Resim Metin Ses

Hoşgörüsüzlük ve nefretin diyarından kaçış...

05. Sep 2026 · Agios Andreas, Yunanistan · 6 dk. okuma süresi

...ve olmak istediğim yere varış...

...ne olmuştu? Yani Strofylia Ulusal Parkı'nın ortasında, Apallu ile Sahara Beach Bar arasında bu dev otoparkta duruyordum ve birkaç gün kalmayı planlamıştım. Ulusal park harika, denizin hemen yanında nehirler ve göller tarafından geçiliyor. Bazı yerler Everglades gibi görünüyordu. Her şey, yavaş yavaş anlamama yardımcı olan bir her yerde bulunuşluğa sahip muhteşem dağlarla çerçevelenmiş... Neyse, bir ülkenin, bir bölgenin, bir yerin güzelliği orada "ikamet eden" insanlardan etkilenir! Bunu son aylarda pek çok farklı şekilde deneyimleyebildim. Ve Sırbistan hariç her şey harikaydı! Şimdi birkaç haftadır Yunanistan'da seyahat ediyorum, ülkenin "manzara" olarak sunduklarından etkilendim. Antrenmanımdan sonra bir havlu kalçalarımın etrafında otoparktan kumulların arasından plaja gittim, çünkü Appallu-Bar'ın yakınında önceki akşam sahibiyle konuştuğum gibi kullanmayı düşündüğüm 2 duş vardı. Etrafıma bakıyorum, barda açılış hazırlıklarını tamamlayan 2 genç. Şezlong alanının karşı ucunda denize baktıkları için arkası bana dönük rahat bir şekilde oturan 2 plaj misafiri. Ben de havlumu bıraktım ve duşun altında sevinçle sabunlanmaya başladım....ÇIPLAK...mantıken. Su harikaydı, soğuktu, tazeydi ve tatlıydı....ve sonunda derimi "sonsuz" tuzdan kurtarabiliyordum 🥰👍

Ve sonra tam arkamdan öfkeli bir çığlık!!! 😳

Döndüm ve önümde köpüren, öfkeli, iğrenç bir adam duruyor, 60'lı yaşların başında, göbekli, göğsünde kalın altın (Hristiyan?) haçlı altın kolye, bileğinde Bling-Bling bir saat, Armani mayo ve deforme olmuş ayaklarda aynı marka terlikler, bir elinde "Gucci" soğutucu çanta ve diğer elinde Versace plaj havlusu...ve bana BAĞIRIYOR!!!

İlk tepkim, sadece aramızdaki 2 adımlık mesafeyi kapatmak ve bu çığlığa bir son vermek için onu "nakavt etmek" oldu! Yapmadım! 🤷

Son köpüğü durulayıp havluyu alıp kalçalarıma sardım, ona ve duruma döndüm ve durumu tamamen kavradım. Aynı yaş ve donanımda 2 adam daha, yanında duruyordu, ağzından tükürükler saçarak bağıran adamı sözlü olarak desteklemek için. Aynı anda 3 "eş" kadının da bu noktaya yaklaştığını fark ettim, öyle varsayıyorum. 6'sı da otopark yerinden gelen ahşap yolu takip etmiş ve arkamdan ortaya çıkmışlardı. Bosna'da doğada insan çıplaklığına nasıl tepki verildiğini yaşamış olduğum için, bunun yine çıplaklığımla ilgili olduğu belliydi!

Kalçalarımdaki havluyla mahrem yerim fazlasıyla kapalıydı! Sakin bir tonla ve İngilizce, adama, gruba, onun/onların nefretine dostça karşı çıkmaya çalıştım. Özür diledim! Biraz daha nazik tepki vermesini rica ettim! HEYHAT!

Kendini kaptırdı ve ekibini de peşinden sürükledi! Yani orada, çırılçıplak ıslak, nefretini, öfkesini, hoşgörüsüzlüğünü fiziksel olarak hissedebildiğim bir grup insanın karşısında duruyordum. Ve o anda insan varlıkları tarafından oluşan tehdidi o kadar yoğun hissettim ki, şok geçirmiş gibi her şeyden elimi çektim. BU ÇOK SERTTI! Şiddet uygulamak istemedim ve 6 "insana" tekrar özür dilemek için yeniden GÜLÜMSEDIM. Şans yok!

Barmenlerden biri, artık yüzü kıpkırmızı olan ve hâlâ bana Yunanca bağıran, şimdi "Policia" diye bir şeyler söyleyen adamı arayıp bara el sallayarak durumu kurtardı! Grup isteksizce bar yönünde hareket etmeye başladı...ben Frankie'ye doğru giderken, göz ucuyla 3 kadının bile uzaklaşırken birkaç kez dönüp zehirli bakışlarla bana doğru bir şeyler bağırdıklarını gördüm! Ne karşılaşma!?

Spontane olarak bu misafirperver olmayan yeri terk etmeye karar verdim! Polisin geleceğini düşündüğüm için değil (plajda çıplaklığı yasaklayan bir Yunan yasası yok, yerel koşullara saygı gösterilmesini belirten bir "düzenleme" var) ya da bu inanılmaz tepki veren 6 insan yüzünden de değil, hayır, bunun beraberinde getirdiği yerdeki frekans/titreşim değişikliği yüzünden.

Gaios'a ping attım, ona güneye doğru yola çıktığımı, batı kıyısını terk ettiğimi bildirdim ve sonra yola koyuldum...

Rahat bir yolculuk, güzel düşünceler, spontane bir ara durak...

Georgi'nin çiftliğindeki plaj...😍

Sesli not

Georgis Çiftliği, muhteşem bir yerdi, gerçekten çok eski bir çiftlik, üçüncü kuşak, zeytinden kavuna, incire kadar her şeyi yapıyorlar, patates ekmişler. Aslında orada yardım etmek üzere planlanmıştım ama daha önce iptal eden arkadaşı aniden geldi ve böylece kendime vakit buldum, suyun içindeydim, biraz yerleşmiş oldum, sabahı, öğleden önceyi atlatabilmiştim ve gerçekten de Georgi ile konuşmak için zaman buldum. Ve bu, şimdiye kadar bir şekilde sevimli olan Yunanlılarla olan tüm karşılaşmalar gibiydi, çünkü sabah saat altıdaki diğer ikisi de Yunanlıydı, bana son 15 yılda kendi bakış açısından nelerin değiştiğini anlattı ve bu çok sert. Hepsi aynı şeyi anlatıyor, çılgınca. Ve geceyi orada yerde geçirip geçiremeyeceğim sorusuna, bunun mümkün olmadığını söylemek zorunda kaldığı için üzgün olduğunu belirtti, çünkü polis tarafından kontrol ediliyor. Arazisinde kamp yapanlara, çadırlara, her neyse izin vermek için bir lisansı yok ve buna rağmen yakındaki koylarda bana üç ipucu verdi, en kısası 400 metre, en uzunu iki buçuk kilometre kadardı, orada kesinlikle durabileceğimi, orada yalnız olacağımı, oraya polisin gelmeyeceğini, oranın çok güzel olduğunu ve uygun olduğunu söyledi. Ancak reddettiğim şey, bu arada Gaius'un, yani Dieter'in bana haber göndermesi ve aşağıda Gaius Andreas'ta limanda buluşmamızı teklif etmesiydi. Ve bunun sonucunda gün batımından hemen önce yola koyuldum ve bir saat kadar daha yol aldım. Yoldan fotoğraflar gelecek, ancak sol ve sağda yol kenarında kısmen tarla benzeri duran devasa dikenli armut kaktüslerini telefonuma gerçekten çekemedim, çünkü virajlıydı ve yollar dar ve tam olarak en iyi durumda değil.

Yol boyunca gün batımı...Agios Andreas'a giderken...

"Uyku perspektifimden" gün doğumu 😍🙏❤️

Park ve antrenman alanı 🙏

Sesli not

Dünkü antrenmanımın tam ortasında Gaius aşağı geldi beni almak için, çünkü yardım teklif etmiştim, zira dört kişi daha fazla sütunu betonla dökmek istiyordu, düzeltilmesi ve pürüzlerinin alınması gereken epey saz kamışı vardı ve diğer çeşitli küçük görevler ve bunun sonucunda da sadece kısa bir süre suya atladım, Frenki'yi tekrar ana otoparka götürdüm, sonra da Gaius ile, ne zaman buraya geri döndüğümüzü bile bilmiyorum, 1830 falan, böylece Frenki'yi yeniden park edebilmek için, yine bu okaliptüs ormanına, hayal etmelisiniz, burası okaliptüs kokuyor, deniz tuzunun kokusu ve tadıyla ince bir karışım halinde, inanılmaz güzel, muhteşem, tam olarak ve bir önceki akşam dikkat etmediğim ve devasa ağaçlardan birinin dışarı çıkan dalını görmediğim ve bisiklet gidonumu Frenki'nin tavanına bastırdığım için, bunu bu sabah tamir etmeliyim ya da bugün tamir edeceğim, yani dün gerçekten dış mekan için plastik için özel bir yapıştırıcı almayı başardık, dün park ederken gerçekten bisiklet selemi, arka destek çubuklarını da kırdım, çünkü yine bir şeyi gözden kaçırdım, tam bir aptallık. Her neyse, geriye bakış demek ki evrenin bana göstermeyi düşündüğü şey, bu bir parça şu şekilde de tezahür etti, dün, gerçekten dün, sanırım 30 yılı aşkındır tanıdığım biriyle konuştum, o benim nikah şahidimdi ve bence arkadaşım da, belki yeniden ya da yeniden olacak, bilmiyorum, altı aydan fazladır iletişim kurmadığım biriyle, bu telefon görüşmesi oldukça ilginçti. Yani her şeyi bir yana, bu bağlam için daha uygun olamazdı mevcut zamandan bağımsız olarak, çünkü tam on yıl önce bu hafta hayatımın aşkı, dört yıl boyunca bu insanı tanımaya çalıştıktan sonra, bunun şimdi gerçekleşeceği haberiyle bana geldi. Yani şu anda gerçekten işlemem gereken pek çok iç meselem var, bunlar sadece düşüncelerimden kaynaklanmıyor, aynı zamanda dışarıdan da bana taşınıyor. Bu oldukça heyecan verici ve bu yüzden muhtemelen şaşırtıcı değil ki Gaius, dün aslında sadece bir fotoğraf çekmek isteyen Gaius, beni hafif felsefi bir sohbete çekti, ben farkında olmadan video olarak kaydetmiş. Bir bakayım, belki yüklenebilir. Her ne kadar 5 dakika 32 ile ve buradaki o kadar heyecan verici internetle belki de teknik için bir meydan okuma olacak. Yine de her halükarda çalıştığımız yerden bir ya da başka fotoğraf var ve yine insanlar tarafından saldırıya uğramak, bağırılmak ya da başka şeyler yaşamak zorunda kalmadan duş aldım. Bu kapalı bir duştu. Dün Gaius'un bir arkadaşının doğum gününde sürpriz misafirdim, iki arkadaş çift daha ve kocasıyla birlikte buradan 17 kilometre uzaktaki bir kasabada küçük bir restoranda doğum gününü kutluyorlardı, ardından klasik konser, ki ben bunu seçmedim ve diğer üçüyle birlikte tekrar Agios Andrias'a döndüm. Tam olarak, fotoğraflar gelecek, video, bir bakalım.

Gaios

Şantiyedeki işinin yanı sıra bizim için de yemek yapan Konstantin... Penne al aioli...

İlk hafta Dieter'le birlikte çalışan ve bu kadar huzurlu, rahat, doğal bir ortamda para kazanmayı takdir eden havalı bir adam. Kalamata'da (birlikte yaşadıkları yer) birlikte bir hafta sonu geçirebilmeleri için bugün onu almaya gelen karısını özlüyor. Onu seviyorum çünkü gerçekten iyi bir insan ❤️

İşime bakış....