Zaman ve yer açısından tam olarak uygun olmadığında...

Evet, yine bir sesli mesaj zamanı geldi. 🤓
Yani en azından sizin içinizden bunu "mayanlar" için, evet tabii "mayanlar" bunu mayan! 🙄👻
Komiiik!
Ah, Iven! Bu gerçekten bayağı yoğun bir gündü. Kesinlikle.
Şimdi burada akşam güneşinde oturuyorum ve en iyisi dünden başlayayım. Hayır, şimdiden bir haftadan fazla oldu zaten.
Tamam, yani durum şu ki, Elias ve Nikos günlük işlerinin içinde çok fazla batmış durumdalar. Haftanın yedi günü çalışıyorlar ve buna ait her şeyde kendi ritimlerini kurmuşlar. Ve ben şu anda oraya hiç uymuyorum.
Karşılaştığımız güzel anlar oluyor. Dediğim gibi, Nikos'la barında harika bir akşam geçirdim. Canlı müziğin geldiği kısım, yani Salı günü, beni şehre hiç çekmedi. Kendime lezzetli bir şeyler pişirdim ve evde kaldım. Evet, ve bugün Cuma.
Oradan biraz uzaklaşmam gerekiyordu. Dediğim gibi, otopark bana göre değil. Şehrin tam ortasında. Etrafımda trafik, insanlar ve bunca komple bir hafta yağmur yağıp fırtına estiğine göre, sonra Frankie'de oturup etrafında güzel bir alan bile olmaması. Bu benim daha fazla istediğim şey değildi.
Ve sonra aslında bir fikir geldi, bunu tabii Nikos'a da ilettim. O da dedi ki, hey, Plakia, oraya gitmelisin, harika plaj, güzel koy. Ve böylece bunu içimde olgunlaştırdım. Ve dün bir İsviçreli karavan gezgini geldi ve o da her şeyi bırakmış. Onunki farklı bir durum. Yine de oradan güzel bir hikaye çıkıyor, kesinlikle. Ve o da otoparkta duruyordu ve dün sohbet etmeye başladık. Rethymno'da eski şehirde de kısa bir süre birlikte olduk, kahve içtik, sohbet ettik. Ve o da bana bunu gerçekten önerdi. Komik buluyorum.
Ve böylece dün akşam onunla bir yudum şarap içip daha fazla sohbet ettikten sonra, o da kışı burada geçirecek, sanırım Ocak ortasına ya da Ocak sonuna kadar Girit'te kalacak. Sonra Tayland'a uçuyor ve muhtemelen buraya geri dönüyor.
Neyse, bu daha sonra bir ara işlenir.
Bugün aslında iki çılgın karşılaşmam daha oldu.
Bir Klaus, 23 yıldır Girit'te yaşıyormuş, sözde bir mağarada, ama ütülenmiş pantolonlar ve bembeyaz ayakkabılarla dolaşıyordu. Bayağı havalı bir mağara olmalı.
Biraz yüksek sesliydi ve agresif bir havası vardı ama bende hiç işe yaramadı.
Bayern'den bir çift ise, çok tatlılar, onlar da vazgeçmişler, genç insanlar, süper havalı, onlarla körfezin sonunda oldukça absürt bir karşılaşma oldu, çünkü dört kedileriyle geziyorlar.
Kendilerine bir transporter'ı dört haftada döşeyip yola çıkmışlar. Bu anlattıkları harika bir hikaye. Çok nazikler. Belki yine yollarımız kesişir. Tam olarak, büyük zeytin plantasyonu olan adama benim için hala bir işi olup olmadığını soruyorlar. Tam olarak, bu arada Manus'la buluşma meselesi, ben de öyle düşünüyordum, adam resmen geçen Cuma'dan, yani bir haftadan beri geri döndü ama bu da gerçekleşmedi.

Ve biraz kendim için zamana ihtiyacım vardı, fazla insan olmadan.

Kiminiz 9 Ekim'in benim için ne anlama geldiğini de biliyordur. Ve bilmeyenler bana rahatlıkla sorabilir, bunu açmak istemiyorum.

Ve tam olarak, bugün burada tamamen rahat bir şekilde, Frankie ile işim bittiğinde ve web sitesi güncel durumda olduğunda, yani konum da görüldüğünde, kendime burada gerçekten rahat bir akşam yapacağım.

Deniz kenarında oturuyorum, sağ tarafa bakarsam, yaşlı bir dede oturuyor, sanırım 7 mm tam koruma ile dışarı çıkan oğlunu gözetliyor, koca, kalın bir zıpkınla. Şamandırasını bile göremiyorum, yani gerçekten çok uzakta.

Tam olarak, ve sol tarafta da burada bir şekilde iki, üç kişi daha var, sahilde rahat oturuyorlar.

Yani, bu gece burada tek başıma olacağım kesinlikle.

Bunu ne zaman dinlerseniz dinleyin, hepinize bugün için, şimdi için, bir tane daha gülümseme, harika bir akşam ve huzurlu, neşeli anlar diliyorum. Görüşmek üzere!