spontan kavşak kararlarının neler yapabileceği 🤣
13. Oct 2026 · Ierapetra, Yunanistan · 4 dk. okuma süresi
Ve dağlardan çıkıp giderek daha fazla denize doğru ilerledik 😊




Güneş arkamdaydı ve geri vites kamerasının ekranında oldukça garip görünüyor...

Tavsiye edilen 3 park yerini ziyaret ettikten sonra, Frankie ve benim için KESİNLİKLE bir seçenek olmayan yerlerdi bunlar, yön değiştirmeler ve yoğun trafik nedeniyle, tek yönlü sokaklar şehrinde, enerjik olarak olanaklarımın sınırına ulaşmıştım, Frankie ve ben sadece orada durduk....😊

Ve ödüllendirildik...😍


10 dakika bile geçmedi ki, İsviçreli bir çift (Rahel ve Eric) Frankie ve benim önümüzde durdu, benimle "nereden geliyorsun ve nereye gidiyorsun?" tarzında küçük bir sohbet etmek için. Gün batımının tadını çıkarmak için sahile inmişlerdi. Biliyorum, diye düşündüm, bayılıyorum, yolculuğa çıkmadan önce de böyleydi ve muhtemelen bugünün sonunda yapacağım şey ya da varış ritüelim olacak. Bu yüzden Frankie'nin içinde önce her şeyi yeniden "düzenledim", çünkü seyahat ve park yeri tamamen farklı iç mekan konseptleri içeriyor. Antrenman halısı sürücü ve yolcu koltuğu arasındaki ayak boşluğuna geliyor, kamp sandalyesi ve antrenman çantası yolcu koltuğuna, sağlık topu sürücü koltuğuna ve üzerine "takım elbise çantam" (Evet, tüm takım elbiselerimi hediye etmedim, birisini tuttum, gömlek ve kemer ile birlikte yolculukta...ne için? Bilmiyorum....belki bir gün son serseri gibi görünmemem rica edilir...👻). Su ısıtıcısı lavabonun dışına çıkıyor, içme suyu filtrem mutfak alanına, ocak tezgahı temizleniyor, harika masam kaldırılıyor, duvar dolapları kontrol ediliyor ve genellikle bir Bruce Lee hareketiyle düşen eşyaların yakalayan ellerimden başka bir yere düşmesi engelleniyor. 🤣 Ve BAMMM 15 dakika sonra paslanmaz çelik bardağımı beyaz Girit kır şarabıyla doldurdum, bir sigara sardım ve yalınayak promenattan 10 metre yürüyerek sahil duvarına kadar gidiyorum, duvara oturup şimdi yaşanacak anları sizin için kaydetmek üzere...😍





Ierapetra'daki antrenman yerim 😊

Aslında bugün için bitirdim. 😅
Diğer yandan az önce yine güzel bir şey yaşadım, çünkü Radebeul'daki Barbecue Lounge'dan Robert, Berlin'den Lenny tarafından Radebeul'a gönderilen "Ya barış bir yolculuk olsaydı" kartları için bir Instagram Story yaptı. Bugün aldı ve bunun için güzel küçük bir metin yazdı, bu da beni dünkü geziye dair yine de bir sesli mesaj çekmeye teşvik etti.
Ve dünkü gezi, resimlerden kesinlikle anlaşılabilir, etkileyiciydi, çünkü doğada yalnız başıma dolaşıyordum ve bu çok etkileyiciydi. Bir yandan çoraklığı nedeniyle ve diğer yandan bu inanılmaz izlenimler nedeniyle.
Evet, maalesef fotoğrafa alamadığım pelikan, o da tabii ki oldukça komikti, çünkü bana bütün sahil boyunca eşlik etti, hep benden yeterince uzak mesafede. Sanırım insanlardan hoşlanmıyor, kim bilir nereden geliyor. 😂
Ve bu inanılmaz doğada tırmanıp durma, dün benimle bir şeyler yaptı, kesinlikle.
Çok güzeldi ve bir de bu barajın iki artezyen kaynaktan beslendiğini bildiğinde, sanırım bir resimde var, evet, orada nehri görüyorsun yani. Bu baraj iki artezyen kaynaktan besleniyor. Bu çok etkileyici. Ve ne su bu. Ne berraklık, ne soğukluk. İnanılmaz. Tam delice.
Maalesef Frankie ile yeterince yaklaşamıyorum, yoksa tabii ki tatlı su tankımı tekrar kaynak suyuyla doldururdum. Çünkü o da tabii ki yavaş yavaş tükeniyor. Bu demek oluyor ki, yarın ben de buradan toz olacağım.
Bir de şu var ki benim bir sonraki hedefim tekrar Rethymno olacak, çünkü kardeşim ailesiyle birlikte 19'unda iniyor ve sonra sadece birkaç günüm olacak orada olmak için, kardeşime de fırsatı vermek için, ya da ailesine ve ona, benimle buluşma ayarlama fırsatı.
Çünkü sonra yine diğer yöne gidecek.
Yani şu anda bulunduğum bölgeye, çünkü 1 Kasım'dan itibaren bir işim var.
Yani aslen Heraklion'dan gelen, en azından orada yaşayan zeytin çiftçisinin yanında, ailesiyle birlikte, sanırım 3,5 hektar olan, yani tam da küçük olmayan zeytinlikte, en az iki hafta boyunca sabit bir gelir elde edeceğim.
Bu tabii ki diğer yandan haftanın yedi günü demek. Sabah saat 8'de başlamak ve saat 17, 18'de, burada hava kararırken, işi de bitirmek.
Tek tek resimlere belki de.
Bir ara körfezdeydim, bu göl oldukça girintili çıkıntılı, orada kocaman bir bambu sazlık alanı var. Bu, yeşil çayırın oluştuğu yer. Biraz içine girdim, bu etkileyici, çünkü 5, 6 metre yüksekliğinde. Ve kim bir kamışlıkta yürüdüyse ya da belki de bir bambu korusunda bile, bunun insanı nasıl etkilediğini hayal edebilir. Tam anlamıyla çılgın.
Yoldaki çiçekler güzel, sadece güzel.
Ve barajın üstünde olduğumda, pek fazla kullanılmayan, neredeyse hiç insan olmayan, sanırım orada geçirdiğim iki saat boyunca, yani etraftaki koylarda ve barajın kendisinde belki üç kişi gördüm.
Orada tüm rüzgarlara meydan okuyor gibi görünen bu harika eğri ağaç duruyor, gerçekten her rüzgara meydan okuyor gibi görünen, öyle demek doğru ifade şekli. Sonra çeşitli iniş çıkışlardan sonra bir süre sonra Frankie'nin yanına döndüm.
Ve burada Frankie'nin arkasında, kilisenin arkasında, biraz ileride, ne olduğunu bilmediğim, neden orada durduğunu ya da eskiden ne için kullanıldığını bilmediğim bu anıtsal duvar yapısı var. Hiçbir fikrim yok. Çok eski gibi görünüyor ve burada zeytin ağaçlarıyla karşılaştırıldığında büyüklüğü belli oluyor, bu arada buradaki ağaçlar da hepsi daha büyük, bunlar sadece bir şekilde üç, dört metre yüksekliğinde değil. Bazıları zaten altı, yedi metre. Benim için hiç kavranabilir değil ve tamamen sürpriz.
Belki de yine de yapacağım şey, bu sabah yaptığım antrenmanın fotoğraflarını bugün göndermek, çünkü antrenmanımı kestiğim çok az durum var. Yani gerçekten fırtına çıkması ve düzgün yağmur yağması gerekir.
Bugün öyle bir durumdu ki, dinlenmek ve kalmak için antrenmanımı kestim. Ve bunun neden böyle olduğunu size hemen gönderebilirim. Bunu yapacağım. Fotoğrafları da alacaksınız.
Bunun ötesinde hepinize dilediğim şey, bu akşamın harika bir şekilde geçmesi.
Hepinize bir gülümseme daha diliyorum. Kendinize iyi bakın ve huzurlu, neşeli anlar yaşayın. Hoşça kalın.
Bugün sabah antrenmanım böyle başladı...😍









Ve bir saat boyunca ara sıra sizin için bir anı yakaladıktan sonra, artık "spor yapamadım", oturdum ve bu gösteriyi üzerimde hissettim...çünkü gökkuşağının sol ucu benden 250m'den uzakta değildi ❤️🙏🌈
