...ve sonra yolculuk devam etti...ve evet, her seferinde birkaç B

Neyse işte öyle oldu ki, feribot tıklım tıklım doluydu, ama ben feribot gemisindeki kat görevlisi, her ne diyorsak artık, onunla gayet iyi anlaştım, bu da gerçekten geceyi Fränki'de geçirmeme yol açtı. Yani bu dev feribot gemisinde yolculuk eden hissedildiği kadarıyla 100.000 insanın arasında olmak zorunda kalmadım ve bu oldukça güzeldi, çünkü böylece kesin olarak, bu çok insanlık çılgınlığından hiçbir şey duymadım. Haftalarca süren, daha çok yalnızlıkta geçen bölümlerden sonra bu bana da olduğu gibi fazla aptalca geliyordu. Aşağıda gemi gövdesinde yalnız olmayı keyifle yaşadım, sonra dışarı çıkanların ilklerinden biri oldum, yerci ile bir kez daha tokalaştım, çenesini kapalı tuttuğu için bir kez daha teşekkür ettim, çünkü artık yasak bu, neden bilmiyorum, hiçbir fikrim yok, muhtemelen bir şekilde bir şeyler satmak istiyorlar, muhtemelen insanın küçük, tatlı karavanında kalırsa bu onlara başarılı olmuyor. Böylece bugün sabah muazzam, harika bir kahve içtim ve az çok rahat bir şekilde Rehaglion'dan Rethymnum'a rotayı, sanırım doğru telaffuz ediyorum ve etmiyorsam da önemli değil, kat ettim ve burada gerçekleşen şey daha sonraki bir zamanda gelecek. Komik!