ენა მოჰყვება....სერბეთი გავიარეთ...

მას შემდეგ რაც გუშინ სერბეთში შესვლა უკვე კატასტროფული იყო და ეს ყველა სამხედრო დანადგარი გზაზე ისევ და ისევ, მიუხედავად იმისა, რომ გვერდით გზებით ვიარე, შევამჩნიე რომ რაღაც საოლქო ქალაქშიც იყო უზარმაზარი სამხედრო არეალი. ბიჭო, მათ ისეთი ბევრი ტანკი აქვთ, რომ ვერც კი ათავსებენ მათ შენობაში, გარეთ დგანან ისე ტენტქვეშ. უცნაურად მომაჩნია და ამ მთელმა განცდამ გარშემო ბუნება ნამდვილად ძალიან დააკნინა. ანუ ეს აგრესიულობა ამ სტეროიდებით გაბერილი პატარა ბიჭისგან, რომელიც იქ რაღაცნაირად იმ აზრზე იყო რომ გამომეცილებინა თავისი უფროსის მეშვეობით. არ იყო ლამაზი, არ იყო ლამაზი შეგრძნება, არანაირად. და ამიდან გამომდინარე ახლა რა თქმა უნდა ძალიან სწრაფად, გუშინ ხომ ვეღარ მოვასწარი. დღეს დილით გავეშურე, მხოლოდ მცირე სპორტული რაუნდი გავაკეთე, რათა მერე ნამდვილად გავეშურე. მაინც გვერდით გზით, მაინც სამჯერ შევეშალე. ანუ სამჯერ არასწორად შევუხვიე, რადგან მეორე რაღაცნაირად უკეთ გამოიყურებოდა. ჯამურად ვფიქრობ 30-40 კილომეტრი გარემოსავალი. თორემ ხომ იმ სასაცილო ტიპსაც ვერ წავიყვანდი. ის ჩანს ვფიქრობ რომელიმე ვიდეოშიც ინფორმაციად უკვე. მაგრამ ვიდეოები, ისინი მე თავის მხრივ უნდა გადმოვტვირთო აქედან მეორე მხარეს და ინტერნეტი აქ არ არის განსაკუთრებით კარგი. უნდა გავარკვიო, მოვიძიო თუ არა კიდევ ერთხელ აქ ბულგარეთისთვის რამე სხვა. არაფრის იდეა, ახლა აქ ვარ WLAN-ზე იმ ადგილას, სადაც ვარ. მოვა მაშასადამე ყველა შეტყობინების ბოლოს ინფორმაცია, სადაც მაშინ ვარ. ეს არის ლამაზი სურათი იმაზე. ბოლო რაც მერე კიდევ გავაკეთე სერბეთში, ეს არის ეს ისტორია იმ საჩვენებელ დაფასთან. ეს არის წყარო მთის შუაგულში და მე შემეძლო იქ გზის შუაგულში გაჩერება და კიდევ ერთხელ გავისუფთავე სასმელი წყალი, ანუ წყაროს წყალი, მთელი ბოლო კვირა, ბოლო ორი კვირა ვსვამდი. და ეს კარგია, ყოველ შემთხვევაში. და ბოლო სურათი ხმოვანი შეტყობინების წინ, ეს არის საზღვრის ბულგარული მხარე. რადგან სერბულ მხარეზე, ხომ ვიდეოშიც არის მოკლე ინფორმაცია, ნამდვილად ასეა, რომ მე სრულიად დამშალეს. ორი ტიპი და ბოლოს მას ხელში აქვს ყუთი, სადაც ნამდვილად კიდევ რაღაც არის და მას არ აღებს. და მე ისე ვიფიქრე ჩემთან, ცხოვრებას ნამდვილად აქვს იუმორი, აქვს დეფინიციურად იუმორი. შემდეგ, როცა მივედი, პირველ რიგში, მას შემდეგ რაც ერთი რაუნდი გავაკეთე, სრულიად საყვარლად მიმიღეს. ეს არის ოჯახი, რაღაცნაირად სამი ბავშვი და ის, არ ვიცი უმცროსი თუ შუა, მან მე აქ მიჩვენა, მომცა ადგილის არჩევის საშუალება, ცოტა ნახევარი ჩრდილით და მაგარი და სუპერი და უბრალოდ ლამაზი. თავად მას ადგილი აქ ყველაზე ლამაზად მოსჩანს. ანუ, მე მარტო ვარ აქ, მაქვს უზარმაზარი აუზი. დედამ ჩემთან ელაპარაკა. ისინი ყველა საყვარელია, ნორმალური ფასებია. ჰოლალი, ტყის ფერია, ბიჭო. ვიფიქრე, ერთი კვირა დავრჩები აქ. რა თქმა უნდა არა. ეს ხომ დაახლოებით 23 ევროა დღეში, ღამეში. არა, ეს მაინც რაღაცნაირად, უნდა ვნახო. ზუსტად, ახლა მოდის კიდევ სხვა სურათები და მერე ჩავერთვები ამ ისტორიაში, Frenkie-ს ცოტა გადავბანო და თავადაც გავიბანო და ვიდეოებიც ჩამოვტვირთო და თქვენთან ავტვირთო და მერე ვნახავ, მოგახდენთ თუ არა პატარა ექსკურსიას აქ ან უბრალოდ რამდენიმე ფოტოს გადავიღებ და ისევ გავაკომენტარებ. აჰ, დიახ, რაც სინამდვილეში მინდოდა მეთქვა, საზღვრის უკანა მხარე გადაღებული ბულგარეთის მხარეს, რადგან სუპერ სასიამოვნოები იყვნენ. ანუ, მივედი იქ, ქალი ღიმილით და გულწრფელად მოგესალმებით ბულგარეთში. მერე მკითხა ქაღალდზე, ისე სრული წინადადებებით, ხოლო სერბეთის მხარეს ხომ მხოლოდ პასპორტი, მანქანის დოკუმენტი, მართვის მოწმობა და მე შევხედე მათ და ვთქვი, დიახ, მაქვს. ვფიქრობ, არ მოეწონათ, ამიტომაც ცოტა ესკალაცია მოხდა. ახლა, რომ ვსაუბრობ ამაზე. აჰ, მაინც, სახალისო იყო. მით უფრო მეტად სასიამოვნო იყო შემდეგ მიღება ბულგარეთში. ანუ მართლა სუპერ სასიამოვნოები. პოლიციის დაწყებული, ისინიც მანქანაში იყვნენ, მათაც შეხედეს და ჰკითხეს, ჩვენ ვკითხეთ, შეგვიძლია შევხედოთ? გაქვთ რამე დასაბაჟებელი? და სად გაქვთ სინამდვილეში, როგორ აკეთებთ? ანუ ისინი სასიამოვნო გზით, მიათვალიერებინეს უჯრები და სამზარეულო და ჩემი სააბაზანო და ასე. რაიმეს შეხების გარეშე. ანუ არ დაატრიალეს ქილები, არაფერი, საერთოდ არაფერი. უბრალოდ თვალებში შემომხედეს და მითხრეს, კარგი, ნათელია, შემოწმებულია. არაფერი აქვს. ანუ, არ ვიცი, აქ ეს, ეს არც კია, ანუ, თუ ეს ერთი გრამია ან ასე, მაშინ ბევრია. ანუ ეს კიდევ ერთი პაკეტისთვის კმარა დღეს. ანუ ახლისთვის. სწორია, ეს ცოტა მეტი იყო. Kapisch და ins O. Anyhowsen, აქ ბულგარეთში ხალხი არ არის ისეთი მეგობრული როგორც სერბეთში. ანუ სერბები, რომლებიც სოფელში ცხოვრობენ და ასე, ისინი ყველა ძალიან სასიამოვნოები არიან და არ გვიღიმიან. არც კბილები აქვთ პირში, არ გვიღიმიან. აქ ბულგარეთში, პირველი, რაც ასე ვნახე, წარმოშობით, არ ვიცი, კიდევ ბოშებს ეძახიან თუ არა, ვფიქრობ არა, Sinti და Roma, ვფიქრობ ეგეც არა, ეს ხომ რაღაცნაირად სხვა ისტორიაა. Eyal, იცით, ისე სრულიად შავი, ლურჯ-შავი თმები, მუქი, მუქი კანი, თითქმის უკვე იმ მიმართულებით ინდოეთი, პაკისტანი მიდის. მაგრამ სრულიად ევროპული სახის ნიშნები. საკმაოდ ძლიერი. და მათ საერთოდ არ გამიღიმეს. არ მიმიმზიდავეს. ეს ცოტა უცნაური მომეჩვენა. ზუსტად, ახლა ჩამოვედი აქ, ამ პატარა მთის სოფელში. აქ ვფიქრობ ხუთი სახლია ან ასე. აქ არის საგეზაო მარშრუტები, რომლებიც აქვთ გამოფენილი და ასე. არის სამი ცალი. და მე შემიძლია ხვალიდან ყოველდღე ახალი კვერცხები მივიღო. ეს საკმაოდ კარგია. ზუსტად. არა, მინდოდა კიდევ რაღაც მეთქვა ახლა? აჰ დიახ, გამოგიგზავნით კიდევ ვიდეოებს. რადგან ტური მართლაც კვლავ რთული იყო. მომთხოვნი, ვთქვათ ასე. ძალიან ბევრი ლამაზი რამით, როგორც დღეს WLAN-ზე დღეს დილით უკვე ან ის, რომლებიც ახლა გადმოვგზავნე. ანუ მხარის თვალსაზრისით Serbien-ს უბრალოდ აქვს, ანუ ვისაც მთები, ტბები, ანუ წყალსაცავები და მდინარეები და ასე და ცხიმიანი ტყეები ჯერ კიდევ თავიანთი საწყისი სახით უნდა, მას სწორედ ამ სასაზღვრო ტერიტორიაზე Bosnien-სა და Serbien-ს შორის, თუმცა ისინი ამბობენ, ჩვენ Herzegowina ვართ, ძალიან კარგად მოემსახურება. ყოველ შემთხვევაში, ყოველ შემთხვევაში. უბრალოდ არ მივიღე იქიდან. ანუ ტყე შესანიშნავი იყო. მაგრამ ჯამში ახლა აქ ნამდვილად კარგად ვგრძნობ თავს. ანუ უკან ვიდეოებზე. შემიძლია კიდევ ერთხელ გადავხედო და კიდევ ერთხელ თავად გავაკომენტარო. მაქვს საკომუნიკაციო საჭიროება, სიცხე. არა, სინამდვილეში არა. მინდა მართლაც გაგაზიაროთ. ეს არის იდეა მის უკან. ანუ უფრო უნდა აიძულო საკუთარი თავი, დავსხდე, სურათები გადავხედო, ვთქვა, კარგი, მოდი, ეს ახლა გადაგზავნი, რადგან ისე ვარ სავსე შთაბეჭდილებებით. მეორე მხრივ, ეს რა თქმა უნდა არის ძალიან კარგი ინდიკატორი, ამ შთაბეჭდილებების დასამუშავებლად, როდესაც ამაზე საუბრობ. მგონია კარგი. ეს არის საბოლოო ჯამში ვებსაიტის და აგრეთვე Telegram-არხის აზრი აქ, გაგაზიაროთ ეს. და იქნებ დაბრკოლებები დასაწყისში უბრალოდ კიდევ ძალიან დიდი იყო. იქ ხომ ასევე ჩემს საკუთარ მოლოდინებზე და ასეთ გარკვეულ რაღაცეებზე არის საქმე. და მხოლოდ ამის გადაჭრით, ანუ ჩემთვის რეალურად... არა, სხვაგვარად დავიწყო, წინადადება ახლა. ნება არის ჩემთვის რეალობა. თუ მინდა გავიზიარო, მაშინ ვაკეთებ ამას. ადრე ვრეკავდით, ზოგჯერ ვხვდებოდით, ხანდახან ვწერდით. და ეს იყო ნაწილობრივი. რა თქმა უნდა ისევ და ისევ ნაწილობრივ გაცვლაც. და ჩემთან ახლა ახლავე ისე არის, რომ გადავსავსებული ვარ. მაქვს ამდენი ამ ფორმით უკან გადაწევისა და ჩემთვის მარტოხელა ცხოვრებისა... არ ვიცი, შეიძლება ამას გაცნობიერებები ეწოდოს. არა, ეს უაზრობაა, რადგან გაცნობიერებები უკვე მქონდა. ამდენი ჩემს ცნობიერებაში რეალურად გადმოტანილი იქნა, ამ ბოლო კვირების განმავლობაში, ეს წარმოუდგენელია. და ვფიქრობ, ეს ახლა რა თქმა უნდა დამოკიდებულია, როგორი იქნება Manuel-ისა და Pepi-ის ვადების ორგანიზება. რადგან მე უბრალოდ მხოლოდ მივუერთდები. და იმისდა მიხედვით, როდის მოხდება ეს, დღეს სამშაბათია, თუ ეს შაბათ-კვირას მოხდება, მაქვს აქ რამდენიმე დღე. და მაშინ საბოლოოდ შემიძლია ლიტერატურულ არსებობაზე გავაგრძელო მუშაობა. და იქნებ წარმოიქმნება, და ისინი უკვე მაქვს თავში, რამდენიმე ეს მოთხრობა, რომელსაც მერე დავწერ ან Kilian-ით გადავწერინებ. ვფიქრობ, თუ, მაშინ ეს იქნება უკანასკნელი ან მესამე შემთხვევა. და ზაკ, კვლავ დავკარგე ძაფი. არა, არ დავკარგე. ანუ ნამდვილად ამაზე არის საქმე. მინდა, გაგაზიაროთ ეს. მე ძალიან მინდა, რომ ის, რასაც ვხედავ, ვყნოსავ, ვგემოვნებ, ვგრძნობ, თქვენც შეგძლოთ იგრძნოთ, იყნოსოთ, იგემოვნოთ და ინახოთ. რადგან ეს უბრალოდ შთამბეჭდავია. ასეთი უშუალო გზით. რადგან მე მოგზაურობ აქ. არ ვბრუნდები უკან. აღარ წავალ იქ ისევ. ეს კიდევ უფრო მეტს აკეთებს, როგორც აღქმის მზადყოფნის, ასევე აღქმის უნარის თვალსაზრისით ასეთ მომენტებში, ცოტა მეტი ამ ცნობიერებით მოგზაურობა. რომ ყველაფერი მხოლოდ ბრჭყალებში ერთხელ განსაცდელია. ეს გიჟურია. დიახ, მე რა თქმა უნდა შემიძლია ისევ დავბრუნდე. მაგრამ ეს არ იქნება ზუსტად ისეთი, როგორც იმ მომენტში. დღეს ხომ გავიარე მარშრუტი ორჯერ. ყოველ შემთხვევაში ყოველთვის უკან. და, სინამდვილეში, მინდოდა, კამერა სულელურად მეჭირა და გაგიზიარებინათ. და რაღაც სახით ეს მართლაც გავაკეთე. თქვენ გეგონათ, რომ არ გავაკეთე. ცხადია, ლოგიკურია. გარშემოსავალმა ის გამოიწვია, რომ ეს სასაცილო, ახლა კიდევ ერთხელ ვიტყვი მოხუცი ჭკუა, რადგან ის ახლა მართლაც იდგა. მეფიქრა, მაგარი, ეს აუცილებლად უნდა წაიყვანო. აქ ახლა ნამდვილად ცხელი ხდება. თუ აქ ახლა რაღაცნაირად, სოფლები აქ გრძნობით ორი მილიონი კილომეტრით არის ერთმანეთისგან დაშორებული, მთაზე ზემოთ, მთაზე ქვემოთ. სირბილისას უკვე ცუდად გიხდება, როცა სერპანტინებს გასწვრივ გარბიხარ. და ამ Beden Riedenbeutel-ით. და ის უბრალოდ თითს გამოყოფს. და, რა თქმა უნდა, წავიყვან მას. და გავჩერდი და გააღიზიანე Ojakien, რომ გზას ვკეტავ. ჯერ უნდა გავათავისუფლო მთელი მგზავრის სავარძელი. წყაროს წყლიდან სასმელამდე და ჩაიამდე, ჩათვლით თასით თხილით, ქიშმიშით და სხვა. სავარძელი უბრალოდ სავსეა. წერტილი. და ჯერ უნდა გამეთავისუფლებინა და მერე უნდა დამეყენებინა ხვრელები და მერე პირველად ჩანთები შემოყვანილი, კიბე გაშლილი და მერე ყველა უკუღმა ისევ შიგნით, მას შემდეგ რაც დაჯდა. და არის რამდენიმე ინფორმაცია, რომლებიც მართლაც გავიგე. ანუ სად ცხოვრობს, შემდეგ მითხრა. და რამდენი წლისაა. და მისი სახელი უკვე აღვნიშნე. და ვიმედოვნებ, არასწორად გავიგე. ან, მეორე მხრივ, სისულელე, უაზრობა. ანუ თუ ჩვენ მართლაც ორივე თანაბარი ასაკის ვართ, კაცო, რა ფორმაში ვარ. გიჟურია. ნახევრად ვარ იმდენი წლის. უცნაურია. და ის იჯდა ჩემს გვერდით და მთელი დრო ასე მხარზე მაკაკუნებდა და მოყვებოდა და მოყვებოდა და მდინარისკენ ქვემოთ აჩვენებდა და მთებზე მაღლა და, არაფერი, ალბათ მთელ ისტორიას მოყვებოდა თავისი წინაპრების შესახებ და როგორ აღმოჩნდა იქ. და მე ჩემს რაღაცეებს ვყვებოდი. უბრალოდ სასაცილო იყო. მერე გზაზე ავიღრიალე და ვუთხარი, ხვლიკი, ეს არ უნდა გაიქცეს ახლა მხოლოდ გასწვრივ, რადგან მე ამას გა- ან მუხრუჭებს ვაკისებ. ახლა ის არ იყო მიბმული, იცი. ანუ მანაც რეაგირება მოახდინა და მაშინვე მეორე მხარეს გადავიდა. და მერე მიდიხარ იქ Frankie-სთან, ანუ icke, და ის ჩემს გვერდით. და არაფერი გავიგე. სასაცილო სიმღერა იყო. და შემდეგ მან კვლავ ჯერ ჩემზე, შემდეგ ფრენკიზე და მერე ისევ გარეთ დაიწყო გაყურება. და როცა ასეთ უკვე ძლიერ აღმართს, 20, 22 პროცენტს 1,2 კილომეტრზე უკან დავტოვეთ, მე ასე ფრენკის, როგორც ყოველთვის ვაკეთებ, კონსოლზე, ისე გავუფანტე და ვუთხარი, ეჰ, კარგად გააკეთე. და ამის შემდეგ ის კონსოლზე ფანტავს და ორივე თითს აწევს და ხარობს და მიღიმის, იცით, ასე ერთი კბილით, არა კბილით, ერთი კბილით, არა კბილით. და თვალები იცინიან. აჰ, შენც იცინი, გავიგონე. აჰ, თქვენ ხართ. ნუ, მაშინ თქვენ. დიახ, კარგი. დიახ. და მერე მას აქვს ნამდვილად ასეთი პატარა სახლი. მგონი ფართობი, ვთქვათ, 4-ჯერ 5 მეტრი. და ამ რამეს ორი სართული აქვს. და მგონი, მოწყობილი სახურავი შეიძლება სასტუმრო ბინა იყოს. და მისი ძაღლი ხვდება. და ყველაფერი კარგია. და ხარობს და მკრავს და მთელ დროს ლაპარაკობს. და გულზე იკიდებს ხელს, ისე, თითქოს რაღაცნაირად მიპატიჟებს ან მადლობას მიხდის ან რაღაცნაირად, არ ვიცი. ძალიან ლამაზი იყო. ანუ რა თქმა უნდა წარმოდგენა მაქვს. ძალიან კარგად გავიგე მასთან. და ღიმილით ვაგრძელებ და მადლიერი ვარ, რომ ეს მარყუჟი გავაკეთე. და გზა ისევ უკან გავიარე. აჰ, როგორ ლამაზია აქ. მგონი ძალიან სწრაფად გადავიღებ ფოტოს, სანამ ვიდეოებს ავტვირთავ. ეჰ ხალხო, იგრძენით ჩაკრული, ჩაკრული. გისურვებთ დღევანდელი შუადღის გრანდიოზულ გაგრძელებას. აქ უკვე ერთი საათით გვიანაა, ვიღაცამ მითხრა. აჰ დიახ, ტელეფონმა. და გისურვებთ ერთი ღიმილით მეტს. და წარმოიდგინეთ უბრალოდ, რომ ახლა ზუსტად იმ ადგილას ზიხართ, სადაც მე ვზივარ. და ხედავთ სურათს, რასაც მე ვხედავ. ძალიан ბევრი პეპელა უნდა წარმოიდგინოთ კიდევ. და ბუზღუნი იმ ძროხების ზარებისა, რომლებიც რაღაცნაირად 200 მეტრით შორს, ასეთი პატარა ძროხების ფარა. და ღვინის ხმაური. ეს არის ძალიან მაგარი. მადლობა.

კი, რა ვქნა?
ახლა აღარავის ვხვდები, ვისაც ამ ყველაფრის მოყოლა შემიძლია.
სხვათა შორის, ახლა კეთდება ბალკანური Toast Hawaii, მართლაც სასაცილოა ამაზე საუბარი. ნამდვილად!
მომავალში ერთი-ერთი ადამიანისთვის რაღაც იქნება ამაში.

მაგალითად, ვიცი, რომ გრძელ ტექსტებს და გრძელ ხმოვან შეტყობინებებს Lu არ მოუსმენს. და შენ ჩემს საკვების ფოტოებს არ გადახედავ. ეს ასევე სასაცილოა, ნამდვილად.

ოჰ, აქ კატაც არის, იმის გარდა, რომ მეორე ძაღლიც არის.

სწორედ, ახლა ზემოთ ვსხედვარ საღამოს მზეში, აქ უკვე არის, დავივიწყე, ერთი საათით გვიანდება.
და კარგად ვარ. გმადლობთ კითხვისთვის.

ისტორია უკვე მოვყევი Serbia-ში შესვლის შესახებ, როგორ ამ, წარმოდგენა არ მაქვს, 25 წლის ტესტოსტერონით გაჯერებულმა, წარმოდგენა არ მაქვს, ისეთი ბიცეფსები ჰქონდა, როგორც მე ბარძაყები, არა ლამაზად გამოკვეთილი, არამედ უბრალოდ წმინდა მასა, ისეთი კისრის ბოძი და ისეთი, წარმოდგენა არ მაქვს, უზარმაზარი თავი, მან მე, მე თვალებში შევხედე და ვთქვი, კარგი, მიგებულია, მას ნამდვილად აქვს გვიან დაბადების ფრუსტრაცია!
სიამოვნებით მონაწილეობდა `92-დან `95-მდე, ნამდვილად. ფაქ, ბიჭო, სრულიად შოკისმომგვრელი!
ადამიანებს სჩანთ!
და ის სრულიად იყო, სიამოვნებით ისეთი უზარმაზარი MG-ით რაღაცნაირად ყუმბარები მის გარშემო ფრენდა, ბუნებრივია, სიამოვნებით ისროდა მათ. ისეთი იდიოტი, ბოდიში! და ამიტომ მე მომიყვირა, რადგან მის კოლეგასთან ვლაპარაკობდი და ისიც მიღიმოდა!
ვფიქრობ, ეს იყო.
და იმის გამო, რომ უკვე დიდი ხანია მასზე ცდილობს, ასე ახლა ისტორია მომწონს, პირველად კარგად შემაშავა!
ადამიანები მართლაც სასაცილო არიან, ნამდვილად! მე არ მოსწონდი მას. ალბათ შარვლითაც უნდა მესიარულა და არა ტრუსებში, რადგან როცა გადავბრუნდი, "Driver License"-ის ასაღებად, პირდაპირ ჩემი უკანალი გამოვკიდე ფანჯარაში.
ეს უბრალოდ ასეა, როცა Frankie-სთან ერთად მივდივარ.
იდეა ამის შესახებ ასე განხილვის ან გახსენების, სხვათა შორის, დღეს მოვიდა, რადგან ეს დღეს კვლავ გამომივიდა. და იქ იყო, რადგან მათ ინგლისური იცოდნენ, მას არა, ეს იყო წერტილი, რომ ვთქვი, მე არ ვიგებ "ერთსიტყვიან წინადადებებს", ანუ კითხვაზე, ანუ ეს კითხვა არ იყო, არამედ მან თქვა, "Passport, Driver License and Car Document!!!", და მე მივუღიმე და ვთქვი, "yes, I have" და კვლავ მივუღიმე.
ჰო, შეიძლება მაინც გავაკეთო პოდკასტი. ანუ, ის რაც Björne-სთან დავიწყე, რამდენიმე ეპიზოდი არსებობს. ისინიც ნაწილობრივ საკმაოდ სასაცილო იყო, ნამდვილად. ანუ, მე მიმაჩნდა! რამდენიმე სხვასაც სასაცილოდ ეჩვენა.
ოჰ კაცო, მეტყველების კულტურა, ეს არის. სიტყვის თემა.
"Wille ist meine Realität", ეს უკვე რამდენიმე კვირაა თავში მიტრიალებს. ალბათ რაღაცას გავაკეთებ იქიდან. ვნახავ. და ყველასთვის, ვისთვისაც ეს ბევრია, თქვენ იცით, უბრალოდ განაგრძეთ "გადაფურცვლა", მაშინ ეს სრულიად მოდუნებულია.
მე ეგ ვეღარ ვხედავ. და როცა ვებსაიტი ონლაინ იქნება, მაშინ მითუმეტეს არა.
მაშინ არხი იმედია რეგულარულად სავსე გრანატით აივსება. უბრალოდ იმ სამი, ოთხი, შვიდი ადამიანისთვის, რომლებიც ამას მოსწონთ, დილით, როგორმე მანქანაში სამსახურში მიმავალი გზის დროს, ისე 20 წუთიანი ხმოვანი შეტყობინების მოსმენა ჩემგან და ძალიან აღფრთოვანება. ან საღამოს, ეს ყოველთვის არის დამოკიდებული. და ვინც სტრესულია, ისინი ეგ არ აიტანენ. ოკეა.
ეს მიდის ფანების საზოგადოების მიმართულებით. "მანქანაში Iven-თან." არა, ეს ჰქვია "Frankie და მე", ნებისმიერ შემთხვევაში. ამაში არაფერი შეიცვლება. შეიძლება კიდევ რამდენიმე სუბტიტრი იყოს ცალკეულ სექციებზე. უნდა ვისაუბრო André-სთან ამაზე. თუ მას იმედია ისევ კარგად იგრძნობს და ჯანმრთელია. ანუ სრულიად გამოჯანმრთელებული და აქვს დრო და სურვილი.
ამის გამო პროექტი ახლა ცოტა გადადის. რაც არ არის ცუდი! ხდება!!!
ზუსტად. ახლა უკვე ცოტა უკუკავშირი მივიღე. ასე გამოიყურება, როგორც ნახვამი Sofia-ში კვირის ბოლოს მოხდება. ანუ ხუთშაბათს, პარასკევს, შაბათს. ვნახოთ.
და მერე იქიდან მივდივარ შემდეგზე. Eva-სთან. რომელთანაც უკვე სასაცილოდ ვკომუნიკაციობ და რომელსაც ძალიან აღფრთოვანებს. რომ მე გერმანულად გიგზავნი. არა, რა თქმა უნდა არა. კი.
ხალხო, ეს ისე ლამაზია. მშვიდია აქ. ანუ გარდა ამ ლაინი აუზისა. ანუ ეს ტუმბო, რომელიც იქ როგორმე მუშაობს. ან რაც არ უნდა იყოს. ფილტრი. არ ვიცი. ეს ცოტა მაღიზიანებს. და მგონია, ეს ქლორიანი წყალია. მაშინ მე ისედაც არ შევალ იქ. მაშინ მირჩევნია აქ გარეთ შხაპი მივიღო. მაინც ვზივარ ამ საღამოს მზეში, რომელიც ასეთ საოცარ ძალას ავლენს. ისე სასიამოვნოა. და იმავდროულად ვუყურებ ხოჭოებს, რომლებიც თავიანთ ფრთებს აშლიან. არ დაფრინავენ, არამედ უბრალოდ ლამაზად პოულობენ, რომ მზე კიდევ ერთხელ აეცემა. და ვუსმენ ფრინველებს. მათ შორის საკუთარ თავს. მე აქ მთავარი ფრინველი ვარ. და ვიხედები გარშემო. და იმავდროულად აქ სასაცილოდ რბიან ქათმები გარშემო. ანუ დედალმა ახლახან აჩქარა ძალიან. მიკეცილი ფრთებით და ქვემოთ დახრილი თავით. არ ვიცი, არის თუ არა ეს რაღაც ტრენინგი აქ მათგან? არის თუ არა იქაც ასეთი ტრენინგი? მსმენია, არის საფეხბურთო მსოფლიო ჩემპიონატი. როგორ არის იქ ამ საქმეში? არის უკვე მსოფლიო ჩემპიონი? მგონია, მათ ეგ აგრძელებენ. ეს მინიმუმ ერთ კვირას გაგრძელდება. ნებისმიერ შემთხვევაში. ანუ ყველა თქვენგანისთვის, ვინც ფეხბურთს უყურებთ. ერთხელ ვიღაცისგან მივიღე ხმოვანი შეტყობინება, რომელმაც მითხრა, რომ ის საერთოდ არ უყურებს ფეხბურთს. პოულობს ეგ როგორმე სრულიად უაზროდ. და ჩემს კითხვაზე, რას აკეთებს დღეს საღამოს, ამბობს, ე, მე მივდივარ ფეხბურთის ყურებაზე. აჰ, ეს ისე ლამაზია. მე ეს საერთოდ არ მაინტერესებს. საერთოდ, არა. და ეს მაგრად მომწონს. ეი, ბედნიერი საღამო გქონდეთ, ხალხო. გისურვებთ დიდ, ტკბილ ღიმილს სახეზე. დიდ ჩახუტებას. მანამდე.