← Reisetagebuch

Gesprochene Notiz

Guten Morgen 😍🙏

13. Jun 2026 · Μόσταρ, Βοσνία-Ερζεγοβίνη · 1 Min. Lesezeit

Guten Morgen 😍🙏
Gesprochene Notiz

Guten Morgen 😍🙏

Kommt 😍🙏

Startplatz und dann dieser irre Bunker...wobei die Kunst schon ziemlich witzig ist..

Während der Fahrt...fast 100km nur an Flüssen und Seen entlang...😍❤️🙏

Ist entspannt...weil ich entspannt bin...wobei, der Bunker und seine Besucher waren schon schräg...45.000 qm 300m unterm Berg...und der Eingang sieht nach kleinem Hotel aus 🤪

Transkript

Ακριβώς, έμεινα λίγο έξω από το Mostar. Υποθέτω ότι έχει νόημα, γιατί δεν τα πηγαίνουν καλά μεταξύ τους. Η μία πλευρά λέει, είμαστε κροατικοί ή herzigowina και οι άλλοι λένε, είμαστε μουσουλμάνοι και δεν συμπαθούν ο ένας τον άλλον ιδιαίτερα. Ακριβώς στην απέναντι πλευρά υπάρχει επίσης ένα κάμπινγκ που είναι κατάμεστο και αυτό εδώ είναι χαλαρό. Τι κάνω, θα ετοιμάσω τώρα ένα ωραίο φαγητό. Και μετά πράγματι θα κάνω τα τέσσερα χιλιόμετρα περπατώντας μέχρι το Mostar, γιατί κολύμπι σήμερα δεν έγινε και τόσο. Η πρωινή γυμναστική ήταν ωραία, όμως ως προς την κίνηση, λίγο περπάτημα, κάπως τρέξαμε 1,5 χιλιόμετρο μέσα στο μπάνκερ, διασχίσαμε μόλις ένα τέταρτο. Μεμονωμένα τμήματα, γιατί αυτό είναι στρατιωτική περιοχή, δεν επιτρέπεται να κάνεις βίντεο, μόνο μέσα στο μπάνκερ μπορείς το πολύ να τραβήξεις μερικές φωτογραφίες. Ούτε βίντεο επιτρέπεται, χρειάζεσαι άδεια. Τι ήθελα να πω τελικά; Α ναι, θα πάω αργότερα στο Mostar, γιατί πίσω από τα βουνά το αργότερο στις εφτά θα σβήσει το φως, οπότε θα υπάρχει ακόμα κάτι να δεις, νομίζω ο ήλιος εξαφανίζεται εδώ πίσω και μετά δεν θα είναι τόσο ζεστά. Αποφάσισα συνειδητά, είμαι σήμερα έξω, ο δρόμος θα ησυχάσει από τις 18, αυτά είναι urheleks και μετά θα κάνω έναν μικρό γύρο στην παλιά πόλη. Ω, ήσυχα! Τι έρχεται εκεί; Σωστά, ήταν ένα πλοίο. Ω θεέ μου, τι διαδρομή ήταν αυτή μέχρι εδώ, τι εντυπώσεις ήταν αυτές, τι εικόνες ήταν αυτές, μπόρεσα να καταγράψω μόνο ένα κλάσμα από αυτά με το τηλέφωνο παράλληλα, γιατί ήταν επίσης κουραστική η διαδρομή, είναι όπως όλα τα βουνά, δεν ήταν τόσο δραματικό όπως η μετάβαση από την Κροατία στη Βοσνία, όμως εδώ πάνω παραμένει ορεινό και δεν ήθελα να σταματάω κάθε πέντε χιλιόμετρα και να τραβάω μια ωραία φωτογραφία. Ελπίζω να μπόρεσα να αποτυπώσω λίγο από αυτό και να έχετε μια ιδέα με την κατάλληλη μουσική ως υπόκρουση. Οι εικόνες φυσικά μπορούν να αποτυπώσουν μόνο τόσο μικροσκοπικές στιγμές, που με έκαναν να χαμογελάσω πλατιά, κάτι που έχω ακόμα μέχρι τώρα και τα υπόλοιπα πρέπει πρώτα να τα επεξεργαστώ με κάποιο τρόπο, γιατί φυσικά αφορούσε και τον πόλεμο του 92 έως 95 και την προοπτική μιας μουσουλμάνας, που είχε η ομάδα μου ως ξεναγό, που ήταν φυσικά επίσης λόγω των ερωτήσεων κάποια στιγμή πολύ προσωπικά διαμορφωμένη, είναι πολύ ενδιαφέρον, δηλαδή σχεδόν η μεταπολεμική γενιά, τι λένε για τους γονείς και παππούδες τους, που εκεί τους χτύπησε με γεμάτο όλμο και όχι, αυτό δεν είναι λογοπαίγνιο, είναι σκληρό, είναι πραγματικά σκληρό. Ακριβώς, νομίζω αύριο συνεχίζω, το αισθάνομαι σίγουρα έτσι, καταρράκτες και μετά ίσως τα καταφέρω μέχρι το τελευταίο παρθένο δάσος και μετά θα κοιμηθώ πιθανώς εκεί και την επόμενη εβδομάδα είναι στο πρόγραμμα η Βουλγαρία. Θα είναι συναρπαστικό, σε κάθε περίπτωση, είναι απλά συναρπαστικό. Σας εύχομαι να έχετε ένα υπέροχο βράδυ και να απολαύσετε, κάθε μεμονωμένη στιγμή. Σας εύχομαι ένα πλατύ, γεμάτο χαμόγελο στο πρόσωπο σε όλα όσα κάνετε τώρα και ειρηνικές, χαρούμενες στιγμές.

Teilen: E-Mail · Folgen: Instagram Telegram