Massaker in Mama Antonijas Garten...Feinarbeit dann morgen...

Transkript

Λατρεύω το σύμπαν. Αυτό είναι τόσο απίστευτο. Λοιπόν, είχα μια υπέροχη βραδιά με τη Mama Antonia. Ήταν ένα όμορφο δείπνο αποχαιρετισμού. Μια φανταστική βραδιά. Η Irina, η σερβιτόρα, που δεν μπορούσε πια να θυμηθεί ότι είχα ήδη περάσει μαζί της χορευτικές και επίσης με τη Mama Antonia κάπως αστείες βραδιές, παρόλα αυτά προσπάθησε τα πάντα, αφού δεν μπορέσαμε να κανονίσουμε με Bolt ούτε Uber ούτε ταξί ούτε κάποιον πελάτη με οποιονδήποτε τρόπο να γυρίσουμε σπίτι, ένας νεαρός άνδρας, ο Damir, που έτρωγε με τη φίλη του Iris και τον σκύλο του Pia, και μάλιστα ως τελευταίος πελάτης, αποφάσισε αυθόρμητα να μας πάει σπίτι. Το υπόβαθρο όλης της ιστορίας είναι ότι έχει ένα τέτοιο παλιό Mercedes Vito, πραγματικά ένα από τα πρώτα, μπροστά με ένα τριπλό κάθισμα σχεδόν, δηλαδή κάθισμα οδηγού και δύο κανονικά καθίσματα, και το πίσω χώρο του φορτηγού ανακατασκευασμένο ως εργαστήριο, το έθεσε σύντομα και χαλαρά στη διάθεσή μας. Βεβαίως, με την ανακοίνωση να πάρει κάπως 30 ευρώ για να μας πάει εδώ στο Jadernowe. Περιμέναμε λοιπόν υπομονετικά, ήπια μια μπιρίτσα ακόμα, προπονήθηκα χαλαρά με τη μαμά, αθλητικές ασκήσεις για τη λεκάνη, γιατί έχει πραγματικά κλίση της λεκάνης, για να μπω μετά στο κιβώτιο πίσω. Άπλωσε για μένα λίγο χαρτί, για να μην γίνει πολύ βρώμικο, και κάθισα με την Pia, έναν τέτοιο γερμανικό ποιμενικό, θηλυκό, πίσω σε αυτό το φορτηγάκι, και η Mama Antonia κάθισε μπροστά με την Iris και τον Damir. Και ο σκύλος δεν ήταν τώρα κάπως πραγματικά χαλαρός. Εντάξει, είχα χαρά στη στιγμή αυτή, και οδηγήσαμε εδώ. Τη φωτογραφία της άφιξής μας μπορείτε να τη δείτε. Αυτό σημαίνει λοιπόν, εντελώς χαλαρά είστε σε θέση να παρακολουθήσετε την άφιξή μου. Και συνολικά είναι έτσι, επειδή όλη την ώρα μέσα, σταυροπόδι σε αυτό το φορτηγό εργαστήριο, που επειδή επισκευάζει κινητήρες σκαφών, δεν βρωμούσε καθόλου. Εκεί ήταν όλα τα είδη μπογιών και άλλων υλικών που μπορεί να υπάρχουν. Έχω λοιπόν αύριο οπωσδήποτε μια αποτοξίνωση μπροστά μου. Και αυτό ήταν καθαρή χαρά. Όμορφη εμπιστοσύνη. Φτάσαμε σπίτι. Η Mama Antonia αναζητά ακόμα σαν τρελή τις παντόφλες της, γιατί δεν θέλει να πάει ξυπόλητη με βρώμικα πόδια στο κρεβάτι. Αλλά λέγονται σεντόνια. Δεν το καταλαβαίνω καθόλου αυτό. Και όπως έγινε, λοιπόν για τη μαμά ήταν σαν Shakespeare. Οι δύο τύποι που φεύγουν, χωρίς να έχουν ιδέα πώς να γυρίσουν πίσω, και στέκονται κάπου στο πουθενά και βρίσκουν δύο χαλαρούς ανθρώπους που τους φέρνουν πίσω. Ο Damir από την άλλη στέκεται μετά μπροστά στο Fränki και λέει, ρε φίλε, τι γαμάτο αυτοκίνητο. Είναι απίστευτο. Και του υποσχέθηκα ότι θα γίνει μέρος αυτής της ιστορίας, κάτι που έχει γίνει με αυτό. Και χαίρεται που, όταν υπάρξει αυτός ο σύνδεσμος, η μαμά θα του δώσει τον σύνδεσμο για τον ιστότοπο, για να μάθει πώς επεξεργάζομαι αυτή την ιστορία όχι μόνο για εσάς, αλλά και για αυτόν. Αυτό έχει γίνει με αυτό. Δεν χρειάζεται λοιπόν να ανησυχείτε. Τα 30 ευρώ πάνω στον λογαριασμό δεν ήταν απαραίτητα αυτό που περίμενα. Βεβαίως, λογικά. Ξέρω όμως ότι το σύμπαν το σχεδιάζει έτσι, ώστε όταν ο Damir διαβάσει κάποια στιγμή την ιστορία, όχι μόνο τα 30 ευρώ από αυτόν σχεδόν, με οποιονδήποτε τρόπο και με οποιονδήποτε τρόπο, θα επιστρέψουν σε μένα. Αυτό που σας εύχομαι, μετά την υπέροχη βραδιά μου, παρεμπιπτόντως η Mama Antonia γέλασε πολύ. Πάρα πολύ. Και όταν τώρα μόλις είχα στο χέρι μου το μπαστούνι της, το οποίο σήμερα παρεμπιπτόντως δεν είχε μαζί της, για να πω, μπορούμε να το πετάξουμε τώρα, αντέδρασε αμέσως εσωτερικά και είπε, εσωτερικά, ναι βεβαίως, για να πει μετά, όχι, μπορεί να το χρειαστώ κάποια στιγμή ξανά. Αυτό είναι. Είναι ζήτημα νοοτροπίας. Το ζήτημα των σκέψεων και της δικής σας μορφής θέασης της ύπαρξης στη στιγμή. Τι σας εύχομαι; Σας εύχομαι μια ζωή στη στιγμή. Σε όλη τη χαρά, σε όλο το ωραίο, στη συνείδηση του ποιοι και τι είστε, με πολλές, πολλές θετικές σκέψεις, αγάπη, ειρήνη, χαρά και τηγανίτες, θα έπρεπε να πω τώρα. Εννοείται ότι όχι. Ε, διασκεδάστε. Περάστε μια ξεκούραστη νύχτα. Δείτε υπέροχα, πολύχρωμα ξωτικά όνειρα. Και αύριο μια καταπληκτική έναρξη στη νέα εβδομάδα. Ελπίζω να μην κάνω λάθος με τις ημερομηνίες τώρα. Ανυπομονώ για αύριο. Και ευχαριστώ το σύμπαν για αυτή την απίστευτη μέρα. Ευχαριστώ. Πολλά αγκαλιάσματα σε όλους σας. Τα λέμε.