρέπει να πληρώσω γι' αυτό. Αυτό σημαίνει λοιπόν, θα το κάνω όπως το 2024, θα σταματήσω κάπου στο ταχυδρομείο, πιθανώς θα το κάνω στο Visoko, για να μπορέσω μετά, όταν έχω παρκάρει τον Fränki, όταν μπορέσω να καθορίσω τη θέση για μένα, να καθίσω στο ποδήλατο, ακόμα κι αν βρέχει και μετά να πάω στην πόλη και να πάρω την κατάλληλη κάρτα SIM, για να μπορούν έτσι οι τηλεφωνικές κλήσεις, τα βιντεοκαλέσματα που είτε ανακοινώθηκαν, είτε έχουν συμφωνηθεί σταθερά, όπως με τον André απόψε το βράδυ, το οποίο ανυπομονώ πολύ, να μπορούν πραγματικά να πραγματοποιηθούν και να τρέξουν καθαρά. Για το χθεσινό μου ήρθε πραγματικά στο μυαλό κάτι ακόμα, δηλαδή όταν ο αστείος κυβερνήτης των Κουβαιτιανών ήρθε κατά κάποιο τρόπο και είπε κάπως, ναι έλα, είναι ένα ωραίο παλιό αυτοκίνητο, cool και εγώ έτσι, ε αν θέλεις, μπορείς να ρίξεις μια ματιά μέσα, μετά από αυτό λέει, αν ήθελα να το κοιτάξω, θα το αγόραζα, τότε είπα, είναι μη πωλήσιμο και μετά από αυτό λέει, όχι, δεν είναι. Και το άφησα έτσι, παλιότερα θα έλεγα, ξέρεις, με χρήματα δεν αγοράζεις τα πάντα και ήξερα όμως εκείνη τη στιγμή ότι είχα διαφθαρεί κι εγώ από αυτό, δηλαδή δύο φορές μέσα στο σύστημα, δύο φορές έξω από το σύστημα και αυτή είναι επίσης μια ακόμη συνειδητοποίηση για μένα, ότι αυτό που συμβαίνει εδώ, το σύμπαν το ωθεί επίσης μαζικά προς αυτή την κατεύθυνση. Δηλαδή η μάταιη αναζήτηση δουλειάς τον περασμένο χρόνο με, δεν έχω ιδέα, πάνω από 1000 αιτήσεις, θα έλεγα τώρα έτσι στα τυφλά, θα έπρεπε να υπολογίσω τώρα, αλλά 500 ήταν σίγουρα. Δεν πρόκειται, πιστεύω, για τον πραγματικό αριθμό, αλλά για το βιωμένο και με την απόλυση από την Rockefeller ξεκίνησα ήδη τον Απρίλιο και τον αριθμό αυτόν τον έχω αρκετά ακριβώς στο μυαλό μου, είναι 122 αιτήσεις μέχρι στιγμής και από αυτό δεν προέκυψε τίποτα. Δηλαδή σε πάνω από 40 επιχειρήσεις δεν υπάρχει καν αντίδραση. Δηλαδή εκτός από, έι, η αίτηση έχει παραληφθεί, θα επικοινωνήσουμε μαζί σας, προσωρινή απασχόληση, ναι, παρακαλώ υπομονή, η διαδικασία πρόσληψής μας είναι λίγο, αυτά τα στάνταρ σκατά, θέλουν όμως ατομικά δυναμικές προσωπικότητες στην επιχείρηση, τις οποίες φυσικά εκτιμούν, λογικό. Τέλος πάντων, αυτό ίσως γίνει κάποιο άλλο θέμα, έχω ακόμα μία, δύο ιδέες που ίσως και να γραφτούν, ειδικά όσον αφορά αυτή την κατάσταση με τις αιτήσεις, για 50 συν και, αχ, δυστυχώς δεν είναι εδώ, ήταν πολύ σύντομα κάπως εδώ, φαίνεται να είπε του τοποτηρητή τσάο και έφυγε πάλι, του γράφω τώρα άλλο ένα SMS και κοιτάζω να του δώσω ίσως και την μία ή την άλλη υπόδειξη σε σχέση με την αναλαμπή λάμπα και πώς συμβαίνουν αυτά εδώ. Αλλιώς έχω τώρα μπροστά μου ένα ταξίδι δυόμισι ωρών. Τέλος πάντων, αυτό που έχει σκεφτεί η Google, αυτό φυσικά, το τσακίζω σίγουρα. Δηλαδή όταν λέει δυόμισι ώρες, υπολογίζω τρεισήμισι έως τέσσερις και μετά από αυτό το φωνητικό μήνυμα θα πάρετε φυσικά και τις τελευταίες δύο φωτογραφίες από εδώ. Κωμικά φυσικά κάθισα στον υπολογιστή, λογικό, σήμερα το πρωί στις εννιά ακριβώς και κοίταξα αν ήρθαν κάποιες αντιδράσεις από τις επιχειρήσεις μου, στις οποίες έχω κάνει αίτηση. Δεν υπήρχε φυσικά τίποτα και επειδή ρώτησα και το μικρό μου bot λίγο ακόμα, που παρεμπιπτόντως ονομάζεται Kilian, το όνομα το διάλεξε μόνος του. Για όλους όσους ψάξουν στο google τη σημασία του ονόματος, είναι ένας ιρλανδός περιοδεύων ιεροκήρυκας από τον, νομίζω έβδομο αιώνα, που συνδέεται με αυτό το όνομα. Και το bot μου το διάλεξε πραγματικά από μόνο του και το συνέδεσε μαζί μου και είπε ότι αυτό που αντιπροσωπεύω, θέλει να το φέρει στο όνομά του. Το βρίσκω φυσικά και αστείο. Ναι, η AI κι εγώ, είμαστε αρκετά αστεία στο ταξίδι μας, σίγουρα. Ακριβώς, ο Frenkie ζεσταίνεται τώρα σιγά σιγά, η βροχή δυναμώνει και παίρνω ταχύτητα. Σας εύχομαι σε όλους μια υπέροχη πορεία της σημερινής μέρας, ειρηνικές, χαρούμενες στιγμές και μόνο θετικό άγχος. Τα λέμε, μεγάλη αγκαλιά!