30. Aug 2026
· Ἅγιοι Σαράντα, საბერძნეთი · 3 წთ. კითხვის დრო
მერე მართლა არ შევუხვიე... არც ოლიმპისკენ და არც ყველას მიერ რეკომენდებული მონასტრის კომპლექსისკენ მთის შუაგულში... რატომ? არ ვიცი, ვოლოსმა მიმიზიდა... და ახლოს არის ერთი ყურე... მთის უკან და სამი გზა არის იქამდე...🤦
რომელი ავირჩიე? ჰო, ყველაზე შესანიშნავი, ულამაზესი, საუკეთესო, რთული და დამღლელი... მაგრამ თვითონ ნახეთ... ვოლოსი სიღრმეში ფაქტობრივად გაქრა... რომ აქ სათხილამურო კურორტია, გზაზე "გავიგე"... HA-HA... ეს საოცარი იყო...
მერე უეცრად მთებში უნდა ავსულიყავი, რომ "ჩემს" ყურემდე მისულიყავი...
2024 წელს აქ სერიოზული ქარიშხალი იყო და სანაპირო ზოლები ახლიდან გაიწყო... ეს ყველაფერი ვოლფგანგისგან გავიგე, ისეთი ტიპი, როგორიც მხოლოდ აქ შემეძლო პოვნა. შესაძლოა სხვაგან მეტი... ეს ორი მანქანაა, რომლებიც შემთხვევით მდინარის კალაპოტში იპოვეს, როდესაც ის გასული წლის მე-2 კატასტროფის შემდეგ გაწმენდეს...
დიახ, ეს ფოტოები გადაღებულია, როცა გუშინ ვოლფგანგთან ერთად, როგორც მეორე მხარე 750ccm Yamaha-ზე, უბრალოდ "ნამდვილ" ბერძნულ ტავერნაში წაიყვანეს...
ხმოვანი ჩანაწერი
აჰ, რა გინდათ, ძვირფასო ხალხო, უბრალოდ ხმოვანი შეტყობინება გამოდის. სწორედ ასეა, Wolfgang-მა პარასკევს საღამოს თითქმის დამიჭირა. შემდეგ საღამოს ბარში ვისხედით. საკმაოდ სახალისო იყო, მასთან ბოლო სმა რომ მივიღე. შემდეგ დაემატა ის, რომ ბალახი ვიპოვე. ანუ ყველა ის სახალისო ისტორია, როცა Frenkie-ს ჩხრეკდნენ, მე გვერდზე მუხლებზე დავდექი იარაღი თავზე მიდებული და ნარკოტიკები არ იპოვეს. მე ბალახი ვიპოვე. უკვე გითხარით, რომ ბალახი ვიპოვე? ეს Frenkie-დან იყო. მხოლოდ ორნახევარი გრამი. მე ამას სასაცილოდ ვთვლი. გუშინ, სინამდვილეში, აქ ჩემსავით ბილწად ვრეცხავდი სამრეცხაოს. მერე ბოლო ნაშთსაც შემიძლია მოვიხსნა, რაც მშვენიერად მესახება. მერე სრულად აღჭურვილი ვიქნები, თუ ხვალ უნდა დავიწყო. და რას ინებებდი სინამდვილეში გუშინიდან მოგიყვეთ? ჰო, მე შემდეგ ბოლოს გუშინ Wolfgang-თან ერთად მოტოციკლით ჩავედი ტექსტში უკვე ნახსენებ ტავერნაში. ისეთი ეშმაკური ტური იყო იქამდე. არაუშავს, თანამგზავრი. ბიჭო, ბიჭო, ბიჭო, ბიჭო. რამდენიმე წუთი დასჭირდა, სანამ მოდუნების ამ ფორმას ვიპოვიდი, რომ ჩემ გარშემო ყველაფერი დავსარგებლო. წყვდიადო, ზევით, ქვევით. ისე კარგია, რომ ასეთი ენდურო არის. ვფიქრობ, ჩვეულებრივი მანქანით, ეს სასაცილო არ იქნებოდა. არანაირად. კარგად ვიდილეთ, კარგად ვისაუბრეთ და უკან გზაზე, უკან გზაზე, გზა დაგვეკარგა. ანუ Wolfgang-ს გზა დაეკარგა. და შემდეგ ლოგიკურად ცივაც გახდა, რადგან მერე უეცრად ისევ ზევით მთებში აღმოვჩნდით და იქიდან ისევ უნდა ჩამოგვესულა. და მერე მაინც აქ ქვევით სოფლის გვერდით გავჩერდით, სანაპირო ბულვართან, ხალხთან ვესაუბრეთ. შევძელით ველოსიპედიც გაგვესწორებინა, მეც საკმაოდ სასაცილოდ მომეჩვენა. ანუ ხდება მუდმივად ძალიან, ძალიან ბევრი რამ, რომლებიც ვფიქრობ, ყველა როგორმე მოთხრობილი უნდა იყოს. და ფონზე უკრავს Laidback. ეს რა თქმა უნდა ბომბაა. სასაცილოა, რადგან აქ ვზივარ, თითქმის არის სანაპირო ბარი და აქვთ ისეთი დასაწოლი სკამები და ასეთები. ეს საჯარო, საჯარო სივრცეა. და შეგიძლია უბრალოდ ასეთ დასაწოლზე აიტანო თავი. ამას ახლა მე ვაკეთებ და მთელი დრო კომპიუტერზე ვმუშაობდი. როგორ მოვედი ახლა ამაზე? ბალახი ვიპოვე. ეს ისე სასაცილოა. უნდა ამაზე იფიქროთ. სამჯერ მიყვანენ გარეთ, სამჯერ ჩხრეკენ სახლს. მე არ ვიცი, რომ ეს ბალახი იქ მაქვს და გუშინ ვიპოვე. სამყაროს იუმორი აქვს, ყველა შემთხვევაში. ყველა შემთხვევაში ძალიან სასაცილოა. სწორედ ასე, ეს იყო გუშინ. და დღეს იყო ვარჯიში და Fränki-ზე შრომა და ტელეფონით საუბარი. მშვენიერი სატელეფონო საუბარი გავაკეთე. რა თქმა უნდა შუაში Wolfgang-თან ერთად ვისხედი, ცოტა ღვინო დავლიე. და ახლა ხმოვან შეტყობინებას ვწერ თქვენთვის, სანამ აქ გასატუქებულად ვზივარ ყურეში. მაგრამ ესეც ლამაზი სკუტერებია. სწორედ ასე, იქიდან კიდევ ფოტოს გამოვიტან. მაგარია. მაშინ გისურვებთ შესანიშნავ დასასრულს დღევანდელი დღისა. დატკბით შუადღით, გქონდეთ საოცარი საღამო და იღიმეთ მეტი. მშვიდობიანი, მხიარული მომენტები. მაშინამდე.