Ο Frankie και εγώ μετά από μια μεγάλη διαδρομή...μέσα από τα βουνά 😂

Αγαπημένοι μου άνθρωποι!
Ας το κάνουμε απλά με ένα φωνητικό μήνυμα!
Έχουν περάσει πάλι μερικές μέρες που στο σύνολό τους έχουν συσσωρευτεί με πάρα πάρα πολλές ιστορίες!
Λοιπόν, αρχίζει από την τελευταία μου τοποθεσία στο κάμπινγκ, όπου γνώρισα τον Wolfgang, ο οποίος μαζί με έναν Έλληνα, είδε το Frankie, άκουσε τη μηχανή και είπε: «Τι καταπληκτικό αμάξι!» και στάθηκε αμέσως με μια μπίρα δίπλα στο Frankie και σε μένα, όταν παρκάραμε και από αυτό αναπτύχθηκε κάτι που ήταν πραγματικά τρομερά έντονο!
Δηλαδή, γνωρίζω την ιστορία ζωής του Wolfgang, γνωρίζω αυτή της οικογένειάς του, ακόμα και των Ελλήνων συγγενών μέχρι και τους ξαδέρφους!
Μου διηγήθηκαν για γάμους που έγιναν, για την καταιγίδα του 2024, μετά ανεβήκαμε και με μοτοσικλέτα για λίγο στα βουνά και εκεί υπάρχει και αυτή η φωτογραφία με τα δύο αυτοκίνητα, που τα έχουν ξεθάψει, από την κοίτη του ποταμού. Δεν τα είχαν δει πριν! Αυτό έγινε πραγματικά μόλις όταν το 2025 μετά την επόμενη καταιγίδα, προσπάθησαν να ισιώσουν λίγο αυτή την κοίτη του ποταμού και το ξεσκάψανε.
Τότε βγήκαν στην επιφάνεια τα αυτοκίνητα. Όπως είπα, ήμουν στην ελληνική ταβέρνα, γνώρισα Έλληνες, καθίσαμε μαζί τους. Μπόρεσα να βοηθήσω τον Wolfgang σε δυο τρία πράγματα, επειδή ουσιαστικά έπαιζε τον υπεύθυνο του χώρου και ταυτόχρονα και τον καντινιέρη, τους τελευταίους δύο μήνες!
Πάρα πάρα πολλές ιστορίες ολόγυρα! Δηλαδή απίστευτο και αστείο φυσικά, οπωσδήποτε!
Και όταν χθες ξεκίνησα ή ήθελα να ξεκινήσω, ήταν εκεί ο ιδιοκτήτης, δηλαδή ο γιος του ιδιοκτήτη, ο διευθυντής, και μου πρότεινε με έκπτωση να μείνω απλά λίγο περισσότερο και του εξήγησα γιατί προχωρώ παρακάτω. Το βρήκε εντελώς εντάξει και είχα πραγματικά κοιτάξει πριν την τοπογραφία και ήξερα ότι πρέπει να ανέβω πάλι αυτό το βουνό, για να πάω στην άλλη πλευρά προς Volos!
Είχα φυσικά και μια συνάντηση σε ένα από τα μικρά σοκάκια, αφού ήμουν καθοδόν για μιάμιση ώρα, μέσα σε ένα μικρό χωριό, όπου μου ήρθε απέναντι ένα μεγάλο απορριμματοφόρο και κατελάμβανε ακριβώς το πλάτος του δρόμου.
Και πήγαινα ελαφρά κατηφορικά και αριστερά και δεξιά ήταν σπίτια. Ήταν ένα παλεύω! ΤΡΕΛΌ!!! Δηλαδή πραγματικά! Ακόμα και με ένα τόσο στενό γρατζούνισμα πάνω από την είσοδο μιας σκάλας, που κατεβαίνει στο άλλο σπίτι. Πέρασα λοιπόν ελαφρά πάνω από τη γωνία. Αν ήμουν πέντε εκατοστά παραπέρα... τότε το Frankie και εγώ θα είχαμε πέσει!
Λοιπόν, όλα πήγαν τέλεια. Ήταν, όπως είπα, μόνο συναρπαστικό ως προς το ότι ήταν πολύ ΠΑΛΕΜΑ! Κάποια στιγμή τα καταφέραμε και εκεί στο μεταξύ φυσικά είχαν μαζευτεί πίσω από το απορριμματοφόρο και άλλα αυτοκίνητα, περνούσαν για ένα τέταρτο!
Και δεν μου συνέβη αυτό μόνο σε μένα! Πίσω μου ήταν επίσης δύο Mercedes, που έπρεπε κι αυτές να εξαφανιστούν κάπου όπισθεν, για να περάσει εκείνος με το αυτοκίνητό του.
Ήταν κι αυτός εντελώς χαλαρός!
Όταν στεκόμουν μπροστά του, επειδή είχε ουσιαστικά ένα κενό πριν, δεν σταμάτησε, και απλά μου χαμογέλασε πλατιά, σταύρωσε τα χέρια και με την αριστερή, με το πίσω μέρος του χεριού, έδειξε έτσι, «Έλα, πήγαινε πίσω! Είμαι μεγαλύτερος, βαρύτερος, έχω και χρόνο, είμαι δημόσιος υπάλληλος, οπότε μπορώ να σταθώ όλη μέρα!»
Αυτή ήταν η καθαρή έκφραση του πράγματος! Το λάτρεψα! Ήταν πραγματικά αστείο!
Ακριβώς και πέρα από αυτό υπήρχαν φυσικά πολύ περισσότερα τέτοια αστεία μικρά στενά περάσματα!
Σταμάτησα καθοδόν, επειδή στον δρόμο προς τα εκεί πέρασα πραγματικά σαΐτα από μπροστά της, ανηφορίζοντας, δηλαδή με 15χλμ/ω, από τη βιολογική φάρμα που πουλάνε τα πάντα, από λάδι ξεκινώντας, μέχρι…, μέχρι και σπιτικό τσίπουρο! Όλα «ekologico».
Και ακόμα κι αν δεν έχω λεφτά, σταμάτησα φυσικά!
Και είπα, «…χρειάζομαι οπωσδήποτε ένα βάζο μέλι. Πήρα μαζί και ένα τσίπουρο, ήταν σε προσφορά, κι επίσης ένα λίτρο λάδι!
Είναι φυσικά εντελώς ανοησία, από την άλλη είναι πολύ όμορφο, χαίρομαι!
Πράγματι σταμάτησα κι από πάνω, όταν ήμουν ακόμα στα βουνά, στο αγροτόσπιτο, είχαν ένα μικρό αυτοσχέδιο πάγκο μπροστά από το οικόπεδό τους.
Και με εξυπηρέτησαν η αστεία γριά γιαγιά, σωστή με ποδιά, καθόταν σε ένα τραπέζι και διάλεγε φασόλια, και η εγγονή της.
Πήρα μήλα, τρεις διαφορετικές ποικιλίες, δύο διαφορετικά αχλάδια και μερικά αγγούρια.
Και όλο αυτό ήταν πραγματικά υπέροχα αστείο!
Και η άφιξη εδώ στο Galaxidi! Γιατί Galaxidi; Επειδή το βρίσκω αστείο!
Είμαι λοιπόν στο Galaxidi επειδή βρήκα μια περιγραφή που όρισε τον τόπο ως αρκετά ήσυχο και χαλαρό. Υπάρχουν εδώ μερικοί όμορφοι κόλποι. Έχω ήδη περπατήσει λίγο χθες. Ναι και έχω περάσει με το αυτοκίνητο κι άλλαξα πραγματικά τοποθεσία.
Η τοποθεσία, που σας μετέδωσα ουσιαστικά μόλις τώρα, δεν υπάρχει πια, καθώς πέρασα τη νύχτα ουσιαστικά σε έναν υπεραστικό δρόμο και έναν παράλληλο δρόμο πρόσβασης για τον τόπο!
Και στον υπεραστικό δρόμο βροντούν 40άρια όλη τη νύχτα και όταν απέχεις 50 μέτρα από εκεί, σε έναν ήσυχο κόλπο, όπου δεν υπάρχει τίποτα άλλο σε ήχους, εκτός από λίγο θαλασσινό κελάρυσμα, είναι λίγο ενοχλητικό!
Γι' αυτό το απέρριψα. Θα υπάρξουν αμέσως και φωτογραφίες από τη νέα μου τοποθεσία μέσα στο Galaxidi. Ακριβώς! Τι άλλο υπήρχε; Α ναι, υπήρχε φυσικά χθες το βράδυ, καθώς καθόμουν έξω και χαλαρός κοίταζα τη θάλασσα, υπήρχε κάποιος άλλος που ήρθε με ένα ηλεκτρικό ποδήλατο, ένας Γερμανός που, έχω ξεχάσει το όνομά του, θα το μάθω μάλλον απόψε το βράδυ, γιατί έχει κανονίσει μαζί μου για μια μπίρα, ο οποίος αρχικά διηγήθηκε.
Αυτό είναι τελείως ενδιαφέρον! Όλοι υποθέτουν ότι δεν ταξιδεύω μόνος μου! Δηλαδή και η υπόθεση με την ανακοίνωση, ακριβώς αν στέκεσαι εδώ, μπορεί να έρθει η πυροσβεστική και να σε διώξει από εδώ. Απόψε τη νύχτα! Επειδή τα περισσότερα αυτοκίνητα, που έχουν καταλύτες, φοβούνται ότι εδώ κάτω από κάτω αυτό το δάσος με βελόνες, αυτά τα κουκουνάρια και ό,τι άλλο μπορεί να αρχίσει να καίγεται! Έχουν υψηλό επίπεδο κινδύνου δασικής πυρκαγιάς! Εντελώς στεγνό! Και εκτός από τα ενοχλητικά φορτηγά, δεν υπήρξε τίποτα άλλο απόψε τη νύχτα.
Είχα μια υπέροχη προπόνηση σήμερα το πρωί! Πρώτα στον ανατέλλοντα ήλιο και μετά, όταν έγινε πολύ δυνατός, τράβηξα λίγο στη σκιά. Ήμουν ήδη έναν γύρο για κολύμπι και τώρα δουλεύω στον υπολογιστή, για να σας κάνω μέρος του τι συμβαίνει εδώ σε μένα! Ακριβώς, οπότε θα το τελειώσω τώρα, με τις επόμενες φωτογραφίες επίσης και να ενημερώσω λίγο. Επίσης instagram, για να προλάβω την ιστορία, ώστε κάποια στιγμή να αντιστοιχεί στην πραγματική τοποθεσία και διαδρομή.
Υπάρχει πιθανώς, ίσως μετά από ένα τηλεφώνημα χθες, ευχαριστώ γι' αυτό Uli, μια ακόμη επαφή στην Κρήτη.
Γιατί εκεί δεν προχωρώ πολύ αυτή τη στιγμή, όσον αφορά τη θέση στάθμευσης! Έχω τώρα μια προσφορά, από αυτόν στο Rethymnon. Παρόλα αυτά είναι ακόμα σχεδόν 17 ευρώ την ημέρα και ελλείψει εισοδημάτων, δεν είναι ακριβώς αυτό που μπορώ να αντέξω οικονομικά αυτή τη στιγμή.
Ακριβώς, εκεί πάλι πραγματικά η υπόδειξη στους 17 που το δοκίμασαν ήδη, με το κλικ στο «buy me a coffee», εκεί λεγόταν ακόμα διαφορετικά, μπορείτε να το δοκιμάσετε ξανά, ευχαρίστως, γιατί είδα μεν συνολικά αυτό που στεκόταν στο τέλος, ήταν καταπληκτικό, ευχαριστώ πολύ! Δεν έχω όμως τα ονόματά σας, γιατί το κάνατε όλοι ανώνυμα και αλλιώς θα σας καλούσα προσωπικά ξανά. Για όλους τους άλλους, που θέλουν επίσης να το δοκιμάσουν, μπορείτε ευχαρίστως!
Χαίρομαι, αν γράψετε και ένα μικρό κείμενο μαζί!
Ακριβώς, οπότε θα συνεχίσω και σας εύχομαι μια καταπληκτική πορεία της σημερινής ναι ακόμα νεαρής ημέρας!
Να έχετε ένα χαμόγελο παραπάνω! Να αισθάνεστε αγκαλιασμένοι και σας εύχομαι ειρηνικές και χαρούμενες στιγμές, μέχρι τότε…