Συναντήσεις....🥰🌅🌈...ΣΤΙΓΜΕΣ ❤️
22. Oct 2026 · Ρέθυμνο, Ελλάδα · 6 λεπ. χρόνος ανάγνωσης
Οι φωτογραφίες της Susan έφτασαν χθες σε μένα 😊
Και φυσικά τις μοιράζομαι ευχαρίστως μαζί σας. Αυτό που αυτός ο ευγενικός άνθρωπος μου μετέδωσε επιπλέον είναι τόσο υπέροχο, που θέλω να το μοιραστώ κι εσάς: η συνάντησή της μαζί μου ξεκίνησε κάτι μέσα της, που μπορεί να ορίσει ως συνειδητή ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, κάτι που την αφήνει να ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ 🌈 ...και αυτό με τη σειρά του με κάνει να ΕΙΜΑΙ ΕΥΓΝΩΜΩΝ, καθώς χαίρομαι που μπορώ να είμαι ΕΜΠΝΕΥΣΗ σε έναν άνθρωπο μέσω της ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ μου ❤️
Ο φίλος του, ο ψαράς, παρέδωσε πράγματι φρέσκο ψάρι, το οποίο σερβιρίστηκε χθες το βράδυ στον κύκλο ενός από τους καλύτερους φίλους του, δηλαδή του καλύτερου φίλου του Elias, του Dimitris, και μερικών άλλων μελών της οικογένειας. 😋
Ο αδερφός του ήταν εκεί, η κουνιάδα ήταν εκεί, ο Nikos, ο Alexis. Η παρέα ήταν γύρω μας, ήπιαμε υπέροχο κρασί και είχαμε ένα θαυμάσιο ελληνικό δείπνο. Υπήρχαν όλα γύρω από το ψάρι. Εκτός από τους κεφτέδες, που ήταν φυσικά καταπληκτικοί, γιατί ήταν αρνί και μοσχάρι και χοιρινό με μια φανταστική σάλτσα. 🤓
Λοιπόν η Rita, η αρχιμαγείρισσα, τα έδωσε όλα και πάλι. Ήταν εκπληκτικό. 🤩
Ήταν ένα υπέροχο, μακρύ βράδυ με την ευρύτερη έννοια, μέχρι που η γειτόνισσα απέναντι, ξέχασα το όνομά της, είναι μια ηλικιωμένη κυρία, που κάποια στιγμή γύρω στις μισή δώδεκα, δώδεκα κλείνει τα παντζούρια της και στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα.
Φυσικά διηγήθηκαν πολλά, εγώ ήμουν παρατηρητής, παρακολουθούσα. Τόσο ο Nikos όσο και ο Elias και ο Dimitris έκαναν κάπου κάπου μικρές μεταφράσεις. Φυσικά πήγε και για το τι θα κάνω σήμερα με τον αδερφό μου και την οικογένεια, αν έχουν καμιά αστεία ιδέα, τι πρέπει οπωσδήποτε να γίνει. Και το βρίσκω υπέροχο που ο αδερφός μου και η οικογένειά του έχουν ήδη ζήσει όλα αυτά τα πράγματα εδώ στην Κρήτη τα τελευταία χρόνια. 😂
Και η εναλλακτική με το καράβι, δεν ταιριάζει, γιατί τα παιδιά που έχουν εδώ καράβι, είναι ακόμα κλεισμένα.
Και νομίζω επίσης μια ολόκληρη μέρα έξω στο νερό.....ναι, ΟΧΙ...ΓΕΛΩ... 😜
Τώρα περιμένω με αγωνία και ανυπομονώ να δώσει σημεία ζωής ο αδερφός μου, ώστε να περάσουμε τη μέρα μαζί. 👏
Και από την άλλη πλευρά είναι φυσικά ωραίο και όταν το τροχόσπιτο εδώ δίπλα, που στέκεται δίπλα μου, που ήρθε χθες, σε απόσταση τριών μέτρων, παρόλο που αυτός ο τεράστιος χώρος στάθμευσης είναι ελεύθερος, να φεύγει κι αυτό.
Το βρίσκω φοβερό, γιατί αφού είμαι ήδη στην πόλη, τότε το απολαμβάνω όταν έχω περισσότερο ελεύθερο χώρο. 😅
Τέλος πάντων, σήμερα το πρωί προπόνηση. Τι να σας πω;
Αφού οι συκοφάγοι με εγκατέλειψαν στη βόρεια Ελλάδα, δεν έχω δει κανέναν από τότε, φαίνεται ότι ένας μόνιμος σύντροφος της πορείας μου είναι το ουράνιο τόξο. 🌈
Και γι' αυτό φυσικά δεν υπάρχουν στη συνέχεια όλες οι φωτογραφίες που κατάφερα να κάνω για τον εαυτό μου. Πράγματι, επειδή το τηλέφωνο ήταν στον φορτιστή, έβγαλα μόνο λίγες για εσάς.
Μπορώ να σας πω, υπήρξε στο ενδιάμεσο πράγματι και το δεύτερο τόξο από πάνω, για λίγο χρόνο και το απόλαυσα απλά.
Απλά το απόλαυσα, την ανατολή του ήλιου και αυτό που συνέβαινε γύρω μου στο νερό.
Εντελώς τρελό ήταν το πρώτο μπαλόνι, ένα λευκό, που περιφερόταν πάνω από τον χώρο στάθμευσης και προσγειώθηκε στη θάλασσα. Και ουσιαστικά πέρασε μια φορά διαγώνια από το οπτικό μου πεδίο. Και αυτό επαναλήφθηκε, σε ροζ, σε μπλε, σε κόκκινο και πάλι σε ροζ. Και όλα μαζί παρασύρθηκαν προς την ίδια κατεύθυνση προς τη θάλασσα, από τον άνεμο που φυσούσε από την ξηρά και συνόδευσαν επίσης την προπόνησή μου. 🎈
Είδα ψάρια να πηδάνε. Παρατήρησα ένα γεράκι, καθώς ήμουν ξαπλωμένος στην πλάτη μου και έκανα μερικές ασκήσεις. Επιδεικνύε τις ικανότητές του στο πέταγμα ακριβώς από πάνω μου, κάτι που βρήκα φυσικά υπέροχο.
Ήταν φανταστικό. Είμαι ευγνώμων που μπορώ να βιώνω τέτοιες στιγμές, που επιτρέπεται, που πρέπει, που χρειάζεται, που θέλω.
Anyhausen, έχω ένα χοντρό, παχύ χαμόγελο στο πρόσωπό μου και το στέλνω σε σας και σας εύχομαι η υπόλοιπη μέρα σας να είναι φανταστική.
Σας στέλνω λίγο από αυτή την υπέροχη ενέργεια που ο ήλιος αντλεί μέσα μου και ελπίζω να φροντίζετε τον εαυτό σας προσεκτικά, ώστε να περάσετε τη μέρα με ένα χοντρό, παχύ χαμόγελο. Ό,τι κι αν κάνετε.
Φροντίστε τον εαυτό σας. Να έχετε ειρηνικές, χαρούμενες στιγμές. Τα λέμε. 🥰🌈❤️🤓🌅
Σχετικά με το θέμα της ενσυνειδητότητας και του εσωτερικού κινήτρου, της αυτοαποτελεσματικότητας και της έμπνευσης, εδώ είναι ένα κείμενο που μου έφτασε ως φωνητικό μήνυμα. Με "έπιασε" φυσικά πολύ όμορφα και το μοιράζομαι μαζί σας, επειδή είμαι ΑΝΟΙΧΤΟΣ και φυσικά χαίρομαι όταν η ΔΡΑΣΗ μου προκαλεί αυτό στους ανθρώπους: "Γεια σου Iven, ελπίζω να είσαι καλά και ελπίζω να βρίσκεσαι και πάλι κάπου σε ένα πολύ όμορφο μέρος, τόπο!?
Παρακολουθώ κατά καιρούς τα νέα σου και ναι, βλέπω πολύ ευχαρίστως και τις φωτογραφίες σου. Έχεις σίγουρα ταλέντο να βγάζεις όμορφες φωτογραφίες.
Ακριβώς, κάθομαι εδώ αυτή τη στιγμή μπροστά στην εργασία μου και ναι, το θέμα είναι αθλητισμός, κοινωνική εργασία, νοητική προπόνηση.
Και ναι, εμβαθύνω σε αυτό το θέμα και διαπιστώνω συνέχεια πόσο ευγνώμων σου είμαι στην πραγματικότητα. Ξέρω, ίσως δεν μπόρεσα να το εκφράσω τόσο καλά στην τελευταία μας προσωπική συνάντηση σε σένα στο διαμέρισμά σου ή στο τότε διαμέρισμά σου.
Αλλά σου είμαι πολύ, πολύ ευγνώμων, Iven.
Προσπάθησες να χτίσεις την αυτοαποτελεσματικότητά μου ναι, επίσης μια ορισμένη αυτοπεποίθηση, αλλά όχι σε υπερβολικό βαθμό, πεποίθηση ικανότητας το λένε στη βιβλιογραφία. Αυτό επίσης προσπάθησες να χτίσεις μέσα μου και πολλά, πολλά άλλα πράγματα. Επίσης να μου εξηγήσεις πόσο σημαντικό είναι να ενεργείς καθαρά παρά τα εξωτερικά ερεθίσματα. Ναι, ονομάζεται εδώ στη βιβλιογραφία αναστολή.
Και βλέπω ξανά αυτό που στην πραγματικότητα έκανες μαζί μου, το εννοώ με την καλή έννοια. Και σου είμαι πολύ, πολύ ευγνώμων γι' αυτό, Iven.
Ξέρω ότι μερικά πράγματα δεν λειτούργησαν επίσης. Πάρα πολλοί φόβοι, πάρα πολλές αυτοαμφιβολίες και ούτω καθεξής. Αλλά αν συγκρίνω τον εαυτό μου σήμερα με τον Alex που γνώρισες στην αρχή, που ήταν τόσο πολύ εσωστρεφής και κλεισμένος στον εαυτό του, είναι υπέροχοι κόσμοι. Δηλαδή είναι πολύ τρομεροί κόσμοι.
Και σίγουρα έχεις συμβάλει πάρα πολύ στο να εξελιχθώ σε έναν πραγματικά καλό άνθρωπο. Και αυτό το έχω πάρει ως παράδειγμα, όχι μόνο ως προπονητής, εάν πραγματικά καταφέρω να εδραιωθώ κάπου σε έναν σύλλογο, στον οποίο είμαι πραγματικά πεπεισμένος και για τον οποίο θέλω να αφήσω την ενέργειά μου, αλλά εννοώ και ως άνθρωπος, ως ελπίζω μελλοντικός κοινωνικός λειτουργός, ότι τα παιδιά, όπως εσύ με συνόδευσες, όπως επένδυσες χρόνο σε μένα και ενέργεια και προσοχή, ότι θα το κάνω κι εγώ αυτό.
Όχι όμως επειδή πρέπει, αλλά επειδή το θέλω έτσι, επειδή το θεωρώ σωστό. Λοιπόν Iven, σου εύχομαι μια όμορφη μέρα. Σίγουρα θα επικοινωνήσω ξανά μαζί σου με την πάροδο του χρόνου και σε ευχαριστώ για άλλη μια φορά.
Φυσικά υπάρχει απάντηση από εμένα: Αγαπητέ Alex, σε ευχαριστώ πολύ για το μακρύ σου μήνυμα, το άκουσα πολλές φορές, και κάθομαι εδώ στο Ρέθυμνο με ένα πλατύ χαμόγελο και λίγο «δακρυσμένα» μάτια. Γράφεις ότι σου έδωσα κάτι μαζί. Ειλικρινά, αυτό που είσαι σήμερα, έχει να κάνει κυρίως με το κουράγιο σου να ξεκινήσεις το δρόμο, ακόμα και με αμφιβολίες και φόβους στις αποσκευές σου. Ο Alex του παρελθόντος και ο σημερινός είναι για μένα το ίδιο άτομο, απλά τότε δεν θα είχες εμπιστοσύνη στον εαυτό σου για αυτό που κάνεις τώρα. Το ότι το έφερες εις πέρας, ανήκει σε σένα. Χάρηκα ιδιαίτερα για αυτό που λες για τα παιδιά: Ότι θέλεις να τους δώσεις χρόνο, ενέργεια και προσοχή, επειδή το θεωρείς σωστό και όχι επειδή πρέπει. Με αυτό είσαι ακριβώς ο κατάλληλος για την κοινωνική εργασία και την προπονητική. Πολλή επιτυχία με την εργασία σου. Αν θέλεις ποτέ να συζητήσουμε κάτι, είμαι εδώ, είτε με κείμενο, φωνητικό μήνυμα ή τηλεφώνημα. Θερμούς χαιρετισμούς από το νησί, ένα ακόμα χαμόγελο και ειρηνικές, χαρούμενες στιγμές, Iven