← Ημερολόγιο ταξιδιού

Εικόνα Κείμενο Ήχος

αυτό οφείλεται στο ότι έχω τατουάζ...ΓΕΛΩ...

07. Jun 2026 · Visoko, Βοσνία-Ερζεγοβίνη · 7 λεπ. χρόνος ανάγνωσης

αυτό οφείλεται στο ότι έχω τατουάζ...ΓΕΛΩ...
Ηχητική σημείωση
Τι μέρα! Απίστευτο! Με βάση την εικόνα που προηγείται αυτού του μηνύματος, ίσως πρέπει να πω ότι από τη μία πλευρά έκανα ψάρεμα, κολύμπησα πολλές φορές, σίγουρα, και έπαιξα Frisbee και έπαιξα ποδόσφαιρο και υπήρχε απίστευτα πολύ παγωτό. Η ιστορία είναι ότι ο Hassan και ο Tarek ξαφνικά είχαν εδώ κάπως δύο οικογένειες ακόμα στο στάρτ, όπως βλέπετε κάτω από αυτή τη μπλε σκηνή. Υπήρχε πάρα πολύ φαγητό, που ήταν πολύ νόστιμο, επιπλέον του ούζου. Και ενώ καθόμαστε εκεί, κάποια στιγμή έρχεται η πληροφορία από τον Tarek, πες μου, ήσουν εδώ πριν από δύο χρόνια; Και έχουμε, και δείχνει σε αυτό, ένα από αυτά τα τελευταία ξύλινα σπίτια που στέκονται, που δεν ξεπλύθηκαν, με μια ξανθιά εδώ, δεν ήσουν εκεί κάπως τον Αύγουστο; Και τον κλωτσάω και εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιώ ότι αυτό ήταν ένας τεράστιος γύρος και γιορτάσαμε απίστευτα όμορφα και με κλωτσάει και λέει, ήσουν ο τύπος που έφτιαξε αυτά τα τελείως τρελά τσιγάρα. Και μπορώ μόνο να το επιβεβαιώσω. Και ακριβώς έτσι κύλησε η σημερινή μέρα. Εντελώς. Με όλα όσα ανήκουν σε αυτό. Έχω λάβει τόσες πολλές προσκλήσεις. Είναι απίστευτο. Δηλαδή μέχρι και τις υποδείξεις, πού μπορώ να σταματήσω στη Μακεδονία, την Αλβανία και το Μαυροβούνιο, για να διαπιστώσω κάποια στιγμή στο τέλος ότι ο Edis, δηλαδή ένας από τα παιδιά, νομίζω κάθεται, θα ρίξω μια ματιά στη φωτογραφία. Στιγμή, θα το κάνω ζωντανά για εσάς. Είναι ο δεύτερος στη δεξιά πλευρά. Δουλεύει σε έναν ηλεκτρολόγο αυτοκινήτων. Ξέρετε ήδη πού θα πάω το αργότερο την Τρίτη, σωστά; Γιατί αυτό γίνεται μόνο την Τρίτη εκεί στο μεταξύ, επειδή δεν είχα μαζί μου το τηλέφωνό μου. Μπαμ, εδώ στο χώρο. Εμφανίστηκε εντελώς ταραγμένος, προσπάθησε να με καλέσει τρεις φορές και νόμισε ότι είχα φύγει, επειδή δεν αντέδρασε όταν του έγραψα σήμερα το πρωί. Οπότε μπαμ, σήμερα είναι τα γενέθλιά μου με φίλους. Παρ' όλα αυτά μετακομίζω με τον Frenki αύριο στη διάρκεια της ημέρας στο οικόπεδο του Zakia, για να φτιάξω το δοχείο πόσιμου νερού μου, για να κατεβώ στον Edis το αργότερο την Τρίτη, για να λύσω το θέμα με την μπαταρία μου. Γιατί ακόμα δεν το έχω βρει. Παρόλο που πλέον δεν έχω τόσο μεγάλη κατανάλωση ρεύματος, δεν μπορώ να το περιορίσω. Κάπως απλά δεν είναι. Τι δοκιμάσαμε όλα; Δηλαδή από το μήλο, που σχεδόν τα καταφέραμε, μέχρι, α όχι, είχαμε στο μεταξύ ακόμα το κανονικό σταφύλι. Ρίχνω τώρα μια ματιά στο μπουκάλι. Αυτό είναι το σταφύλι. Είχαμε δοκιμάσει τρία, δηλαδή ούζο σταφυλιού, το μήλο. Το μήλο ήταν αρκετά υπέροχο, αν και γενικά από τα παιδιά είχε χαρακτηριστεί ως Lebowitz. Πάω τώρα εδώ στο μπαρ μου. Αυτό φυσικά χτυπάει λίγο. Α ναι, αυτό ήταν το αχλάδι από το 2003. Και μετά έχεις φυσικά ακόμα ένα Marcusalem. Σωστά, είχαμε πάρει και ένα ρούμι στο μεταξύ και εγώ πήρα ένα τεράστιο πακέτο με κρέας και ψωμί. Στο μεταξύ υπήρχε από Cevapcici, μέχρι κοτόπουλο και ουσιαστικά τα πάντα. Με ντομάτα, με κρεμμύδια, με αγγούρια και δεν μπορείτε καν να το φανταστείτε, μπορείτε όμως, νομίζω, όταν συναντιούνται άνθρωποι που απλά έχουν όρεξη για ζωή. Αυτός στη φωτογραφία μπροστά δεξιά, επίσης, ζει με την οικογένειά του στη Σουηδία. Ποιον άλλον έχω; Α, θα το ξεκαθαρίσουμε κάπως στη διάρκεια της επόμενης εβδομάδας, δηλαδή με όλα τα ονόματα και τα λοιπά. Θέλω απλά να σας πω, η φωτογραφία που έρχεται τώρα στο τέλος είναι με τον Tarek και εμένα και η πρώτη ερώτηση, αφού θυμήθηκε ποιος είμαι και πώς ήταν αυτό το γλέντι που είχαμε το 2024, ήταν, ήσουν τότε εδώ με μια ξανθιά γυναίκα και είπες, αυτή είναι η αγάπη της ζωής σου. Και εγώ έτσι, ναι, αυτό είναι αλήθεια. Και έπειτα γίνεται λυπημένος, γίνεται πραγματικά λυπημένος και με κοιτάζει και με ρωτάει, τι έγινε. Δηλαδή δεν είπα τίποτα, είμαι εντελώς New Drift, έχω με όλα τα παιδιά, όπως είπα, έπαιξα Frisbee, έπαιξα ποδόσφαιρο, έπαιξα Haschni. Κανείς δεν μπόρεσε καν κατά προσέγγιση με οποιονδήποτε τρόπο, δηλαδή ειδικά ο Tarek, να καταλάβει πώς είμαι, δηλαδή ποιο είναι το background του ταξιδιού μου. Και παρόλα αυτά με κοιτάζει βαθιά, πραγματικά βαθιά στα μάτια και λέει, τι έγινε. Και σκέφτομαι εκείνη τη στιγμή, Άντε, λατρεύω το σύμπαν, ο τύπος είναι τελείως μαστουρωμένος που στέκεται μπροστά σου. Τι, παρακαλώ, θέλεις να μου πεις με αυτό; Και τον κοιτάζω και λέω, έφυγε. Και αυτός έτσι, τι; Πώς, έφυγε; Δηλαδή δεν καταλαβαίνει ακόμα, δεν καταλαβαίνει ούτε γερμανικά ούτε αγγλικά. Αυτό σημαίνει λοιπόν, είχαμε τον Schulz, αυτός είναι που κάθεται αριστερά μου, είναι φυσικά μόνο το παρατσούκλι του, τον βρίσκω φανταστικό. Αν και ο Tarek λέει, πρέπει να τον λέω Jasmin. Δηλαδή ήταν πραγματικά μια υπέροχη μέρα, ήταν πραγματικά μια υπέροχη μέρα. Και ο Schulz μεταφράζει, ο Schulz δούλεψε πέντε χρόνια στη Stuttgart. Και ο Schulz μεταφράζει το θέμα και ο Tarek με κοιτάζει και λέει, Άντε, σου έσπασε την καρδιά, έτσι δεν είναι; Και στέκομαι σε αυτή τη γαμημένη στιγμή και σκέφτομαι, τρελό, τρελό, δεν καταλαβαίνει τη γλώσσα μου. Δεν μπορούσε τις πρώτες δύο μέρες να με θυμηθεί, όπως κι εγώ αυτόν. Και τη στιγμή που θυμάται, το συνδέει αυτόματα με την επίσκεψή μου τον Αύγουστο του 2024 εδώ στον τόπο και μπορεί να θυμηθεί όλες τις λεπτομέρειες. Και ξέρει επίσης ακριβώς πώς γνώρισε και την Janine. Και συνοψίζω απλά και γι' αυτόν και για μένα επίσης στην παρέα, για να μην αφήσω τις δονήσεις να πέσουν κάπως και λέω, αυτή το αποφάσισε έτσι, είναι η απόφασή της στη ζωή της. Και με κοιτάζει πάλι, πραγματικά βαθιά, και λέει, Άντε, σε ρώτησα αν σου έσπασε την καρδιά. Και λέω, ναι, το έκανε. Και αυτός έτσι, και εσύ παρόλα αυτά είσαι πάλι εδώ; Και εγώ έτσι, ναι, γιατί θεραπεύω. Και το μόνο που κάνει, είναι, αφού του το μεταφράζει ο Schulz, με παίρνει στην αγκαλιά του, πίνει μαζί μου ένα Slivo, καπνίζει ένα ακόμα μαζί μου, πηγαίνει στη σκηνή και κοιμάται, και μάλιστα μέχρι τώρα, δηλαδή τις τελευταίες δυόμισι ώρες. Λατρεύω το σύμπαν. Λατρεύω αυτό το σύμπαν. Ναι, και είμαι ευγνώμων. Ευγνώμων γι' αυτό, ότι από εσωτερική ώθηση κατέληξα εδώ, για να ξαναζήσω όλα αυτά από τη μία πλευρά, δες τις τελευταίες τέσσερις μέρες, επειδή ξέρω ότι από εδώ τώρα προς εννέα νέα τείχη, Αυτό πάντως είναι επίσης αρκετά αστείο με το μεθυσμένο μουρμουρητό, ότι από εδώ θα αποπλεύσω προς νέες ακτές. Και ενώ το συζητάω αυτό μαζί σας, παρατηρώ τα δύο αγόρια, που στο μεταξύ έχουν ξηλώσει τις σκηνές. Και τα έχουν βάλει όλα σε αυτή την αστεία A-Klasse. Και ο Tarek με την τελευταία μπίρα στο χέρι κάθεται ακόμα μισοέξω. Αυτός πρέπει αύριο να δουλέψει, γαμώτο. Παρεπιπτόντως, ο Edis είναι το αφεντικό του. Αυτό είναι τέλειο. Όταν οι δύο καθόντουσαν στο τραπέζι και εγώ ήρθα εκεί, φυσικά νόμισα ότι ο Tarek είναι ο μικρότερος αδελφός του Edis. Παρ' όλα αυτά, ήταν τόσο υπέροχο, ήταν τόσο όμορφο. Και για το θέμα του ψαρέματος ακόμα, επειδή ξέρω επίσης ότι ο Halmi ακούει εδώ περιστασιακά. Και ο μπαμπάς του μου είχε χαρίσει τα καλάμια. Βγήκα όντως έξω με τα καλάμια σήμερα, έβαλα, επειδή η προέκταση ήταν ούτως ή άλλως ήδη εκεί, ένα μικρό βαρίδι και πάνω από την προέκταση ένα αγκίστρι και μετά το τυρί, επειδή σκέφτηκα, με το ρεύμα το τυρί θα επιπλεύσει σίγουρα προς τα πάνω. Το δοκίμασα αυτό για μισή ώρα, για να καταλήξω στο τέλος να μου κοπεί και η προέκταση. Λοιπόν, αρχαρίστικο λάθος δηλαδή. Δηλαδή όποιος δεν έχει ψαρέψει 25 χρόνια, αν και δεν ισχύει αυτό, νομίζω είναι μόνο 15, όποιος δεν έχει ψαρέψει 15 χρόνια και δεν γνωρίζει τον τρέχοντα εξοπλισμό και σίγουρα δεν βρίσκεται σε τέτοια ρεύματα σε τέτοιους ποταμούς, επιτρέπεται να κάνει λάθη. Συγχώρεσέ με. Επιτρέπεται να κάνει τέτοια λάθη. Στο μεταξύ σκέφτηκα για λίγο, έχω εδώ μερικά πράγματα από φελλό να κάνω κάτι, αν μπορούσα κάπως με έναν φελλό στη χορδή και ένα μικρό καλάμι και ένα τυρί μακριά, ίσως να δοκιμάσω ξανά αύριο, να δουλέψω. Όμως εκείνη τη στιγμή ήταν ήδη ξεκάθαρο ότι θα καθόμουν σε αυτή την παρέα. Λοιπόν, δεν χρειάζομαι ψάρι τώρα κιόλας. Δεν θα μπορούσα να αρχίσω με αυτό έτσι κι αλλιώς, επειδή έχω μισό κιλό κρέας και δύο ψησταριές, συμπεριλαμβανομένου ενός ακόμα μισού κιλού ψωμιού εδώ στη Fränki και αυτό φτάνει όχι μόνο για αύριο. Μόλις σταλεί το φωνητικό μήνυμα, σας στέλνω την τελευταία φωτογραφία της ημέρας και δεν πρόκειται μόνο για εμένα και τον Tarek, αλλά πρόκειται για το πώς φαίνεται όλο αυτό εδώ τριγύρω. Δηλαδή έρχονται ακόμα μία, δύο φωτογραφίες πριν. Η τελευταία φωτογραφία με εμένα και τον Tarek, είναι αυτή που τραβήχτηκε πριν 15 λεπτά. Σας εύχομαι ένα φανταστικό, υπέροχο, χαρούμενο βραδινό Κυριακής, μια ήσυχη, ξεκούραστη νύχτα. Να έχετε υπέροχα όνειρα και αύριο, όταν ξυπνήσετε ξεκουρασμένοι, με ένα πλατύ, σκανταλιάρικο χαμόγελο στο πρόσωπό σας, μια υπέροχη αρχή στη νέα εβδομάδα. Μεγάλη αγκαλιά από εμένα για τον καθένα σας. Υπέροχα, υπέροχα που είστε εδώ. Ευχαριστώ πολύ.

🤣 ήταν απίστευτο...και όπως έμαθα...αληθινά "βοσνιακό"...

Σχετικά με τη δήλωση στην ομάδα "φεύγω..." ότι συναντιέσαι πάντα 2 φορές στη ζωή, εδώ είναι ο αυθόρμητος σχολιασμός μου: "Λοιπόν, δεν ξέρω...βασικά συμφωνώ μαζί σου...αλλά η Janine κι εγώ; ...δεν το νομίζω 😂"

Βλέμμα γύρω στην πλατεία και η φωτογραφία αποχαιρετισμού του Tarek και εμένα...

Κοινοποίηση: E-Mail · Ακολούθησε: Instagram Telegram