Über

„Auf der Seidenstraße" ist kein Reiseblog und kein Ratgeber. Es ist die Reise von Iven Hildebrandt — von Berlin Friedrichshain, seiner gewählten Heimatstadt, hinaus aus Deutschland und Europa, der alten Seidenstraße folgend, dem Japanischen Meer entgegen.

Begonnen hat sie mit einem Brief an die Menschen, die ihm nah sind: „Ich verlasse Deutschland — und will nicht einfach so verschwinden, sondern euch dabei haben." Erst ein langer Abschied durch das eigene Land — die Geburtsstadt Zerbst, das Grab der Großeltern in Warmsdorf, die stillen Plätze am Wasser. Dann, im Frühjahr, der Aufbruch nach Süden.

Leitsatz

Love, live, harmony.

ეს მოგზაურობა არ იწყება მარტში და არ სრულდება ზღვასთან. ის გრძელდება, როგორც ივენი წერს, „უკვე მარად — თითქმის დაბადებამდე". გზაზე ყოფნა არ არის მიზნის მიღწევის საშუალება, არამედ მდგომარეობა: უწყვეტი პროცესი გაშვებისა და ღიაობისგან.

გაშვება აქ პირდაპირი მნიშვნელობით არის გაგებული — ბინა, სამსახური, ქვეყანა, ჩვეული. რაც რჩება, არის კავშირი: იმ ადამიანებთან, ვინც თან კითხულობს, თან ისმენს, თან გრძნობს, და იმასთან, რასაც ცხოვრება გზაზე აგზავნის. „რადგან ცხოვრება ლამაზია — ასევე და მიუხედავად უსიამოვნებებისა, ან სწორედ მათი გამო."

მადლიერება არის ძირითადი დამოკიდებულება, ცვლილება — წითელი ძაფი, ყურადღება — ტემპი. არა ბზინვარება, არამედ ჭეშმარიტება. ავთენტურობა უპირატესია სრულყოფილებაზე.

Sechs Worte, die tragen

Neugier · Abenteuer · Frieden · Liebe · Offenheit · Mut

Frankie ist Ivens Weggefährte auf dieser Fahrt — das rollende Zuhause, in dem gekocht, geschlafen und gelebt wird. Daher der Name dieses Tagebuchs: Frankie und ich. Zwei, die nach Osten fahren, und schauen, was kommt.

Es geht nicht darum, anzukommen. Es geht darum, unterwegs nicht zu verschwinden.

— Iven Hildebrandt, unterwegs