τι μπορούν να κάνουν οι αυθόρμητες αποφάσεις σε διασταυρώσεις 🤣
13. Oct 2026 · Ιεράπετρα, Ελλάδα · 5 λεπ. χρόνος ανάγνωσης
Και από τα βουνά κατευθυνόμασταν όλο και περισσότερο προς τη θάλασσα 😊




Είχα τον ήλιο στην πλάτη μου και αυτό φαίνεται αρκετά παράξενο στην οθόνη της κάμερας οπισθοπορείας...

Αφού είχα επισκεφτεί 3 προτεινόμενα σημεία στάθμευσης, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν ήταν επιλογή για τον Frankie και εμένα, μέσα από παρακάμψεις και κυκλοφορία ώρας αιχμής, στην πόλη των μονοδρόμων, έχοντας φτάσει ενεργειακά στα όρια των δυνατοτήτων μου, ο Frankie και εγώ απλά σταθήκαμε εκεί....😊

Και ανταμειφθήκαμε...😍


Και δεν πέρασαν ούτε 10 λεπτά, μέχρι που ένα ζευγάρι από την Ελβετία (Rahel και Eric) στάθηκε μπροστά στον Frankie και εμένα, για μια μικρή κουβεντούλα τύπου "από πού και προς πού;" μαζί μου. Κατέβηκαν στην παραλία για να απολαύσουν το ηλιοβασίλεμα. Το ξέρω αυτό, σκέφτηκα μέσα μου, το λατρεύω, όχι μόνο από τότε που ταξιδεύω και θα είναι μάλλον και το σημερινό μου φινάλε ή το τελετουργικό άφιξής μου. Οπότε πρώτα «ανακατασκεύασα» τα πάντα μέσα στον Frankie, αφού η διαμόρφωση ταξιδιού και στάθμευσης περιλαμβάνουν δύο εντελώς διαφορετικές εννοιολογικές διαρρυθμίσεις εσωτερικού χώρου. Τότε το χαλάκι προπόνησης μπαίνει στο χώρο των ποδιών ανάμεσα στο κάθισμα οδηγού και συνοδηγού, η καρέκλα κάμπινγκ και η τσάντα προπόνησης στο κάθισμα συνοδηγού, η medicine ball στο κάθισμα οδηγού και από πάνω τότε η «θήκη κοστουμιού» μου (Ναι, δεν χάρισα όλα τα κοστούμια, αλλά κράτησα ένα, που μαζί με πουκάμισο και ζώνη είναι στο ταξίδι...για ποιο λόγο; Δεν έχω ιδέα....ίσως κάποια στιγμή μου ζητηθεί να μην εμφανιστώ κάπου σαν άστεγος...👻). Ο βραστήρας βγαίνει από το νεροχύτη, το φίλτρο πόσιμου νερού μου μπαίνει στον χώρο κουζίνας, οι εστίες ελευθερώνονται, το υπέροχο τραπέζι μου στήνεται, τα ντουλάπια του τοίχου ελέγχονται και συνήθως με μια κίνηση Bruce Lee αποφεύγεται το να προσγειωθούν τα πράγματα που πέφτουν οπουδήποτε αλλού παρά στα χέρια μου που τα πιάνουν. 🤣 Και ΜΠΑΜ 15 λεπτά αργότερα έχω γεμίσει το ανοξείδωτο ποτήρι μου με ένα λευκό Κρητικό αγροτικό κρασί, έχω στρίψει ένα τσιγάρο και περπατώ ξυπόλητος τα 10 μέτρα πάνω από την προκυμαία μέχρι το τοιχάκι της παραλίας, για να καθίσω πάνω του και να σας καταγράψω τις στιγμές που θα ακολουθήσουν τώρα...😍





Ο χώρος προπόνησής μου στην Ιεράπετρα 😊

Στην πραγματικότητα τελείωσα για σήμερα. 😅
Από την άλλη πλευρά μόλις βίωσα κάτι όμορφο ξανά, καθώς ο Robert από το Barbecue Lounge στο Radebeul έκανε ένα Instagram Story, αφού οι κάρτες του "Was wäre, wenn Frieden eine Reise wäre" του Lenny στάλθηκαν από το Berlin στο Radebeul. Τις έλαβε σήμερα και έγραψε ένα όμορφο μικρό κείμενο για αυτές, που με παρότρυνε να κάνω ακόμα ένα φωνητικό μήνυμα για τη χθεσινή εκδρομή.
Και η χθεσινή εκδρομή, βάσει των φωτογραφιών σίγουρα κατανοητή, ήταν εντυπωσιακή, γιατί ήμουν μόνος στη φύση, που ήταν τόσο εντυπωσιακή. Από τη μια πλευρά λόγω της ξηρότητάς της και από την άλλη πλευρά λόγω αυτών των απίστευτων εντυπώσεων.
Ναι, ο πελεκάνος, που δυστυχώς δεν κατάφερα να βγάλω στη φωτογραφία, ήταν φυσικά αρκετά αστείος κι αυτός, γιατί με συνόδευε εντελώς κατά μήκος της ακτής, πάντα με αρκετή απόσταση από εμένα. Πιστεύω ότι δεν του αρέσουν οι άνθρωποι, πού να οφείλεται άραγε αυτό. 😂
Και αυτή η αναρρίχηση σε αυτή την απίστευτη φύση έκανε κάτι μαζί μου χθες, σίγουρα.
Ήταν πανέμορφο και όταν ξέρεις επίσης ότι αυτή η λίμνη φράγματος από δύο αρτεσιανές πηγές, νομίζω μια φωτογραφία είναι εκεί, ναι, εκεί βλέπεις το ποτάμι δηλαδή. Αυτή η λίμνη φράγματος τροφοδοτείται από δύο αρτεσιανές πηγές. Είναι εντελώς εντυπωσιακό. Και τι νερό είναι αυτό. Τι καθαρότητα, τι ψύχος. Τρελό. Εντελώς τρελό.
Δυστυχώς δεν μπορώ να πλησιάσω αρκετά με τον Frankie, αλλιώς φυσικά θα ξαναγέμιζα τη δεξαμενή γλυκού νερού μου και με το νερό της πηγής. Γιατί τελειώνει φυσικά και αυτό σιγά σιγά. Αυτό σημαίνει ότι θα φύγω από εδώ και πάλι αύριο.
Εκτός από το ότι ο επόμενος προορισμός μου θα είναι πάλι το Rethymno, καθώς ο αδερφός μου με την οικογένειά του προσγειώνεται στις 19 και έχω μόνο μερικές μέρες χρόνο να είμαι εκεί στον τόπο, για να δώσω στον αδερφό μου τη δυνατότητα, ή σε αυτόν και την οικογένειά του, να κανονίσουν να με δουν.
Γιατί μετά θα πάω πάλι δηλαδή στην άλλη κατεύθυνση.
Δηλαδή στην περιοχή όπου ταξιδεύω τώρα, καθώς έχω μια δουλειά από την 1η Νοεμβρίου.
Θα δημιουργήσω λοιπόν ένα σταθερό εισόδημα για τουλάχιστον δύο εβδομάδες στον ελαιοκαλλιεργητή, που κατάγεται αρχικά από το Heraklion, τουλάχιστον ζει εκεί, με την οικογένειά του, στον ελαιώνα, που νομίζω έχει 3,5 εκτάρια, δηλαδή δεν είναι απαραίτητα ο μικρότερος.
Αυτό σημαίνει φυσικά από την άλλη πλευρά επτά μέρες την εβδομάδα. Να ξεκινάω το πρωί στις 8 και στις 17, 18, όταν σκοτεινιάζει εδώ, να τελειώνω και τη δουλειά.
Για τις επιμέρους φωτογραφίες ίσως ακόμα.
Ήμουν κάποια στιγμή στον κόλπο, είναι πολύ απότομη αυτή η λίμνη, όπου υπάρχει ένα τεράστιο χωράφι με καλάμια μπαμπού. Αυτό είναι εκεί που δημιουργήθηκε δηλαδή το πράσινο λιβάδι. Μπήκα λίγο μέσα, είναι εντυπωσιακό, γιατί είναι 5, 6 μέτρα ψηλά. Και όποιος έχει βρεθεί ποτέ σε ένα καλαμώνα ή ίσως ακόμα και σε ένα δάσος από μπαμπού, μπορεί να φανταστεί τι σου κάνει και αυτό. Εντελώς τρελό.
Τα λουλούδια στον δρόμο είναι όμορφα, απλά όμορφα.
Και όταν βρέθηκα πάνω στο φράγμα, που έχει λίγη κίνηση, σχεδόν κανέναν άνθρωπο, νομίζω ότι στις δύο ώρες που πέρασα εκεί κοντά, δηλαδή τριγύρω στους κόλπους και πάνω από το ίδιο το φράγμα, είδα ίσως τρεις ανθρώπους.
Εκεί στέκεται αυτό το υπέροχο λοξό δέντρο, που φαίνεται να αψηφά κάθε άνεμο, που πραγματικά αψηφά κάθε άνεμο, έτσι είναι η σωστή διατύπωση. Μετά, ύστερα από διάφορες ανηφόρες και κατηφόρες, κάποια στιγμή βρέθηκα πάλι στο Frankie.
Και εδώ πίσω από το Frankie, πίσω από την εκκλησία, λίγο παρακάτω, είναι αυτή η μνημειώδης τοιχοποιία, για την οποία δεν ξέρω τι είναι, για τι υπάρχει εκεί ή για τι χρησιμοποιούνταν παλιά. Δεν έχω ιδέα. Φαίνεται αρχαία και με βάση το μέγεθος, που εδώ σε σύγκριση με τις ελιές, που παρεμπιπτόντως είναι όλες πιο μεγάλες εδώ, δεν είναι απλά κάπως τρία, τέσσερα μέτρα ψηλές. Έχουν εν μέρει ήδη έξι, επτά μέτρα. Για μένα εντελώς ακατανόητο και εντελώς απροσδόκητο.
Κάτι που ίσως κάνω ακόμα, είναι να στείλω σήμερα το πρωί τις φωτογραφίες από τη σημερινή προπόνηση, γιατί υπάρχουν λίγες καταστάσεις στις οποίες διακόπτω την προπόνησή μου. Δηλαδή πρέπει τότε να φυσάει πραγματικά θύελλα και να βρέχει πραγματικά πολύ ή κάτι τέτοιο.
Σήμερα ήταν έτσι που διέκοψα την προπόνησή μου για να σταματήσω και να παραμείνω. Και γιατί ήταν έτσι, αυτό μπορώ να σας το στείλω αμέσως. Αυτό θα το κάνω ακόμα. Τις φωτογραφίες θα τις πάρετε επίσης.
Αυτό που πέρα από όλα εύχομαι σε όλους σας, είναι να έχετε μια υπέροχη συνέχεια της σημερινής βραδιάς.
Σας εύχομαι σε όλους ένα χαμόγελο παραπάνω. Προσέχετε τον εαυτό σας και να έχετε ειρηνικές, χαρούμενες στιγμές. Μέχρι τότε.
Έτσι ξεκίνησε η προπόνησή μου σήμερα το πρωί...😍









Και αφού για μια ώρα κατά διαστήματα κρατούσα μια στιγμή για εσάς, δεν μπορούσα να συνεχίσω να "αθλούμαι", αλλά κάθισα και άφησα αυτό το θέαμα να με επηρεάσει...γιατί το αριστερό άκρο του ουράνιου τόξου ήταν μόλις 250m μακριά μου ❤️🙏🌈
