Εικόνα Κείμενο Ήχος

Φυγή από τον τόπο της μισαλλοδοξίας και του μίσους...

05. Sep 2026 · Άγιος Ανδρέας, Ελλάδα · 8 λεπ. χρόνος ανάγνωσης

...και άφιξη εκεί όπου μου αρέσει να είμαι...

...τι είχε συμβεί; Στεκόμουν λοιπόν σε αυτόν τον τεράστιο χώρο στάθμευσης στη μέση του Εθνικού Δρυμού Στροφυλιάς ανάμεσα στην Apallu και τη Sahara Beach Bar, ενώ είχα υπολογίσει να μείνω μερικές μέρες. Το εθνικό πάρκο είναι υπέροχο, καθώς είναι ακριβώς δίπλα στη θάλασσα διασχίζεται από ποτάμια και λίμνες. Κάποια σημεία θύμιζαν τα Everglades. Όλα πλαισιωμένα από τα υπέροχα βουνά, που έχουν μια παρουσία η οποία αρχίζω αργά να καταλαβαίνω... Τέλος πάντων, η ομορφιά μιας χώρας, μιας περιοχής, ενός τόπου επηρεάζεται από τους ανθρώπους που "διαμένουν" εκεί! Το έχω βιώσει με τόσους πολλούς τρόπους τους τελευταίους μήνες. Και εκτός από τη Σερβία, όλα ήταν υπέροχα! Ταξιδεύω λοιπόν στην Ελλάδα για μερικές εβδομάδες, εντυπωσιασμένος από αυτό που έχει να προσφέρει η χώρα ως "τοπίο". Πήγα λοιπόν μετά την προπόνησή μου με μια πετσέτα γύρω από τη μέση από τον χώρο στάθμευσης μέσα από τους αμμόλοφους στην παραλία, καθώς κοντά στο μπαρ Appallu υπήρχαν 2 ντους, από τις οποίες σκόπευα να χρησιμοποιήσω τη μία, όπως είχε διευκρινιστεί το προηγούμενο βράδυ με τον ιδιοκτήτη. Κοιτάζω λοιπόν γύρω μου, 2 αγόρια στο μπαρ που ολοκλήρωναν τις προετοιμασίες για το άνοιγμα. 2 επισκέπτες της παραλίας στο απέναντι άκρο των ξαπλωστρών καθόντουσαν χαλαροί με την πλάτη προς το μέρος μου, καθώς κοίταζαν τη θάλασσα. Άφησα λοιπόν την πετσέτα και σαπουνίστηκα χαρούμενα κάτω από το ντους....ΓΥΜΝΟΣ...λογικό. Το νερό ήταν υπέροχο, ήταν κρύο, ήταν δροσερό και ήταν γλυκό....και επιτέλους ήμουν σε θέση να απαλλάξω το δέρμα μου από το "αιώνιο" αλάτι 🥰👍

Και τότε μια οργισμένη φωνή ακριβώς πίσω μου!!! 😳

Γυρίζω και μπροστά μου στέκεται ένας αφρίζων, οργισμένος, άσχημος άντρας, γύρω στα 60, με κοιλιά, χρυσή αλυσίδα με ένα χοντρό χρυσό (χριστιανικό;) σταυρό στο στήθος, ένα Bling-Bling ρολόι στον καρπό, μαγιό Armani και παντόφλες επίσης στα παραμορφωμένα πόδια, μια ισοθερμική τσάντα "Gucci" στο ένα και μια πετσέτα θαλάσσης Versace στο άλλο χέρι...και μου ΦΩΝΑΖΕΙ!!!

Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να διανύσω απλώς τα 2 βήματα απόστασης που με χώριζαν από αυτόν και να τον "νοκ άουτ κάνω" για να σταματήσω αυτή τη φωνή! Δεν το έκανα! 🤷

Ξέπλυνα τον τελευταίο αφρό, πήρα την πετσέτα και την τύλιξα γύρω από τη μέση μου, γύρισα προς αυτόν και την κατάσταση και κατάλαβα πλήρως την κατάσταση. 2 ακόμη τύποι, περίπου της ίδιας ηλικίας και εμφάνισης, στέκονταν δίπλα του, γύρω του, που τώρα φώναζε τόσο δυνατά που έτρεχαν τα σάλια από το στόμα του, για να τον υποστηρίξουν ενεργά λεκτικά. Ταυτόχρονα παρατήρησα ότι οι 3 "νόμιμες" σύζυγοι, τουλάχιστον αυτό υποθέτω, πλησίαζαν επίσης σε αυτό το σημείο. Και οι 6 είχαν ακολουθήσει το ξύλινο μονοπάτι από το χώρο στάθμευσης και έτσι εμφανίστηκαν πίσω μου. Επειδή είχα ήδη βιώσει στη Βοσνία πώς αντιδρούν στην ανθρώπινη γυμνότητα στη φύση, ήταν ξεκάθαρο ότι και πάλι επρόκειτο για τη γυμνότητά μου!

Με την πετσέτα μου γύρω από τη μέση, η ντροπή μου ήταν περισσότερο από καλυμμένη! Με ήρεμο τόνο και στα αγγλικά προσπάθησα τώρα να αντιμετωπίσω φιλικά τον άνδρα, την ομάδα, στο μίσος του/τους. Ζήτησα συγγνώμη! Τον παρακάλεσα να αντιδράσει λίγο πιο φιλικά! ΤΙΠΟΤΑ!

Εκείνος κλιμακώθηκε και πήρε μαζί του την ομάδα του! Στεκόμουν λοιπόν, μουσκεμένος από νερό, απέναντι σε μια ομάδα ανθρώπων που εξοργίζονταν, το μίσος των οποίων, η οργή των οποίων, η μισαλλοδοξία των οποίων μπορούσα να νιώσω σωματικά. Και εκείνη τη στιγμή ένιωσα την απειλή από ανθρώπινα όντα τόσο έντονα, που σοκαρισμένος πάγωσα σε όλα. ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ! Δεν ήθελα να χρησιμοποιήσω βία και ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΑ ξανά στους 6 "ανθρώπους", για να ζητήσω ξανά συγγνώμη. Καμία ευκαιρία!

Ένας από τους μπάρμαν έσωσε την κατάσταση, καλώντας τον τύπο, που τώρα είχε γίνει κατακόκκινος στο πρόσωπο και ακόμα με φώναζε στα ελληνικά, τώρα κάτι για "Policia", και τον έκανε νόημα προς το μπαρ! Η ομάδα κινήθηκε απρόθυμα προς το μπαρ...ενώ εγώ κατευθυνόμουν προς τον Frankie, είδα με την άκρη του ματιού μου πώς ακόμα και οι 3 γυναίκες καθώς έφευγαν γύρισαν μερικές φορές και φώναξαν κάτι προς το μέρος μου με δηλητηριώδες βλέμμα! Τι συνάντηση!?

Αυθόρμητα αποφάσισα να φύγω από αυτό το αφιλόξενο μέρος! Όχι επειδή νόμιζα ότι θα ερχόταν η αστυνομία (δεν υπάρχει ελληνικός νόμος που να απαγορεύει τη γυμνότητα στην παραλία, αλλά μια "διάταξη" που ορίζει να λαμβάνονται υπόψη οι τοπικές συνθήκες) ή εξαιτίας αυτών των 6 ανθρώπων που αντέδρασαν άρρητα, όχι, εξαιτίας της συνακόλουθης αλλαγής των συχνοτήτων/δονήσεων στο μέρος.

Έστειλα μήνυμα στον Gaios, του ανακοίνωσα ότι ξεκινάω για νότο, αφήνω τη δυτική ακτή και μετά έφυγα...

Χαλαρό ταξίδι, όμορφες σκέψεις, αυθόρμητη ενδιάμεση στάση...

Παραλία στο αγρόκτημα του Γιώργη...😍

Ηχητική σημείωση

Το Georgis Farm ήταν ένα πανέμορφο μέρος, είναι πραγματικά μια πολύ παλιά φάρμα, τρίτης γενιάς, καλλιεργούν τα πάντα από ελιές μέχρι πεπόνια, σύκα, είχαν σπείρει πατάτες. Εκεί ήταν προγραμματισμένο να βοηθήσω, αλλά ο φίλος του, που είχε ακυρώσει νωρίτερα, ήρθε ξαφνικά και έτσι είχα χρόνο για τον εαυτό μου, ήμουν στο νερό, έφτασα λίγο, μπόρεσα να ξεφορτωθώ το πρωινό, το πρωί και στην πραγματικότητα βρήκα ακόμα χρόνο να μιλήσω με τον Georgi. Και αυτό ήταν, όπως μέχρι τώρα όλες οι συναντήσεις με τους Έλληνες, που κάπως είναι ευγενικοί, γιατί οι άλλοι έξι το πρωί ήταν επίσης Έλληνες, μου διηγήθηκε τι έχει αλλάξει τα τελευταία 15 χρόνια από τη δική του οπτική και αυτό είναι τρελό. Όλοι λένε τα ίδια, είναι απίστευτο. Και στην ερώτησή μου αν μπορώ να περάσω τη νύχτα εκεί στο μέρος, ήταν λυπημένος που έπρεπε να μου πει ότι αυτό δεν γίνεται, καθώς ελέγχεται από την αστυνομία. Δεν έχει άδεια να επιτρέπει κάμπερ, σκηνές, ό,τι και αν είναι στο οικόπεδό του και παρόλα αυτά μου έδωσε τρεις υποδείξεις, σε κοντινούς κόλπους, ο πιο κοντινός ήταν 400 μέτρα, ο πιο μακρινός σχεδόν δυόμιση χιλιόμετρα, όπου μου είπε, εκεί σίγουρα μπορείς να σταθμεύσεις, εκεί θα είσαι μόνος, δεν έρχεται αστυνομία, είναι πανέμορφα εκεί και ταιριάζει. Το οποίο όμως απέρριψα, γιατί στο μεταξύ μου έστειλε μήνυμα ο Gaius, δηλαδή ο Dieter, και μου πρότεινε να συναντηθούμε στο Gaius Andreas κάτω στο λιμάνι. Και από αυτό λοιπόν ξεκίνησα πραγματικά λίγο πριν τη δύση του ηλίου και ήμουν στο δρόμο σχεδόν μια ώρα ακόμα. Ακολουθούν φωτογραφίες από το δρόμο, αν και τους τεράστιους φραγκόσυκους, που στέκονται αριστερά και δεξιά στην άκρη του δρόμου μερικές φορές σαν χωράφια, δεν τους έβγαλα πραγματικά στο τηλέφωνό μου, γιατί ήταν δρόμος με πολλές στροφές και οι δρόμοι είναι στενοί και όχι απαραίτητα στην καλύτερη κατάσταση.

Ηλιοβασίλεμα καθ' οδόν...στο δρόμο προς Άγιο Ανδρέα...

Ανατολή του ηλίου από την "οπτική μου γωνία ύπνου" 😍🙏❤️

Χώρος στάθμευσης και προπόνησης 🙏

Ηχητική σημείωση

Στη μέση της χθεσινής μου προπόνησης ήρθε κάτω ο Gaius για να με πάρει, αφού είχα προσφέρει τη βοήθειά μου, καθώς οι τέσσερις ήθελαν να χύσουν περισσότερες κολώνες με μπετόν, υπήρχε ακόμα αρκετός καλαμιώνας να ισιώσουμε, να απομακρύνουμε τις ακίδες και διάφορες άλλες μικρές δουλειές και ως αποτέλεσμα μετά πήδηξα στο νερό για λίγο μόνο, έφερα τον Frenki μπροστά στον κύριο χώρο στάθμευσης, για να είμαι μετά με τον Gaius μέχρι, δεν ξέρω καν πότε γυρίσαμε πίσω εδώ, 1830 ή κάπως έτσι, ώστε να μπορώ να παρκάρω ξανά τον Frenki, πάλι σε αυτό το ευκαλυπτόδασος, πρέπει να φανταστείτε, μυρίζει εδώ ευκάλυπτο, σε ένα λεπτό μείγμα με τη μυρωδιά και τη γεύση του θαλασσινού αλατιού, απίστευτα όμορφο, υπέροχο, ακριβώς και αφού το προηγούμενο βράδυ δεν πρόσεχα και παραείδα το κλαδί που προεξείχε από ένα από τα γιγάντια δέντρα και έσπρωξα το τιμόνι του ποδηλάτου μου στην οροφή του Frenki, που πρέπει να το φτιάξω σήμερα το πρωί ή θα το φτιάξω σήμερα, πέτυχε λοιπόν χθες, ότι πραγματικά πήραμε μια ειδική κόλλα για πλαστικά σε εξωτερικούς χώρους, χθες πραγματικά έσπασα και το σέλα του ποδηλάτου μου, τα πίσω στηρίγματα, ξαναπαρκάροντας, επειδή πάλι παραείδα κάτι, εντελώς ηλίθιο. Λοιπόν, η ματιά πίσω είναι λοιπόν αυτό που το σύμπαν σκοπεύει να μου δείξει, αυτό εκδηλώθηκε κάπως και από το γεγονός ότι χθες, πραγματικά χθες μίλησα με κάποιον που νομίζω ότι τον ξέρω εδώ και πάνω από 30 χρόνια, που ήταν ο κουμπάρος μου και νομίζω επίσης φίλος μου, ίσως είναι ή θα είναι πάλι, δεν ξέρω, με τον οποίο δεν είχα επαφή εδώ και πάνω από έξι μήνες, ήταν αρκετά ενδιαφέρον αυτό το τηλεφώνημα. Δηλαδή συναρπαστικό σε όλα, ανεξάρτητα από την τρέχουσα χρονική στιγμή, που δεν θα μπορούσε να είναι πιο κατάλληλη στο πλαίσιο αυτό, καθώς ακριβώς πριν από δέκα χρόνια αυτή την εβδομάδα η αγάπη της ζωής μου ήρθε σε μένα με το μήνυμα, αφού προσπαθούσα επί τέσσερα χρόνια να γνωρίσω αυτόν τον άνθρωπο, ότι τώρα πιθανόν θα προκύψει. Δηλαδή έχω αυτή τη στιγμή αρκετά εσωτερικά θέματα να επεξεργαστώ, που δεν προκύπτουν αποκλειστικά μόνο από τις σκέψεις μου, αλλά μου μεταφέρονται και από έξω. Αυτό είναι αρκετά συναρπαστικό και έτσι σίγουρα δεν προκαλεί έκπληξη το ότι ο Gaius, που χθες ήθελε στην πραγματικότητα να τραβήξει μόνο μια φωτογραφία, με μπλέξε σε μια ελαφρώς φιλοσοφική συζήτηση, την οποία, χωρίς να το καταλάβω, την κατέγραψε ως βίντεο. Θα δω, ίσως μπορεί να ανέβει. Αν και με 5 λεπτά 32 και το τόσο εξαιρετικά συναρπαστικό ίντερνετ εδώ ίσως όμως να είναι μια πρόκληση για την τεχνολογία. Παρ' όλα αυτά υπάρχει σίγουρα η μία ή η άλλη φωτογραφία περιλαμβανομένων από το μέρος όπου δουλέψαμε και όπου έκανα και πάλι ντους, χωρίς να πρέπει να συνειδητοποιήσω ότι δέχομαι επιθέσεις, φωνές ή οτιδήποτε άλλο από ανθρώπους. Ήταν ένα κλειστό ντους. Ήμουν χθες έκπληξη καλεσμένος στα γενέθλια μιας φίλης του Gaius, που με δύο ακόμα φιλικά ζευγάρια και τον άντρα της σε ένα μικρό εστιατόριο σε ένα μέρος, 17 χιλιόμετρα από εδώ, γιόρταζε τα γενέθλιά της, με επακόλουθη κλασική συναυλία, την οποία όμως αρνήθηκα και με τρεις από τους άλλους επέστρεψα πίσω στην Agios Andrias. Ακριβώς, οι φωτογραφίες ακολουθούν, βίντεο, θα δούμε.

Gaios

Ο Κωνσταντίνος, που, εκτός από τη δουλειά του στο εργοτάξιο, μαγείρεψε και για εμάς... Πένες αλ αϊόλι...

Φοβερός τύπος, που συνεργάζεται την πρώτη εβδομάδα με τον Dieter και εκτιμά το να βγάζει τα χρήματά του σε ένα τόσο γαλήνιο και χαλαρό, φυσικό περιβάλλον. Του λείπει η γυναίκα του, που τον παίρνει σήμερα ξανά, ώστε να περάσουν ένα κοινό Σαββατοκύριακο στην Καλαμάτα (εκεί ζουν μαζί). Μου αρέσει, γιατί είναι πραγματικά ένας καλός άνθρωπος ❤️

Θέα στη δουλειά μου....

Λοιπόν, το ανέβασμα του βίντεο κράτησε μέχρι το τέλος 92 λεπτά, για να "διακοπεί" μετά...ίσως να το ανεβάσει ο Gaios στα σχόλια...ΧΑΧΑ...

Οπότε με αυτόν τον τρόπο η οπτική γωνία που είχε ο Gaios κατά τη διάρκεια της δουλειάς μου...

Πρώτη βροχή....😍

Σαββατοκύριακο επισκευών...

το νέο "πατάκι" είναι βιδωμένο στη διορθωμένη σκάλα...

Θέα χθες από τη βεράντα του εστιατορίου στο γενέθλιο γεύμα της Sonja. Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση 🙏

Τοποθεσία "Άγιος Ανδρέας", πίσω από το λιμάνι, στον χώρο ενός παλιού κάμπινγκ, κάτω από ευκάλυπτους...😍🙏❤️

Κοινοποίηση: E-Mail · Ακολούθησε: Instagram Telegram