Εδώ στεκόμαστε ο Frankie και εγώ 😊

Ναι, φωνητικό μήνυμα! 🥳
Γεια σας αγαπημένοι μου. ❤️
Aaaaah, κάθομαι πραγματικά δίπλα στον Frankie, κοιτάζω τα βουνά και απολαμβάνω το ηλιοβασίλεμα και την απόλυτη ησυχία. Απίστευτο! 🥰
Το τελευταίο βίντεο είναι ένα μικρό απόσπασμα από τη χθεσινή διασκεδαστική βραδιά αποχαιρετισμού, που όμως κατά κάποιο τρόπο κράτησε μέχρι το πρωί σήμερα.
Πραγματικά! 🤪
Ο Hristo, δηλαδή ο «hishighestgenist», επέστρεψε χθες πίσω στο τροχόσπιτό του και έπαιξε αυθόρμητα στο μπαρ στην παραλία.
Δεν μπόρεσα να το αποφύγω, να εξαφανιστώ κάπου στο ενδιάμεσο και να φάω κάτι, αλλά ήταν απλά ξεκάθαρο, είναι τώρα εδώ, είμαι εδώ, φεύγω αύριο, εκείνος χρειάζεται περισσότερο χρόνο αύριο, οπότε τώρα θα γιορτάσουμε και ήταν πολύ όμορφα. 😍
Κατά κάποιο τρόπο αργότερα κάθονταν εκεί 20, 30 άτομα και κάποιοι προστέθηκαν τυχαία. Το να προστεθούν τυχαία είναι επίσης αστείο.
Ήταν πολύ, πολύ, πολύ όμορφα. ❤️
Ο μόνος που έλειπε ήταν ο Ljudmil.
Ήρθε σήμερα το πρωί, μίλησα λίγο και μαζί του. Μου έδωσε επίσης μερικές μικρές ιδέες για τη Βουλγαρία για το δρόμο, τι μπορώ ίσως ακόμα να δω προς την ανατολή, νότο.
Ακριβώς, ήταν μια σκληρή διαδρομή σήμερα, σίγουρα. Ήταν καυτή!
Όπως είπα, είμαι πίσω στα βουνά, δηλαδή ο Frankie και εγώ ανεβήκαμε συχνά στη δεύτερη ταχύτητα τα αντίστοιχα περάσματα. 😅
Στην άγρια φύση, αυτό το βίντεο δυστυχώς δεν μπορεί τώρα να μεταφερθεί εδώ κάπως, μπήκα μέσα, πρώτη διαδρομή, Google,…ΓΕΛΙΟ… και στην πραγματικότητα στο δρόμο της επιστροφής λύγισε η αναδιπλούμενη σκάλα μου.
Το έχω δοκιμάσει ήδη να το επισκευάσω κάπως. Δεν θα γίνει τόσο εύκολα. Σφιγκτήρες και τέτοια θα ήταν ωραία.
Το έχω τώρα με σφυρί και τανάλια και τέτοια. Δεν είναι ακριώς η σωστή προσέγγιση.
Τις τελευταίες μέρες έχουν συμβεί πολλά ακόμα, σίγουρα. Γνώρισα το «πεινασμένο άλογο». Υπάρχουν φυσικά και μερικές φωτογραφίες γι' αυτό με ίσως και μια πιο λεπτομερή ιστορία.
Είχα μια θεραπεία με τιβετιανά κύπελλα στο ηλιοβασίλεμα. Με προσκάλεσαν και σε αυτό, προσκάλεσαν όλους στο κάμπινγκ.
Ήταν μια όμορφη παρέα, κάπως δέκα άτομα, ήταν ωραία.
Τι άλλο ήταν;
Αχ, ήταν τόσα πολλά. Ήταν απλά τόσα πολλά. Πήγα φυσικά ξανά στον Konstantin, εκεί αποχαιρέτησα τον Konstantin, που είναι επίσης ένας πολύ, πολύ ωραίος τύπος.
Λοιπόν, και μετά έφυγα σήμερα.
Οδήγησα, οδήγησα, οδήγησα. Με απίστευτα όμορφες εικόνες, όμορφες εντυπώσεις από τη διαδρομή. Σταμάτησα σε μια πηγή και επειδή ήταν τόσο ζέστα, έβαλα και τα πόδια μου μέσα. Λογικό. Και γέμισα ξανά ωραία νερό. 🙌
Και μετά; Μετά κατέληξα εδώ και κάπως δεν γινόταν τίποτα μπροστά, τίποτα πίσω. Και είπα τότε, εντάξει, προτού κάνεις τώρα εδώ έναν επιπλέον γύρο, κάθονται δύο τύποι στο οικόπεδο, να τους ρωτήσεις απλά.
Όχι γερμανικά, όχι αγγλικά. Εγώ όχι βουλγαρικά. Με την εφαρμογή μετάφρασης καταφέραμε τότε μερικά αστεία πράγματα.
Και τελικά, εκτός από το ότι η γυναίκα του ιδιοκτήτη του οικοπέδου ήρθε και μας έφερε νόστιμα πεπόνια, καθίσαμε, οι δύο κάπνιζαν. Και η ιδέα για αυτό το μέρος γεννήθηκε εκεί, ανάμεσα στους δύο. Είπα, θα ήταν ωραίο, αν μπορούσα να σταθμεύσω και εγώ κάπου, γιατί σήμερα σίγουρα δεν θα συνεχίσω. Λοιπόν, και αυτό εδώ είναι το παλιό πρώην μαντρί με τα πρόβατα. Απίστευτο.
Και εδώ στέκομαι, εντελώς μόνος. Καλά, άκουσα τον μουεζίνη. Ναι, αυτό ισχύει.
Αλλιώς, α όχι, πέρασε από εδώ ένας τέτοιος ορεσίβιος αγρότης, ένας ντόπιος, με κάτι σανίδες και ένα τσεκούρι. Και μου μίλησε αστεία, με τα τεράστια αποκολλημένα αυτιά του. Ίσως ήταν και εξωγήινος, ποιος ξέρει. Είμαστε αρκετά ψηλά. …ΓΕΛΙΟ…
Ακριβώς. Θα ακολουθήσει αρκετό υλικό εικόνας. Νομίζω ότι, όταν πάει προς την ιστοσελίδα, θα τις υπογράψω. Δηλαδή θα τις συνοδεύσω με τα κατάλληλα κείμενα.
Α ναι, φυσικά σταμάτησα και στο δρόμο και πήρα φρέσκα λαχανικά. Και φυσικά μου χάρισαν ρακί. Και το μπουκάλι ρακί από τον Bobby, που πήρα ως δώρο, την περασμένη εβδομάδα, το ξεπιάσαμε χθες κι αυτό. Και αρκετά άλλα ακόμα. Και τα ψυκτικά μου στοιχεία, τα τρία μου, τα άφησα πραγματικά εκεί. Είναι ακόμα στην κατάψυξη. Στη Chernomorets.
Λοιπόν, το ψυγείο είναι έτσι κι αλλιώς άδειο. Ζεσταίνει μάλλον περισσότερο, παρά κρυώνει. Ίσως θα έπρεπε να κοιτάξω να πάρω προζύμι. Τότε μπορώ να το χρησιμοποιήσω ως φούρνο.
Είναι τόσο απίστευτο, να κοιτάζεις τα βουνά και να αντιλαμβάνεσαι το ηλιοβασίλεμα κάθε μεμονωμένο δευτερόλεπτο. Απίστευτο. ❤️
Δεν είναι ότι δεν το έχω κάνει συχνά τον τελευταίο καιρό. Αλλά στα βουνά είναι πραγματικά καταπληκτικό. Γι' αυτό είμαι ευγνώμων.
Όπως και για όλα τα άλλα. Δηλαδή, μόνο χθες.
Σωστά, πήρα ακόμα ένα μπουκάλι ρακί από τον Carlos. Ήρθε γιατί και με τη γυναίκα του. Την είχα προσκαλέσει κι εκείνη. Ήταν μια αστεία παρέα. Σίγουρα.
Και ήμουν τύφλα στο μεθύσι. 🤪
Γι' αυτό σήμερα το πρωί έπεσε και η προπόνηση. Πήγα μόνο λίγο για κολύμπι.
Και ξυρίστηκα. Και έκανα ντους. Κρύο μεν, αλλά έκανα ντους.
Τώρα έχετε μια πραγματική ενημέρωση. Κοιτάζω ακόμα λίγο τον ουρανό.
Σας εύχομαι σε όλους, που το ακούτε, πολύ περισσότερα. Σας εύχομαι, όποτε κι αν το ακούτε, μια υπέροχη στιγμή.
Και χαίρομαι για εσάς, όταν έχετε ειρηνικές και χαρούμενες στιγμές.
Ένα μεγάλο χοντρό αγκάλιασμα. Μέχρι τότε. 😘😍🥰🙏