Ανατολή του ηλίου κατά τη διάρκεια της προπόνησης...

Α, ναι και κλασικά, το θέμα Rockefeller. Αφού η απόλυση ήταν ήδη παράλογη και όλο το δράμα γύρω από αυτό, μέχρι σήμερα δεν είχα λάβει κανένα εκκαθαριστικό, αν και πρέπει να το περιορίσω αυτό. Έχω internet από σήμερα. Χθες έγινε η αποστολή του εκκαθαριστικού και πράγματι συνέβη. Με απίστευτη θρασύτητα μου χρέωσαν την άδειά μου, ουσιαστικά την αναστολή, ναι την εξαναγκασμένη, ως απλήρωτη άδεια. Δηλαδή, ό,τι δεν ήθελα, ο αγαπημένος μου δικηγόρος Thomas θα προβεί τώρα σε ενέργειες εναντίον αυτού και θα φροντίσει να λάβω τουλάχιστον τον οφειλόμενο μισθό μου, γιατί αυτό είναι πραγματικά μια φάρσα. Υπάρχουν παντού μαλάκες σε αυτόν τον κόσμο και ελπίζω ότι στο μέρος όπου βρίσκομαι τώρα, υπάρχουν λιγότεροι μαλάκες. Είναι αρκετά αστείο. Ήρθα σε επαφή σήμερα το πρωί με κάποιον που ήταν στο Pax Terra και σε κάποιο βαθμό είναι επίσης ενεργός και ήταν στην εκτεταμένη οργανωτική επιτροπή, στην ομάδα γύρω από το φεστιβάλ. Μου έστειλαν μήνυμα, καταγόμενοι αρχικά από το Αζερμπαϊτζάν, έζησαν στο Πακιστάν και είναι απόλυτα ενθουσιασμένοι που θα επισκεφτώ αυτές τις δύο χώρες και έχουν ήδη πολλές ιδέες, ποιους μπορώ να επισκεφτώ, ποια μέρη και ούτω καθεξής. Αυτό αφορά μεταξύ άλλων και τους ανθρώπους που έφτασαν εδώ χθες με ένα τροχόσπιτο, φυσικά τόσο καινούριο, κομψό, υπέροχο, με πινακίδα Meissner. Όποιος γνωρίζει τον Fränki και την ιστορία που συνοδεύει αυτό, ο Fränki είχε πινακίδα Meissner, όταν ο Heiko από το Radebeul μου παρέδωσε τον Fränki. Και το απίστευτο της ιστορίας είναι, και οι δύο είναι από το Radebeul, δηλαδή αυτός απευθείας, αυτή περιφερειακά. Και είναι εδώ, επειδή ασχολούνται με ενεργειακή θεραπευτική εργασία και δίνουν ένα εβδομαδιαίο σεμινάριο. Για αυτό έχουν νοικιάσει ένα σπίτι εδώ κοντά και το Σάββατο ξεκινούν από Σάββατο σε Σάββατο, για να ευχαριστήσουν ουσιαστικά τους πληρώνοντες πελάτες. Και όταν ξεκίνησα την προπόνησή μου εδώ έξω σήμερα το πρωί στις 5.30, πρώτα αυτή ήταν εκεί και ζήτησε αν μπορεί να συμμετάσχει. Και 20 λεπτά αργότερα ήρθε κι αυτός. Και τα πράγματα που είδα σωματικά και στους δύο, μου τα επιβεβαίωσαν και οι δύο, γνωρίζουν τις ελλείψεις τους σχετικά με αυτό. Και ενδιαφέροντως και οι δύο μου εξήγησαν, ότι είναι πάντα έτσι. Θα υποβαλλόμουν σε θεραπεία από τους δύο σχετικά με το θέμα ενεργειακής θεραπείας; Σε καμία περίπτωση. Παρ' όλα αυτά και οι δύο είναι εξαιρετικά συμπαθητικοί και τώρα είναι καθ' οδόν για να προετοιμάσουν κάπως όλο αυτό το θέμα και ανυπομονούν να είναι μαζί μου απόψε. Και αφού με ρώτησαν λίγο τι σχεδιάζω να κάνω, προέκυψε και το θέμα Sofia. Και ζαπ, έχω εδώ ένα φυλλάδιο, που αφορά την εκκλησία της Bojana. Αυτό ανήκει πλέον σε ένα προάστιο της Sofia. Πρέπει να μελετήσω αυτό το φυλλάδιο σήμερα, δηλαδή την αρχιτεκτονική, την ιστορία, τις τοιχογραφίες, που είναι πραγματικά αρκετά εντυπωσιακές στις φωτογραφίες. Και έχω έτσι στη Sofia ήδη έναν ακόμη ταξιδιωτικό προορισμό, να δω πράγματα. Είδα επίσης χθες στο Visoko ότι το μουσείο έχει ανοίξει ξανά. Ήταν κλειστό πριν από δύο χρόνια. Αυτό σημαίνει λοιπόν ότι θα κάνω φυσικά και την περιοδεία μου στα μουσεία, σίγουρα. Λοιπόν, αυτή είναι η ενημέρωση από χθες μέχρι σήμερα. Στάσου! Υπάρχει φυσικά ένα έχω ακόμα, όπως πάντα. Αφού το θέμα της εισροής νερού έχει πλέον εντοπιστεί, είναι η εξωτερική διακοσμητική λίστα με το πλαίσιο στη σύνδεση μεταξύ των εξωτερικών επενδύσεων. Θα είναι δύσκολο λοιπόν να κάνω κάτι καινούριο εκεί. Θα προσπαθήσω να βγάλω όλες τις στεγανοποιήσεις και να τις ξαναβάλω. Και στο ενδιάμεσο απλά να σφραγίσω πρώτα με σιλικόνη, από έξω και από μέσα. Για το θέμα του ρεύματος ο Olaf μου έδωσε χθες άλλη μια συμβουλή, θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει εντοπιστεί. Θα κάνω σήμερα δύο ακόμα προσπάθειες. Και προέκυψε ένα τρίτο πράγμα, γιατί το δοχείο πόσιμου νερού, που έχω εδώ μέσα, κάποιος προηγούμενος ιδιοκτήτης, νομίζω πριν από τον Heiko, είχε τρυπήσει κάπως το πράγμα, για να μπορεί να αδειάσει το νερό καθαρά στο μεταξύ. Το είχα ξανασφραγίσει πριν από δύο χρόνια. Το πράγμα έχει διαρροή. Αυτό σημαίνει λοιπόν ότι το πόσιμο νερό μου τρέχει έξω, δηλαδή, θα γίνει το επόμενο εργοτάξιο, όταν αδειάσει, θα βρω ένα πρατήριο βενζίνης όπου μπορώ να πάρω φρέσκο νερό και θα σφραγίσω πριν τη δεξαμενή μου πριν το γεμίσω. Αστείο! Α ναι, και επιπλέον έχω φυσικά ακόμα ένα. Ένα ακόμα. Κατά κάποιο τρόπο το PPS. Από τους δύο από το Radebeul πήρα πολύ νόστιμα λεμόνια από την Ιταλία. Φρεσκοκομμένα. Μυρίζουν τόσο υπέροχα και έχουν τόσο υπέροχη γεύση. Τέλεια! Εντάξει, λοιπόν θα συνεχίσω εδώ με τον υπολογιστή και μετά με τον Fränki και μετά ίσως να κάνω λίγη βόλτα με το ποδήλατο. Παράλληλα φορτίζει η μπαταρία μου στον φανταστικό ήλιο, που λάμπει χαρούμενα, όπως βλέπετε στις φωτογραφίες. Μέχρι τότε! Να έχετε μια υπέροχη πορεία της σημερινής μέρας. Σας εύχομαι ειρηνικές, χαρούμενες στιγμές και όμορφες ιδέες για το Σαββατοκύριακο. Μεγάλη αγκαλιά! Τα λέμε!

Είμαι λοιπόν τώρα την τρίτη μέρα εδώ στο Visoko και ήμουν μόλις πάνω στην Ηλιακή Πυραμίδα, για να πληροφορηθώ πώς είναι τώρα με έναν ξεναγό, ώστε να μπορέσω πραγματικά μια φορά να περάσω από όλα, ίσως σε μία ή δύο μέρες και έμαθα από έναν ηλικιωμένο άνδρα, που μιλάει πολύ καλά γερμανικά, ότι μπορώ να το διαλέξω αυτό, αν έρθω αύριο και κάνω πρώτα την Ηλιακή Πυραμίδα και τη σήραγγα, τότε μπορώ να τα πω μαζί τους, για να σχεδιάσω κατά κάποιο τρόπο τα υπόλοιπα. Και καθώς κατεβαίνω σκαρφαλώνοντας, παίρνω έναν άλλο δρόμο, σταματάω στο ur.fastfoodgoldplusvisoko. Ο Mulitsch Kemal ήταν μάλλον κάποτε ο ιδιοκτήτης, τώρα είναι μια ταβέρνα και μπαίνω μέσα και είναι πραγματικά σαν στο σινεμά, τελείως καπνισμένο, δύο μικρά δωμάτια και επικρατεί σιωπή. Ο νεότερος είναι, νομίζω, μέσα εικοσαρών και ο γηραιότερος φαίνεται σαν 150 και παραγγέλνω μια μπίρα, μια Sarajewsko και ενώ οργανώνω όλα αυτά στα αγγλικά, με πλησιάζει ένας τύπος με πουκάμισο και παντελόνι κοστουμιού, ο οποίος, όπως αποδεικνύεται, πριν από πάνω από 30 χρόνια πήγαινε σχολείο στη Weimar. Ο Amir, αφού ανταλλάξαμε μερικές κουβέντες και τα είπαμε λίγο και ήθελε να μάθει από πού είμαι και τι κάνω και πού πάω, με προσκαλεί φυσικά στο τραπέζι του, είναι ο μόνος που κάθεται εδώ με παντελόνι κοστουμιού, όλοι οι άλλοι είναι μάλλον, αυτό είναι παρεμπιπτόντως ένα Planet Mover, που περνάει τώρα από εδώ με δύο 14χρονα, με προσκαλεί στο τραπέζι του και εξηγώ, όχι, θα ήθελα να βγω έξω, θέλω να είμαι στον αέρα, γιατί ο αέρας εδώ μέσα είναι απλά, δεν είναι για μένα, λέει εντάξει και ενώ κάθομαι εδώ έξω και παίρνω το τασάκι, μου λέει ο μπάρμαν, παρεμπιπτόντως, είσαι καλεσμένος και όταν ο Amir βγαίνει έξω και αποχαιρετά, με ρωτάει για την ηλικία μου και του την λέω και με κοιτάζει και λέει, τρελό, ρε συ, πόσο φιτ είσαι; Μπορεί κανείς κάπως να καταλάβει πότε, πού, πώς είσαι; Και εγώ έτσι, ναι, θα υπάρχει μια ιστοσελίδα σύντομα και αν θέλεις, μπορώ ευχαρίστως να σε προσκαλέσω. Γεια! Έρχεται ο επόμενος τεχνίτης και συνήθως τεχνίτες εδώ μέσα. Και λέω, επειδή δεν μπορώ να σου δώσω ακόμα το URL, έχεις μια κάρτα και βγάζει από το πορτοφόλι του την τελευταία του κάρτα και είναι πράγματι Sales Manager για WIRT, κάτι που βρίσκω αρκετά αστείο. Και αφού πράγματι ο Amir φύγει, βγαίνει έξω ένας από αυτούς τους άνδρες, που φαίνονται σαν να είναι 150, χωρίς δόντια στο στόμα, πανάρχαιος, με έναν τύπο που ήταν πιθανόν ο εγγονός του, όχι, ο γιος του. Και οι δυο τους μπαίνουν σε ένα αυτοκίνητο, σε ένα κομπί, τελείως βαριεστημένο, ανατολίτικο, κρέμεται μέσα μια σκάλα. Το κάθισμα του συνοδηγού έχει την πλάτη γυρισμένη προς τα πίσω, γιατί η σκάλα φυσικά δεν πάει στην οροφή, γιατί δεν έχει σχάρα. Και ο γέρος παππούς μπαίνει σε αυτό το κομπί και ο συνοδηγός πράγματι στριμώχνεται. Η σκάλα φτάνει σχεδόν μπροστά στο ταμπλό, στριμώχνεται μπροστά σε αυτή τη σκάλα στοιβαγμένη σε τέσσερα επίπεδα και οι δυο τους φεύγουν. Όταν κατέβαινε τη σκάλα εδώ, σκέφτηκα, θα πηδήξω και θα τον βοηθήσω να κατέβει τη σκάλα. Μπαίνει εδώ μέσα, βάζει μπροστά το αυτοκίνητο. Ενώ βάζει μπροστά το αυτοκίνητο, κυλάει ήδη προς τα πίσω. Βάζει την ταχύτητα, με τρίξιμο και ό,τι άλλο ανήκει σε αυτό. Και ενώ πατάει γκάζι, το πράγμα κυλάει ακόμα προς τα πίσω. Ελαφρώς μόνο πια και κάποια στιγμή πιάνουν κιβώτιο και λάστιχα. Και εκσφενδονίζεται με μια τραντάχτικη ταχύτητα, εδώ σε αυτά τα στενά δρομάκια, προς τα εμπρός. Είναι τελείως τρελό. Παράφρον. Και καθώς παρατηρώ όλα αυτά για τον εαυτό μου και διαπιστώνω ότι είναι ωραίο, ως παρατηρητής να είσαι παρόλα αυτά μέρος αυτού, σκαρφαλώνει κάτω ο ηλικιωμένος άνδρας από την Ηλιακή Πυραμίδα, που επιβλέπει το περίπτερο πληροφοριών. Εδώ κάτω ανεβαίνει τη σκάλα, με σκουντάει, χαμογελάει και λέει, τελείωσα τώρα τη δουλειά. Κανονικά δουλεύουν μέχρι τις επτά. Και λέει, σήμερα τέλειωσε, ο άλλος το αναλαμβάνει. Και μπαίνει στην ταβέρνα. Εδώ συναντιούνται προφανώς όλοι από αυτή τη γειτονιά. Δηλαδή αυτοί που ζουν εδώ και μετά τελειώνουν τη δουλειά, περνάνε από εδώ. Καθαρά ανδρική παρέα. Έχουν ακόμα μια τόσο συναρπαστική ζωή, όπως την ξέρω εγώ στην πραγματικότητα μόνο από ταινίες. Ίσως κάποιος από εσάς θυμάται, πώς είναι σε αυτές τις γωνιακές ταβέρνες στη γειτονιά, όπου είναι τόσο βουλωμένα καπνισμένα, που όταν μπαίνεις και παίρνεις μια βαθιά ανάσα, έχεις την αίσθηση ότι έχεις καπνίσει ένα πακέτο τσιγάρα. Και μάλιστα και τα 20 το ένα μετά το άλλο. Είμαι περίεργος, γιατί όπως είπα, έχω την αίσθηση ότι μόλις τώρα φτάνω εδώ. Μετά την προχθεσινή μέρα και την πλήρη σωματική κατάρρευση, που τραβήχτηκε λίγο μέχρι χθες. Αν και χθες ήμουν ήδη κάτω στην πόλη. Είμαι τώρα πάνω από το Visoko. Θα βγάλω τώρα αμέσως μια φωτογραφία, όταν βγω έξω από εδώ. Δηλαδή όταν κατέβω από τη βεράντα. Και σήμερα ήταν τώρα η πρώτη μέρα, που την έζησα έτσι για τον εαυτό μου. Με πρωινή γυμναστική, ανατολή ηλίου, όλη τη διαδικασία, ένα ωραίο πρωινό. Η αναζήτηση της εισροής νερού στο Fränki. Η διαπίστωση ότι το δεξαμενή νερού μου έχει μια διαρροή. Το θέμα της μπαταρίας, που έχω μπορέσει τώρα να εντοπίσω. Τα σκυλιά, που είναι στον χώρο. Τα σκουπίδια, που μάζεψα. Και πάντα αυτή η προσπάθεια κολύμβησης στο μεταξύ, να μείνω στη θέση μου. Είναι κουραστικό, γιατί η Bosna έχει πραγματικά, πραγματικά δυναμική. Και με έχει διώξει πάντα έξω. Δηλαδή είτε αριστερά είτε δεξιά είτε πίσω ψηλά. Και αυτό που θα κάνω τώρα είναι, θα πάω παρόλα αυτά, αφού η μπίρα μου έχει ήδη πληρωθεί, μέσα και θα αφήσω ένα ελάχιστο ποσό. Για να πάρω μετά έναν άλλο δρόμο, αφού βγάλω τη φωτογραφία για εσάς, κάτω προς το Visoko και να πάρω είτε ένα κομμάτι αρνί είτε μισό κοτόπουλο. Μετά να πάω σκαρφαλώνοντας σπίτι, προς τον χώρο όπου στέκεται το Fränki. Να πάρω στο δρόμο ακόμα λίγα φρέσκα λαχανικά και μετά να ετοιμαστώ για ένα φανταστικό βραδινό. Με αυτό το πνεύμα, απολαύστε το απόγευμά σας. Να έχετε εμπνευσμένες στιγμές. Να είστε προσεκτικοί με αυτό που σας περιβάλλει και να έχετε χαρά σε όλα. Μέχρι τότε.

τι να σας πω είμαι εδώ κάτω σ' αυτήν την πλατεία και συναντώ τον zack δηλαδή τον zack εδώ επειδή ήθελα ακόμα να πάω να πάρω κάτι να φάω και ρωτάω τον zack τι λες πεινάς και αυτός ναι σίγουρα λέω κοτόπουλο ψητό και αυτός ναι φυσικά γιατί όχι ο zack είναι 74 έρχεται με το κοτόπουλο με το ποδήλατο ιδρωμένος πίσω κοτόπουλο στη σχάρα και zack zack ξέρεις τι θα φάμε αυτό πάνω σπίτι μου είναι εδώ ακριβώς στη γωνία kapirn εξοχικό έχω μεν ακόμα ένα σπίτι στο visoko αλλά έχω εδώ και έναν μικρό κήπο εκεί στέκονται τα οπωροφόρα μου εκεί αποστάζω επίσης παρεμπιπτόντως το γνήσιο slivovitz μου οπότε ο zack με κάλεσε πολύ γρήγορα στο αυτοκίνητό του είπε ανεβαίνουμε φάγαμε το κοτόπουλό του υπάρχουν μικρές φωτογραφίες τις έχετε ήδη δει και τώρα μετά το τρίτο slivovitz είπα έχω ραντεβού με τον andre στις 19 ώρα για τηλεφώνημα που δεν ήμουν παρεμπιπτόντως στις 19 ώρα στο τηλέφωνο δεν απαντάει τώρα κάθομαι με τον zack εδώ κάτω ο zack αλλάζει ήδη ελαφρώς και λέει πρέπει οπωσδήποτε να ανέβω με τον frankie στο οικόπεδό του γιατί εκεί μπορώ εντελώς ήσυχα χωρίς τίποτα έχω ρεύμα έχω νερό έχω τα πάντα μπορώ να είμαι εκεί αυτό που με κρατάει λίγο πίσω είναι ότι 25 μέτρα από το οικόπεδό του στέκεται ο μιναρές και ξέρω πώς θα καταλήξει αυτό στην αστεία ταινία του oss 117 ήταν μεν στην Αίγυπτο παρ' όλα αυτά ο μουεζίνης τους ενόχλησε στον ύπνο όποιος ξέρει την ταινία να διασκεδάσει όποιος δεν την ξέρει δείτε την είναι πραγματικά αστεία oss 117 και η σχέση του με τη θρησκεία υπάρχει παρεμπιπτόντως και μια έκδοση σε ένα άλλο μέρος εκεί πρόκειται για την ισραηλινή μυστική υπηρεσία μπορείτε να φανταστείτε τι διάλογος θα είναι αυτός χρησιμοποιώ τώρα ήδη καταραμένο τσεκούρι καλά ό,τι κάθομαι τώρα εδώ ακόμα με τον zack και περιμένω μέχρι να καλέσει ο andre και σας εύχομαι ένα υπέροχο βράδυ και μια θαυμάσια αρχή του Σαββατοκύριακου μεγάλη αγκαλιά μέχρι τότε γεια